...::: Gül_yetimi :::...

Seni Vurmaya Gelen Kurşuna Benim Adresimi Ver Ey Çocuk!

2008-11-27T10:44:00.000-08:00

Seni Vurmaya Gelen Kurşuna Benim Adresimi Ver Ey Çocuk!

Sana yazıyorum bu mektubu ey çocuk! Sen özvatanının bombalar altında kanadığını izlerken,ölüm korkusu çekerken, silah seslerinden dalamazken derin uykulara,ben sana mektup yazıyorum

Kelimelerim yetmiyor, gözyaşlarımı zorluyorum akmıyorlar Yüreğimin dehlizlerinde derin bir acı, yanardağlar lavlarını aktarıyor kalbime Herkese kırgın bir çehre ile suskun dolaşıyorum etrafta

Niçin sustuğuma kimse anlam veremiyor, niye sustuğumu anlamıyorlar

Biliyorum bana dargınsın, biliyorum senin için hiç birşey yapamıyorum Elimden dua etmekten başka bir şey gelmiyor
KorkuyorumÖksüz kalmandan, yetim kalmandan, kollarını, bacağını,yüreğini kanlar içinde bir yerlerde unutmandan korkuyorum Seni gönlü yaralı bir güvercin gibi ortada bırakmalarından çok korkuyorum

Merhameti yoktur ki serseri kurşunun, acımazki sana
Cemre niyetine yere sererler narin bedenini, yağmurlar yağar üşürsün, ağlarsın, kimse tutmaz küçük ellerini
Hangi şefkatli kol sarar seni, kim merhamet öpücükleri kondurur gözyaşlarına aşina yanaklarına?

Ya aradığında kimseyi bulamazsan,ya herkes kaderine terkederse?

İşte o zaman bana hesap sorar mısın, azap meleği gözlerini gözlerime dikip ; "sende beni yalnız bıraktın" der misin?

Zulme hayır ey çocuk, zulme hayır!

Kırgınım ey çocuk!
En az senin kadar sitemliyim

Zihnimde kol geziyor düşüncelerim, başıma ağrılar saplanıyor, kanlı yayınlardan haberleri dinlemekten kaçıyorum

Ya yüzünü görürsem, ya küçük çehreni tanırsam, ya ana şefkatinden mahrum yüreğinin toprağın hüzünlü boynuna sarıldıgına şahidlik edersem?

Ölme, sakın ölme ey çocuk!

Korkarsan beni çağır,vurulmak üzereyken kurşuna seslen, ona benim adresimi ver

Yere düşüpte kalkamazsan bana uzat ellerini, kaybettiğin her yakının için bana bir daha, bir daha sarıl

Kimse duymazsa seni rüzgarın kulağına fısılda, bana yolla tüm sözleriniBen duyarım, yüreğime akıt gözyaşlarını sana yük olmasın ben taşırım

Çağırdığında gelemezsem,düştüğünde kaldıramazsam,bunların hiç birini yapmaya yetmezse gücüm, bil ki senin yanındayım ve seninle birlikte ağlıyor olacağım

Beni Yaşarken Anla

2008-11-26T11:49:00.000-08:00

Beni Yaşarken Anla

beni bana sorma yiğidim
maziye sor, tarihe sor beni
beni bende arama yiğidim
meydanlarda ara, kavgalarda bul beni
ben küfrün bağrında hançer
ben sokaklarda kan izi
ben gök kubbede bir tekbir
ben tetik yemiş bir mermi
işkencede bilâl, zindanda yusuf
darağacında hubeyb'im
beni arama
Beni yaşa Beni yaşarken anla yiğidim
Bil ki ne masallarda yaşadım ben
ne destanlar yazdım ölümsüz
fakat ben,
masallarda destan, destanlara can verdim
Bedelsiz
eğer amansız kavgalarda düşerse tetik
kurşun sesinde aks bulursa tekbir
eğer, bir ana yüreğinde ağlamak,
bir yetim sesinde
cinnetler yaşamak
ölümü soluklamak an be an
ve apansız kavgalara kuşanmak
kısmet olursa sana
beni anlar, beni yaşarsın yiğidim

Ve bir gün ıssız sokaklarda
yapayalnız
tevhid soluklanırken
mekke'de devleti özleyip, medine'ye yollanırken
eylül cellatları basarsa seni
"çık yurdunun dağlarına"
elinde silah, dilinde tekbir
diz çökerken hedefe, ufka dik gözlerini
ufukta bir yusuf, yusuf ta beni bulursun

"diyorum ya Beni bende arama yiğidim;
beni meydanlarda, beni kavgalarda"

ve sehpalarda yaşa yiğidim
beni yaşarken anla…

Nuveyba

2008-11-17T01:14:00.000-08:00

Öfkemin hançerine su ver sen

kalkalım bir seher vakti Nuveyba

işgaledilmiş topraklarımız üstüne

güneş doğmadan önce

her taşın dibine bir yıldız gömmüşler

şu denizden hala kırbaç sesi gelir

atlıları en son ne zaman görmüştün Nuveyba

nezaman öpmüştün ayağını Selahaddin’in

kol kırılır yen içinde kalır

ya baş koparsa Nuveyba

bu gövde bir düşerse yere ya

kan tutar dağları, atom santrallerini

yeryüzünü ve umutları sel alır

geriye andın, aşkın ve adın kaldı

andını çocuklar içti Nuveyba

aşkın yüreklere düştü

adın cellatların kirli elinde

Filistin askısına dönüştü

kan akacak bu topraklarda kan

kendileri benimkini

demirden atları seninkini içecek

bir can düşecek toprağa

Sabra

bir can kalkacak.

Ramallah’ta tarlalara çocuk ektik Nuveyba

taşlarıyla ebabiller dönüştü tomurcuğa

güz ekinidir bilirsin verirse Mevla

yüreklerin buz kestiği bir mevsimin ardından

her bir çiçek kesebilir çocuğa

sihirbazın çırağını hatırlarsın Nuveyba

o hendekte hala tüter annelerin şarkısı

o gün bu gün hala utanır güneş

adın ateş, andın ateş, aşkın ateş.

Bir Bayram Düşlerim...

2008-11-15T13:12:00.001-08:00

Bir bayram düşlerim: ümmetçe başımız dik yaşadığımız
Sevincimizin kursağımıza düğümlenmediği
Yediğimiz lokmanın boğazımızda kalmadığı

Bir bayram düşlerim : ümmetin anası kaçırılan ,babası öldürülen ,
ocağı kundaklanan ,çocuklarının her biri izbeye sığınan,
harim-i ismetine namahrem eli değen bir viran haneye dönmüş topraklarında ,
çocukların öksüz,yetim ve boynu bükük girmediği

Bir bayram düşlerim: İslam ümmetinin mazlum çocuklarının
zamanın ırmağında akan bir süprüntü gibi değil, zaman ırmağının yatağını belirleyen,kıyılarını gürül gürül akan sularıyla döverek
verimli kılan bir nehre benzediği bir bayram Nesne değil
özne olduğu,onun yaptıklarına düşmanlarının hayalinin yetişemediği ,
kendisini öldürmek için gelenlerin kendisini de dirileceği kadar temsil
kabiliyetine sahip olduğu bir bayram

Bir bayram düşlerim : yaralı ve bin bir pareli coğrafyamın
her yanından gürül gürül kanın gitmediği
Çocukların ahu eninin arşı titretmediği
Viran olmuş hanelerin de
baykuşlarının ötmediği Topraklarını ahlaksızlıkların,soysuzlukların ,
sütsüzlerin ,düzenbazların,madrabazların,hilebazların ,
mülhitlerin,müfritlerin ,ifritlerin çıfıtların,hainlerin ve
zalimlerin yönetmediği bir bayram Aksine ,
dinde kardeşleri de olmasa da ,insalıkta eşleri olan dünyanın farklı dinlerine ,
kavimlerine mensup mazlum ,mağdur ve muhtaçlarının
yarasını sarmak ,yüreğini onarmak ,onlara müşfik bir ana eli
olmak için tüm imkan ve gücünü seferber ettiği bir bayram
imanından kaynaklanan şefkat ve merhametinin Afrika kıtasının açlarından ,
güney amerikanın sokak çocuklarına ,Harlemin esrarkeşlerinden
manilanın şehvet tuzağındakikız çocuklarına dek ;
her bir mazlum ,mağdur ve mahruma ulaştığı bir bayram

Bir bayram düşlerim: bir öndere sahip olan ,
önderi kendisine ana olan ,kendisi ise insanlığın
diğer toplumlarına ana gibi bir ümmetle girdiğimiz bir bayram

Bir ümmet düşlerim :bir organına hatta hücresine yönelmiş bir tehdidi
tüm varlığına yönelik bir tehdit gibi algılayacak kadar kendinde de
ve canlı Ayağına diken batsa onun acısında her tarafında
duyabilecek kadar bilinçli Kendi varlığına yönelik
bir tehdide anından tepki verecek kadar hassas bir
sinir sistemine sahip Bedeni oluşturan her bir hücrenin
kendi yerine razı olup,rolünü en iyi oynamak için irade
sergilediği bir ümmet Fertleri silik,düz sıradan bir makinenin
bir dişlisi olmaya teşne edilgen ve mekanik bir “birey”
olmadığı bir ümmet Farklılığı bir orkestrayı oluşturan
enstrümanların farklılığı gibi zenginliğe dönüştüren,
sıradan ve düz bir tip olmaya razı olmayan ,kendi kendini
gerçekleştirmek için yüreğinin çeperlerine tutunarak
kapasitesenin sınırlarına çıkma savaşı veren kendisiyle Rabbiyle ,
çevresiyle ,toplumla ve doğa ile barışık,bilişik,tanışık
şahsiyetlerden oluşan bir ümmet

Bir şahsiyet düşlerim: sorunun bir parçası değil,
çözümün bir parçası olan Yük olmayıp yük alan Kendini
yad ve yabacı ellerde aramayıp kendini kendinde arayan ve kendini
kendinde bulan Hamken yanan,pişen ve olan Olmanın sırrına erdiği için
hamların elinden tutup,onların da olması için onların yerine
yanmaktan çekinmeyenDüşünce ,duygu ev aksiyon dengesi
varlığında gerçekleştirerek ,muvahhid şahsiyet olma kıvamına eren
Yalnızca kafa gözüyle değil ,yürek gözüylede bakıp,
onunla gören Kendini yalnız sözde değil yüzle , gözle iyi bilen,
Allah’a karşı esas duruşunu ayağının altındaki
topraklar kayarken dahi bozmayan bir şahsiyet

Bir şahsiyet düşlerim: kendi kafasıyla düşünüp ,
kendi yüreğiyle duyan Kesrette vahdet bulan
Ne dostları karşısında kapris yapan ,ne düşmanları
karşısında aşağılık kompleksine kapılan
Ayaklarının birini hakikatin merkezinde sabit tutarak,
diğer ayağıyla tüm dünyayı,hatta tüm evreni dolaşan ve yitik hikmetleri,
hakikatleri,cevheri arayıp kendine çeken
bir mıknatıs gibi arayıpta kendine çeken ,
bizden adam olmaz bedbinliğini alıp ,
çıkarda bizden adam çıkar bencilliğine vuran ,
bu iki sakat ucu da bir fiske ile atık
düşünceler çukuruna yuvarlayıp,adil ve mutedil olmayı
bir hayat düsturu bilen bir şahsiyet

Ve bir bayram düşlerim :hesap günün sonunda
“ Ey (sadece Allah ve cennetle) tatmine ulaşan insan ;
gir kullarımın arasına(çünkü cennetin yolu kulların arasından geçiyor)
ve gir cennetime! Muştusunun verildiği bir bayram

İşte o bayram provasıdır bu bayramlar O mutlak bayramlardan
bir efilti taşıdığı orada anlamlıdır bu bayramlar
Onun içindir ki,”bayram” anlamına gelen “ıyd” sözcüğüyle
“ahiret” anlamına gelen “me’ad” sözcüğüyle aynı köke aittir
Bayramınız bayram olsun
Mustafa İSLAMOĞLU

Sen benim Rabbimsin..

2008-11-15T12:53:00.000-08:00

Sen benim Rabbimsin..
ALLAH’ım! Sen benim Rabbimsin, ben ise Senin bir kulunum
Sen herşeyi yaratan Hàlık’sın, ben ise Senin bir mahlûkunum
Sen rızık veren Rezzâk’sın, ben ise Senin rızkınla beslenen bir merzûkunum
Sen mülk sâhibi Mâlik’sin, ben ise Senin kölen olan memlüküm
Sen gerçek izzet sahibi olan Azîz’sin, ben ise âciz ve zelilim
Sen hazîneleri bitmeyen zenginlik sahibi Ganî’sin, ben ise Senin ihsanına muhtaç fakr-ı mutlak içinde bir fakirim
Sen gerçek hayat sahibi Hayy’sın; ben ise, Senin hayat verişin olmasa, bir ölüyüm
Sen varlığı ebedî olan Bâkî’sin, ben ise gelip geçici bir fânîyim
Sen sonsuz izzet ve şeref sahibi Kerîm’sin, ben ise zillet ve kötülükler içinde bocalayan bir leîmim
Sen sonsuz ihsan sahibi Muhsin’sin, ben ise günah ve kötülük işleyen bir âsiyim
Sen günahları bol bol bağışlayan Gafûr’sun, ben ise bir günahkârım
Sen sonsuz azamet ve büyüklük sahibi Azîm’sin, ben ise küçük ve değersiz bir hakîrim
Sen gerçek kudret ve kuvvet sahibi Kavî’sin, ben ise sınırsız acz içinde bir zaifim
Sen bağış ve ihsanı veren Mu’tîsin, ben ise lûtuf ve ikramına muhtaç bir dilenciyim
Sen her türlü zarar ve korkudan uzak Emîn’sin, ben ise maddî ve mânevî korkular içinde biriyim
Sen cömertlik sahibi Cevâd’sın, ben ise Senin cömertliğine muhtaç bir miskinim
Sen kullarının duâlarına cevap veren Mucîb’sin, ben ise ise Sana yalvaran duâcıyım
Sen şifâ veren Şâfî’sin, ben ise türlü türlü dertlere mübtelâ bir hastayım
Öyleyse ise Sen benim günahlarımı affet, hatâlarımı bağışla, hastalıklarıma şifâ ver,
ey bütün kemâl sıfatlarla muttasıf olan ALLAH,
ey her şeye bedel,her şeye yeten Kâfi,
ey mahlûkatını besleyip büyüten ve mânilerini def’ eden Rab,
ey va’dini mutlaka yerine getiren Vâfi,
ey kullarına pek şefkatli olan Rahîm, ey maddî ve mânevî hastalıklara şifa veren Şâfî,
ey ikram ve ihsânı bol olan Kerîm,
ey belâ ve musîbetleri def’ edip âfiyet veren Muâfi!
Benim bütün günahlarımı bağışla, her türlü hastalığa karşı bana âfiyet ver, beni ebediyen rızâna mazhar eyle Bunu rahmetinle ihsân eyle ey Erhame’r-Râhimîn

Gönlümün sesi kısıldı

2008-11-15T12:48:00.001-08:00

Gönlümün sesi kısıldı
Kimselere söyleyemediklerimi bir Sana söylerim ALLAH’ım Kimselerden isteyemediklerimi bir Senden isterim Çaresizim ’ım, öyle çaresizim ki, tek çarem Sensin Sana o kadar çok seslenmek isterim ki, ama gönlümün sesi kısılıyor ALLAH’ım Dimağımızda tat bırakmıyor ettiğimiz sözler Çünkü sana ait sözleri unuttuk

Ne çok unutuyorum ve ne çabuk unuttum ALLAH’ım Affet unutuşumuzu ve affet seni duyup seslenemeyişlerimizi Kaldıramadığımız ellerimiz için affet bizi
Açamadığımız yüreğimiz için bizleri affet
Gönlümüzde goncalar açmayan Güllerimiz var
Gülden sitem eden sevgilerimiz var
Gülşenlere çeviremediğimiz gülüşlerimiz var
Gülü zara dönmeyen sinelerimiz var
Boynu bükük kalışlarımız var bizim sensiz kalışlarımız susayışlarımız
Aferinler fısılda yüreklerimize ne olur!
İçimizde sakladığımız ve bir türlü kimseye haykıramadıklarımız var Sensiz kalışlarımız var

Araflarım var benim Kurtulamadığım, kaçamadım, sıyrılamadığım ’Araf’larım Sen beni Araflardan alır mısın? Senin sevdiklerinin yanına beni de koyar mısın? Onlarla bir beni de anar mısın?

İtiraf etmeliyim ki, sana söylenilesi güzel sözleri söyleyemedik Ne olur ilham et kalbime kırık dökük te olsa, yıkık ezik te olsa kabul eyle yakarışlarımı Sıkı tutamadığım hayallerim var ya ALLAH’ım Elimi gevşettiğimde gördüğümüz fena hülyalarımız var Ne olur Sen Tut ellerimden, ne olur kalbimizi Sen Sıkı Tut ALLAH’ım! Düşünce bizi Sen kaldır ALLAH’ım

Dua diye mırıltılarımı sen fısıltıya çağıltıya çevirir misin? Sen beni benden öte bilensin, Sırrımı, gizlimi, söyleyemediklerimi bilensin İçimizde tutup bir türlü diyemediklerimizi en mütenahisini verasını hep sen bilirsin Vehimlerimden, şüphelerimden, vesveselerimden beni azad eder misin?

Altı çizili satırları defalarca okuduğum kitaplar ve romanlar kadar senin kitabını kelamını okumayı unuttum Unuttuk biz ALLAH’ım Ne çok unuttuğumuz var ve de ne çabuk unuttuk biz ALLAH’ım
Hatırlamayı unuttuk Seni hatılamak herşeyi hatılatıyor seni unutmak bizi uzaklara, tuzaklara götürüyor
İitiraf ediyorum Rabbim Yakamı bırakmayan günahlarımla geliyorum huzuruna, kimseye söyleyemediklerim günahlarım var benim Dile döküp haykıramadıklarım var İçimde sakladıklarım Suskunluklarım var Sözlerimin kifayetsiz kaldığı daha nelerimiz var bizim

Yüreğimiz yerde bırakma bizi, boynu bükük eyleme, gözümüzde yaşlarla, yüreğimiz darda koyma biziGaribiz işte ALLAH’ım! olmadığımız kadar garip, hissetmediğim kadar çaresiziz, aciziz işte çünkü Seniniz, Sendeniz Olmadığımız kadar sensizizSensizlik öyle üşütüyor ki içimi Ne olur sen ısıt ne olur Sen

Doğum günüm sana en içten geldiğim gün olsun, her günüm olsun Yeniden doğar gibi silkinip günahlardan, arınıp senin Rahmetinin kucağından ana sütü gibi yudum yudum tövbe sütünü içmek isterim ALLAH’ım

Dualarımı kabul eder misin ALLAH’ım? Bana da hoş geldin kulum der misin?

Duaya çağırır...

2008-11-15T12:44:00.000-08:00

Bir ibadet yerinde toplu olarak ibadetler yapılmış ve topluluk dışarıya çıkmıştı
Yalnız köşede bir yerde bir kişi halâ oturuyordu
Bu insan ne bir filozof nede bir bilgeydi
Dıştan hiçbir farklı özelliği olmayan biri
Bunu gören birisi merak edip sorar
İbadet ve dua bitti
Burada halâ sen ne yapıyorsun?

Adam sessizce cevap verir

“Ben O’na bakıyorum O bana bakıyor”

Evet; ALLAH’a en çok dua eden insanlar ALLAH’a en çok aşık olanlardır
Böyle bir aşk duasında gördüğümüz hakikatler hayretözlemhasret
uzak düşmenin acısıparça parça olmuş bir yürek ve sessizliktir

Basit maddi kalıplar içinde kalan felsefi düşünüş
ve anlayışlar karşısında gizlenen ALLAH;
sevgiaşkhasretözlem karşısında kendini en mükemmel
ve aydınlık şekilde hissettirir

Aşk duasında diğer dualarda rastlanabilen güvensizlikümitsizlik ve yılgınlık yoktur
Aksine sonsuz bir inanmışlıkgüven ve ümit vardır
Şevk vardır ateş vardır coşkun sular vardır
Rabbin tecellisi görününce ise huzur vardırSûkunet vardır
Sessizlik vardır ama karanlık yoktur Parıltı vardır
aslında duadaki aşkın ilk sahibi ALLAH’tır

ALLAH’ın bize olan aşkı ve özlemidir ki bizi duaya çağırır

Dua Ve Ask

2008-11-15T12:38:00.000-08:00

Dua ve Aşk

Sevmek sevilene yapılan en güzel duadır
Dua ALLAH’ın güzel isimlerine aşık olmak demektir

Dua kulluk toprağında iman suyuyla
Sevgi ışığıyla büyüyen hitap çiçeğidir
Dua insanın sevgilisi olan ALLAH’a sormadan bir şeyi yapmamasının adıdır
Sevenin sevgilisinin dileğiyle şekillenmek istemesi gibi
dua da kulun ALLAH’ın dilediği gibi olmayı ALLAH’tan istemesidir

Dua kulun Rabbisini hoşnut etmeksevindirmek için onun isteklerini
bilme-yapma ve olma gayretidirKısacası dua bir aşk ilişkisidir
Bu yüzden şunu kesinlikle bilmeliyiz ki
ancak sevgiyle yapılan dualar kabul edilir
Aşkla yapılan dualarda istekler bir bahanedir
Sevgiliyle konuşmak onunla dertleşmek
hasret gidermek için bir bahaneden ibarettir

Esma-u'l Husna

2008-11-10T08:35:00.000-08:00

Ya Rabbi! Seni tarif etmektedir bütün güzel isimler
Sen güzel isimlerini aşikâr etmezsen ruhum karanlıkta kalır
Esma’ül Hüsna’na şahit yaz beni
ALLAH(cc)!
Sensin ALLAH(cc) sanadır kulluğum
Sendedir çarem seninledir varlığım
Seni arar ruhum seni anar kalbim
Başkasına değil sana muhtacım
Başkasını değil seni çağırırım
Başkası yaratılmıştır sen yaradansın
Başkası devamsındır sen daimsin ve daim eyleyensin
Başkaları muhtaçtır sen ihtiyaçsızsın ihtiyaçları görensin
Başka ilah yok sen ALLAH(cc)’sın
Sen ki eşi benzeri olmayansın
Sen ki bütün eksiksiz sıfatların sahibisin
Cemaline çevir yüzümü başkasına rağbet ettirme kalbimi

Ya Rahman!
Sen öyle rahmet edersin ki rahmetinin bir cilvesi cennetim olur
Rahmetinden bir parıltı sonsuz mutluluğumdur
Rahmetinin bir damlası herkesin rızkına kefil olur
Şu çorak gönlüme merhametini indir
Şu fani ömrümü sonsuzluğa eriştir.

Ya Rahim!
Öylesine Rahimsin ki kulağını sözüme muhatap eylersin
Aklıma vahyinle tenezzül edersin
Öylesine Rahimsin ki istendiğinde zaten verirsin
İstenmediğinde de lütfedersin
Öylesine Rahimsin ki hak edene hepten verirsin
Hak etmeyene bile çok bahşedersin
Öyle Rahimsin ki dünyayı bu kadar güzel eylersin
Ahireti ondan daha güzel eylersin
Ya Rabbi! Korkudan emin eyle beni
Yüzünden azad eyle kalbimi
Ateşten uzak eyle beni
Hicrana düşürme kalbimi

Ya Vehhab!
Yokluğa sırf yok olduğu için varlık bahşedersin
Nankörlerin bile rızkını kesmez inkâr edenlere bile nefes verirsin
Varlığın senin lütfundur senin ihsanındır
Aciz varlığıma lütfunu ihsanını daim eyle

Ya Kuddüs!
Sensin Kuddüs kutsiyet sendendir bundan öte laf olmaz
Sen dilemezsen hiçbir şey pak sayılmaz
Gönlüm sana yönelmedikçe saf olmaz
Kanımı her nefeste temizlediğin gibi nefsimi arındır pak eyle
Temizlenenlere muhabbet edersin gönlümü muhabbetinle temizle

Ya Rezzak!
Hazinende yok yoktur ol dersin her şey olur
Yarattığın her canlının rızkı senin katında saklıdır
Vahyin mümin kalplerin, selin akılların rızkıdır
Ya Rabbi! Sana muhtaç olmak en büyük zenginliğimdir
Senin fakirin eyle beni
Senin verdiğinle doymak en büyük lezzetimdir
Sofranda ağırla beni

Ya Melik!
Kimsenin kimseye fayda vermediği gün hüküm senin
Gökler yarılırken sahibim sensin
Yıldızlar dağılırken sahibim sensin
Varlığım bana ait değil varım yoğum senin
Elimde olanlar benim değil sahiplendiklerim de senin
Yokluğa düşürme beni, an senin
Darlık verme kalbime, mekân senin

Ya Selam!
Sensin selam sendendir selam
Emrini dinler ateş ki İbrahim(as) için serin ve selametli olur
İbrahim(as) gibi dostluğuna kabul eyle beni
İbrahim(as) gibi ateşi gül eyle tenime
Gül gibi ateşten çiçekler açtır ruhumda
Selamını şebnem gibi dokundur kalbime

Ya Mümin!
Sen hidayetini göndermezsen kalpler nasıl mutmain olur
Sen kalplere itminan vermezsen kim inandığından emin olur
Sen inandırmazsan kim mümin kalır
Revamın tuzağına düşürme, beni nefsimin diline bırakma beni
Öyle mümin eyle ki beni pişmanlıklarım beni sana döndürsün

Ya Müheymin!
Sensin gariplerin sığınağı
Sensin kimsesizlerin dayanağı
Sensin hakkı himaye eden
Sensin aklımı aldanışlardan kollayan
Sensin ayağımı tuzaklardan kurtaran
Sen ki zayıfları kuvvetlilerin şerrinden himaye edersin
Mazlumların hakkını zalimlerden almayı vaat edersin
Sen ki benim en küçük, en önemsiz,
en gizli arzularımı da bilir bana merhamet edersin
Nefsimin aldatmalarına kanmaktan koru beni
Aşağıların aşağısına yuvarlanmaktan koru beni

Ya Aziz!
İzzet senindir sendendir izzet
Sen dilersen kimse zillete düşmez
Sen vermezsen kimsede izzet kalmaz
Kalbim yalnız sana kanar
Yakındığınla aziz eyle kalbimi
Ruhum yalnız seni arar
Huzurunla aziz eyle ruhumu
Halim yalnız sana aşikar
Başkalarının yanında rezil etme beni

Ya Cebbar!
Sen ki mağrurları gururlarına esir eylersin
Sen ki kibirlenenlerin boynuna kibirlerini tasma eylersin
Sen ki zor kullanıp zulmedenleri vicdanlarının pençesine hapsedersin
Bir sineği vasıta eyle de Nemrutlardan kurtar beni
Bir asayı vesile eyle de Firavunlara galip getir beni
Ebabilleri gönderde Ebrehlerin fillerinden koru kalbimi
Nefsimin beni isyana zorlamasına izin verme
Aklımın beni saptırmasına geçit verme
Hep itaat üzere sabit kıl beni

Ya Mütekebbir!
Ben acizim sen Kadir’sin
Ben fakirim sen Rahim’sin
Ben ölüyüm sen Hayy’sın
Ben çaresizim sen Ehad’sın
Ben muhtacım sen Samed’sin
Ben sağırım işiten sensin
Ben körüm gören sensin
Ben dilsizim konuşan sensin
Ben yaratılıyorum yaradan sensin
Ben yokum var eden sensin
Ben hiçim ama emellerim büyüktür
Ben yoksulum ama isteklerim çoktur
Ben isterim çünkü sen büyüksün
Şahit yaz büyüklüğüne bu küçük kalbimi

Ya Halik!
Sen ol deyince her şey oluverir
Ol de olayım yarattıklarının arasında kalayım
Halk ettiğin gibi ahlâklanayım
Sen yarattın diye güzel olayım
Hep en güzel kıvamda kalayım

Ya Musavvir!
Yokluğa varlık suretini giydiren sensin
Hiçliğe varlık boyasını çalan sen
Güzeli güzel kılan ancak senin tasvirindir
Sen ki yüzümü benim için biricik sevdiklerim için tanıdık eylersin
Katında makbul olan güzellikle tasvir eyle suretimi

Ya Gaffar!
Gizli düşmanlıklarımı bilen sensin
Gözyaşlarıma değer veren sensin
Bilirim rahmet denizini bulandıramaz cümle günahlar
Rahmetinle arındır bağışla beni

Ya Fettah!
Damla kadar da olsa sevabım lütfeyle de cennetini aç bana
Şaşkın da olsa aklım kerem eyle de sana gelen yolları aç bana

Ya Alim!
Senin için bilmenin başı yoktur
Ben ancak sonradan bilirim
Senin bilmediğin bir an yoktur
Ben ancak bazen bilirim
Sen açık edip söylediğimi de bilirsin
Sen susup kendime sakladığımı da bilirsin
Unutup kendimden sakladığımı da bilirsin
Kendi kuyularıma aklimin iplerini salarım
Kendime aklim ermez sen beni benden çok bilensin
Kalbimin kuytularında el yordamıyla dolaşırım
Kendime kendim yetmez sen bana benden çok sırdaşsın
Bildiğimi bilenlerden eyle beni bilmediğimi bilenlerden eyle beni
Sana malum olan ayıp ve kusurlarımla utandırma beni

Ya Kabid! Ya Basit!
Dara düşürürsün genişlik verdiğinde şükretmeyeni
Genişletirsin dara düştüğünde de şükredeni
Taktir senindir
Ya Rabbi! Sen ki imkansızı mümkün kılarsın
Darda koyma beni!
Dara düştüğümde de şükredenlerden eyle beni
Sen ki asılları yanında tutarsın gölgede bırakma beni

Ya Adl!
Sensin zulme uğrayanların dayanağı
Sensin mahzun kalplerin sığınağı
Senin adaletindir sığındığım senin nizamındır güvendiğim
Nefsime zulmetmekten koru beni
Adaletine razı eyle nefsimi
Eğrilmekten koru kalbimi
Rızana göre ölçülendir beni
Mizanında güzel eyle akıbetimi
Kolay eyle sorgu sualimi
Hesap verme inceliğiyle yaşat beni
Zulmetmekten uzak eyle beni
Zulme uğramaktan koru beni

Ya Latif!
Senin hükümlerin her şeyin her haline inceden inceye nüfuz eder
Hükmüne razı olmayı lütfet bana
Lütfunu hakkımda hükmün eyle
Hükmünü hakkımda latif eyle

Ya Şükür!
Sen ki bana iman verdin dalalette bırakmadın
Bense sana şükrümde hep eksik yetersiz kaldım
Şükrünün lezzetini her dem tattır kalbime dilime
Şükredebilmek bile senden gelen bir nimettir
Bu nimetin şuuruna erdir fakiri

Ya Aliyy!
En güzel sıfatlar bile seni nitelemeye yetmez
Senin lütfunun şulesidir bütün güzel sıfatlar
En mükemmel vasıflar bile seni vasfetmeye yetmez
Senin cemalinin gölgesidir bütün mükemmel vasıflar
Sen her türlü tasavvurun ötesindesin
Sen her türlü hayalin üzerindesin
Sıfatlarına hayaller erişemez yüceliğine akıl sır ermez
Senin lütfunla ulviyet kazanır âlemler
Senin tenezzülünle mertebeler kazanır insan, cin ve melekler
Aczime yüce kudretinle medet eyle
Fakrıma ulvi yakınlığınla imdat eyle
Sen ki içimin içinde olup bitenleri bilirsin yakınlığına al beni
Sen ki yüceler yücesisin senden başkasına boyun eğdirme beni!

Ya Kebir!
Cümle efkar dar kalır senin kibriyanı anlamaya
Cümle sözler sığ kalır senin büyüklüğünü anlatmaya
Bir seni büyük bilenlerden eyle beni
Büyüklüğünü bilmekle genişlet fikrimi
Kibriyanı anlayacak akılla donat beni
Celalini görmekle genişlet kalbimi

Ya Hafiz!
Hıfzının hazinesinde alem bir noktadan ibarettir
Hıfzının ayinesinde ay ve güneş sönük bir parıltıdan ibarettir
Bahar kısa döner bir gün gün akşama çıkar
Sabahlar sendendir koru beni sabaha eriştir
Yıldızlar söner bir gün dağlar yerinden oynar
Gökler senindir koru beni kapına yetiştir
Gökler de ölür bir gün yer yerinden oynar
Her yer senindir koru beni menzile eriştir
Kuşlar dağılır bir gün denizler kaynar ufuklar senindir
Koru beni ötelere eriştir
İsmim unutulur bir gün sesim boşlukta çınlar
Yakınlıklar sendendir
Koru beni yakınlığına eriştir
Defterim açılır bir gün günahlarım çok tutar
Taktir senindir koru beni affını yetiştir
Sözüm biter bir gün sessizlik uzar kelam senindir
Koru beni müjdeni yetiştir

Ya Mukit!
Sen ki herkesin her ihtiyacını her an görüp gözetirsin
Sana ayandır her türlü niyet ve hareketim
Sen ki sonsuzluk istediğini kalbime ilham edersin
Sana malumdur bütün dualarım ve isteklerim
Sen ki zayıf ve acizleri yetim ve yoksulları kollayıp gözetirsin
Senin aşinadır acizliğim ve yetimliğim
Sen ki öncelikle yoksullara keremde bulunmayı seversin
Sana aşikardır sevapça yoksulluğum ve eksikliğim
Niyetlerimi güzelleştir ihlasa eriştir beni
Ömrümü ebede bitiştir cennetine yerleştir beni
Yoksulluğumu rahmetine ayine eyle başkasına el açtırma
Günahlarımı gufranına bahane eyle yüzümü kara çıkarma

Ya Hasib!
Emellerim hesaba gelmez arzularım sayıya dökülmez
Defterimden yanlışlarımı çıkar ki hesabım kolay olsun
İhtiyaçlarımın en küçüğüne hayallerimin hiçbirine elim yetişmez
Kalbimin sızılarını topla ki hesaba gelir bir duam olsun

Ya Kerim!
Ya Rabbi! Kereminle güzel eyle her halimi
Kereminle sevindir kalbimi
Sen ki en çok acizlere zayıflara ikram eylersin
Sen ki hiç sebepsiz hiç hesapsız kerem eylersin
Sen ki bir avuç tohumda bir bahçenin ağacını saklarsın
Cennetine al hiç bitmeyen ikramına eriştir beni
Kerem et bu acize az sevabını çok eyle

Ya Rakib!
Ömrümün her anında seni anmak dilerim
Lakin halim el vermez unuturum
Kalbime zikrini yerleştir uyandır beni
Ölüm anımı sen anarak yaşamak isterim
Lakin mecalim yetmez susarım
Dualarımı katına eriştir yandır beni
Hesap günü seni razı etmeyi arzu ederim
Lakin sevabım yetmez korkarım
Yaptıklarımı hayra eriştir iyilerle andır beni

Ya Mucib!
Arza hacet yok halim sana ayandır
Söze gerek yok sessizliğim sana beyandır

Ya Vasi!
Varlık sensiz darlanır

Ya Vedud!
Sen sevdiğin ve sevdirdiğin için bakar yüzler yüzlere
Sen sevdiğin ve sevdirdiğin için güneş doğar günlere
Sen sevdiğin ve sevdirdiğin için baharın gelir her yere
Sen sevdiğin ve sevdirdiğin için kelamın değer dillere

Ya Hafid!
Öyle Hafid’sin ki yokluğa yuvarlarsın varlığıyla gurura düşeni
Öyle Hafid’sin ki zillete düşürürsün kendisini yücelteni
Gururdan azad eyle nefsimi zillete düşürme kalbimi

Ya Rafi!
Secdelerimle sultan eyle beni
Kulluğumla şereflendir beni
Katında rütbelendir beni
İyiler arasında an beni
Yükseklere al beni

Ya Muizz!
İzzetim varsa ancak senin verdiğin kadardır
Yalnız sana itaat etmenin izzetini ver bana
İzzetine ayine et fakiri

Ya Müzill!
Sana boyun eğişim en tatlı sevincimdir
Senin kapına gelmeyen sonsuz çaresizlikler içindedir
Sana muhtaç oluşum en büyük şerefimdir
Cevapsız bırakma beni

Ya Semi!
Yare açık yare yare açmaya yare ne hacet
Feryadım duyulur aşikare dile dökmeye ne hacet
Güllerim döndü hare hare küsmeye ne hacet
Dil avare dudak bi çare parelenmeye ne hacet

Ya Basir!
Körüm körlüğüme bile
Körüm gördüğüme bile
Körüm gösterdiklerine bile
Vaat ettiğin cennetine bile körüm
Senin görmenle görür cümle gözler
Aç gözlerimi!

Ya Hakem!
Sen ki varlık ağacını yokluğun karanlık köklerinden çıkarıp vücuda getirensin
Sen ki kalbimi bir nutfe gibi rahmetini rahminde besleyip büyütensin
Kalbime değen sızıları ince ince söz eyle
Yüzüme değen gözyaşımı damla damla rahmet eyle
Dudağıma değen heceleri deste deste dua eyle

Ey rahmetini umduğumuz!

2008-11-10T08:30:00.001-08:00

Bütün ümitler sana bağlıdır, ümitsizliğe düşürme bizi,
Ümit ver hepimize, fazlından fazla fazla ver bize,
Ey biricik ümidimiz! Senin adaletindir güvendiğimiz,
Hiçbir hak senin yanında zayi olmaz, biliriz,
Hiçbir suçlu senin adaletinden kaçamaz, eminiz,
Zalimlerin katı kalplerine adaletinin korkusunu sal,
Ey adaletinden severek çekindiğimiz,
Bütün iyilikler sendendir biliriz, zillete düşürme bizi,
Perişan etme hiçbirimizi, iyilik ver bize, bolluk ver,
Hayır ver hepimize.
Ey keremini umduğumuz!
Affet bizi, bağışla biz isyankarları,
Affını umuyoruz, gufranını diliyoruz,
Ey bağışlamasını dilediğimiz! Sensiz sahibimiz,
Mülkündedir herşeyimiz, elimizde olanlar senin elinden,
Sahip olduklarımıza sen sahipsin, mülkünde yer ver bize,
Ey Biricik varisimiz! Saltanatın sınırsızdır senin,
Saltanatlar sensiz hükümsüzdür,
Sana kullukla sultan eyle bizi, Sana itaatle şereflendir hepimizi,
Hiç bitmeyen saltanatında ihya eyle bizi.
Ey biricik sultanımız! Gördüklerimiz hep seni gösterir,
Duyduklarımız hep senden söz eder, sevdiklerimiz hep seninle sevilir,
Gözümüzü senin ayetlerinle nurlandır, işitmemizi seni ananları duymakla güzelleştir,
Kalbimizi seni sevmekle sevindir, seni sevenleri sevmekle güzel eyle kalbimizi,
Ey biricik göz aydınlığımız! Rahmetin herşeyi kucaklamıştır senin,
Herşey her halinde her an, rahmetine muhtaç senin,
Rahmetini yay kalbimize, merhametini dokundur tenimize,
Şefkatinle ferahlık ver ruhumuza.
Ey rahmetini umduğumuz!
Gazabın haktır biliriz, isyanımız kızdırır cehennemin alevlerini,
Kahrına galip getir rahmetini, gazabını uzak eyle bizden,
Ey rahmetine sığındığımız! Herşeyin bilgisi senin yanında,
Olmuş olacak, gizli aşikar ne varsa hepsi senin ilminde,
Hiçbirşey meçhul değil sana, biliriz,
Bize eşyanın hakikatini bildir.
Ey bilmediğimizi bize bildirenimiz!
Sen ki nefsimize çekemeyeceği yükü yüklemezsin biliriz,
Herşeyin anahtarı senin yanında, zorluklarımızı lütfunla kolaylaştır,
Meşakkatlerimizi rahmetinle hafiflet, kederlerimizi şefkatinle gider,
Ey kederleri açıp, meşakkatleri kaldıran rabbimiz!
Kalplerimizi en güzel hallerle hallendir,
Genişlik ver kalplerimize.
Ey kalpleri halden hale koyan Rabbimiz!
Seni bilmekle süsle kalplerimizi, Sana yakınlıkla ziynetlendir kalplerimizi,
Seni sevmekle güzelleştir, Sana inanmakla nurlandır kalplerimizi,
Senin vuslatınla ışıklandır kalplerimizi, ümitsizliğin karanlığına düşürme kalplerimizi,
Ey kalplerimizi nurlandıran Rabbimiz!
Hidayetinle iyileştir kalplerimizi,
Ebedi saadet müjdesiyle şifa ver kalplerimize, Yokluğun acısına bırakma kalplerimizi,
Fena ve zeval derdiyle dertlendirme kalplerimizi,
Ey kalplerimize şifa veren rabbimiz!
Seni sevmekle tatmin eyle kalplerimizi,
Ebedi sevdalarına vuslat ver kalplerimizin, Senin muhabbetinle sevindir kalplerimizi,
Aşkının serinliğini ver kalplerimize.
Ey kalplerimizin sevgilisi Rabimiz!
Sana yakınlıkla sevindir kalplerimizi, Seni tanımakla sıcaklık ver kalplerimize,
Sana yakınlığın hüsniyetini ver kalplerimize, ısındır kalplerimizi birbirine,
Ey kalplerimizi ısındıran rabbimiz!
Sensin nurların nuru,
Sendendir bütün nurlar, nur ver bize, aydınlat ufkumuzu,
Ey NUR! Sensin nurları nurlandıran, sendendir ışık, sendendir gölge,
Gözaydınlığı ver bize, aydınlat aklımızı.
Ey NUR! Sensin nurları tasvir eyleyen, sendendir suret sendendir renk,
Yüzümüzü kara çıkarma, alnımızı ak eyle.
Ey NUR! Sensin nurları yaratan, sendendir bütün aydınlıklar, karanlıkta bırakma bizi, yolumuzu aydınlık eyle.
Ey NUR! Sensin Nurları takdir eyleyen,
Sendendir bütün sabahlar, nursuz bırakma bizi, gönlümüzü aydınlık eyle,
Ey NUR! Sensin nurların tekbirini gören, sendendir bütün aydınlanmalar,
Gölgede bırakma bizi, Nur'umuzu daim eyle.
Ey NUR! Sensin nurlardan önceki NUR, senin yaratmanla başlar bütün nurlar,
Yokluğun karanlığında bırakma bizi, başımızı Nur eyle.
Ey NUR! Sensin Nurlardan sonraki NUR, senin taktirinle tamam olur bütün nurlar,
Kabrin karanlığında bırakma bizi, sonumuzu Nur eyle. Ey NUR! Sensin nurlar üstündeki NUR, senin yüceltmenle yücedir bütün nurlar,
Semamızı Nursuz bırakma, üstümüze nur eyle.
Ey NUR! Sensin nurlara benzemeyen NUR, senin tecellilerinle aşinadır bütün nurlar bize,
Nur üstüne Nur ver bize, Nurumuzu Nur eyle.
Ey NUR! Seni kusurdan tenzih eder, noksanlıktan takdis ederiz,
Senden başka ilah yok ki bize medet eylesin,
Birtek SENSİN, Birtek Sensin kurtuluşumuz, Birtek sensin sığındığımız,
İman ver bize, kurtuluş ver hepimize,
Bizi hiçliğin ateşinden kurtar,
Bizi senden uzaklığın cehenneminden al,
Ey Rabbimiz!..

Gul...

2008-11-10T08:27:00.000-08:00

Bir baharlık ömrü için sunulursa yâre gül
Ömrü biter, yâr incinir, başlar intizâre gül.

Adını gül koymuşlar, gülzârda yetişti diye,
Haberi yok, nereden gelmiştir gülzâre gül.

Sabırsız gonca gonca bekler hergün seheri,
Her açışı bir bahar, isim olur bahâre gül.

Ne incitme, ne incinmeyi arzu etmez asla,
Dikenli takdîr edilmiş, ne yapsın bîçare gül.

Diken gülün, gül dikenin yıllar yılı parçası,
Sevenleri incitse de düşman olmaz hâre gül.

Aslı gül iken o âteşin, yakar mı İbrahim’i?!
Alev alev açacaktır, dönüşür mü nâre gül.

Yürekler görünce gülün ötesindeki rengi,
Anlar ki letâife vazgeçilmez usâre gül.

Bin taş değse âh etmezde aşığın bedenine,
Sevgiliden atılınca açar bin bir yâre gül.

Bir şeref ki aynı kokmak Sevgili’nin teriyle,
Öğrendiği günden beri sevinçten âvâre gül.

Medine’yi görememiş, hasretinden yanmıştır,
Yollarına düşemez, o yüzden târumâre gül.

Yaprağını aşk kızartmış, inceltmiş bedenini,
Bilemez güzelliğini, aldırmaz îtibâre gül.

Yalnızca o bahçede açmak... ne gülzâr ne bülbül,
Bu pek amansız derdine bulamaz bir çâre gül.

Pâyesi şehadet mi, hasretle yanıp solanın?!
Her bahar sonu kefensiz giriyor mezâre gül.

Ey adı solmaz, aşkı solmaz ve rengi solmaz ey!
Gidişin ki ölümleri getirir nazâre gül...

Asık oldunuz mu birine?

2008-11-10T08:14:00.001-08:00

Hiç yüzünü görmeden âşık oldunuz mu birine? Ezelde âşık olmuşum sadece bir isme… ” Bu nasıl iştir ?! ” demeyin… Ben de bilmiyorum, ama oldu işte!Her an şaşılacak işler olmuyor mu yerde ve gökte?
Bir ismin peşinde koştum durdum yıllarca ümitsizce…
Acaba kimdir, bilir miyim, yüzünü görür müyüm? diye…
Ansızın karşılaşıverdim O’nunla zamanın bir yerinde…
Yer ve gökte ararken Öz’de buldum,
Sen’de ararken Ben’de buldum derler ya,
İşte öylesine…
Meğer ne de güzelmiş… Ey benim nazlı yarim, sevda çiçeğim, aşk bahçem… Ne yana dönsem, sadece Sen ! Yalnız Sen !
Mecnûnum, aşkından olmuşum bir divâne…
Bir varmış, Bir yokmuş, evvel zaman içinde, zaman hayal içinde Hani o vakitler çağırmıştın beni, gönülden sessiz ve gizlice ? ” Çiçeği dalından kim kopardı, seni BEN’den kim ayırdı ? Ben Gül’üm, sen bülbül, dön gel yine BEN’im ol ! ” diye…
Gelmez miyim Yâr, Belî ! elbette ! elbette !
İşte o gün bir yemin ettim ilâhi aşkımız üstüne…
Sözleştik O Arşın altında BİR’leşmek üzere…
Vakit o vakit, bugün neş’e var, aşk var evimizde…
Düğün dernek kuruldu Gül bahçemizde…
Melekler koşuşuyor bir telaş, pür telaş içinde
Bir o yana, bir bu yana, hepsi de delicesine…
En güzel ilâhiler söylenirken o yüksek burçlarımda…
Güneş, ay ve yıldızlar raks eder semalarımda…
Bir bir çıkarıp attım o eski elbiselerimi de…
Kuğular gibiyim bembeyaz gelinliğimle…
İnciler taktılar sırma saçımın örgüsüne,
Sürmeler çektiler gözümün kısırdöngüsüne,
Gül suları serptiler aşkınla yanan şu zavallı göğsüme,
Taze gül yaprakları da dökülmüş üstüne… Mikâil tatlı bir meltem estiriyor başımda yine… Cebrâil hayretten secde etmiş, çok şaşkın bu işe,Ömründe hiç böyle aşk görmemiş mi ne?! İşte duyuyorum defler çalınıyor bir yerlerde, Sevdiğim sesleniyor, ” Bir AN’da, ansızın geliver ! ” diye…
Ne duruyorsun İsrâfil, artık şu Sûr’a üfle!
Varsın kıyamet kopsun külliyen alemde, bundan kime ne?
Aşk ile BİR olacağız, kâinat duysun ezelden ebede…
İşiten, gören, bilen herkes dâvetli bu düğüne…
Selâmun aleykum Azrail !
Çok sevindim seni gördüğüme…
Hazırım, gidelim…
Örtün artık şu duvağı yüzüme

Vahyi İnsa Etmek...

2008-11-10T08:08:00.001-08:00

Sorun bu soruyu! Ya da soruyu şöyle sorun:
“Bir insan ne yapabilir ki?”
Herkes kendine dönüp sorsun: “Bir gülle bahar gelir mi?” ya da “Bir insan ne yapabilir?”
Bu sorunun cevabını merak edenler, kokusu çağları aşıp bize kadar ulaşan
“Medine’nin Gülü”ne baksınlar, âlemlere rahmet Hz Muhammed’e baksınlar
Ki, O bir güldü Çölün ortasında açmış bir gül
Bıtırak tarlasına döndürülmüş bir dünyaya baharı müjdeleyen bir gül
Cins bir gül fidanıydı, bu açık Çünkü vahiy, adeta,
“Neden başkasını değil de beni seçtin Rabbim!” sorusuna bir cevap olsun diye,
O’nu şöyle tanıtmıştı:
“Çünkü, Sen muhteşem bir ahlâka sahipsin!”
Bu gül fidanını ALLAH seçmişti Cebrail gibi cins bir bahçıvanın elleriyle,
vahyin projesine uygun olarak yetiştirildi Vahyin O Gül’e dönük iki tasarrufu vardı:
Tanıtmak ve inşa etmek
Ama daha çok da inşa etmek

O’nu vahiy inşa etti Öyle bir inşa ki bu, sonunda O, “ahlâkı Kur’an olan” biri oldu
Adeta O, şu sorunun canlı cevabıydı:
“Kur’an’ı insana dönüştürsek, ortaya nasıl biri çıkardı?”
Bu sorunun cevabı belliydi: Efendimiz aleyhissalâtu vesselam
O’nu kitaba çevirmek mümkün olsaydı, ortaya nasıl bir şey çıkardı?
Bu sorunun da cevabı belliydi: Kur’an vahyi
İşte O Gül, çölün ortasında tek başına açtığında, kimse bir
Gül ile baharın geleceğini düşünemezdi Öyle ya; bir çiçekle bahar gelir miydi?
Eğer o çiçek baharı doğuracak bir bedeli ödemeyi göze alırsa, evet
Bir çiçekle bahar gelirdi Üstelik bu bahar bin bahara bedel bir bahar olurdu
Öyle ki, bu baharın getirdiği kokuyu bin güz silemezdi Üzerinden geçen asırlar, o baharın yeryüzünü yeşertme potansiyelini yok edemezdi
Ne kadar şiddetli geçerse geçsin, her kış istese de istemese de sonunda
o baharın hizmetkârı olmak zorunda kalırdı
Bir insan ferişteh olsa ne yapabilirdi ki?
Ferişteh olmasına gerek yok, ölümlü biri olarak dahi bir insan tüm bir dünyayı omuzlayabilir,
bıtırak tarlasına dönmüş bir dünyayı gülistana çevirebilirdi
Yeter ki, imanı sınırsız bir imkân bilsin Yeter ki,
O Gül’ün bıraktığı mirasa ihanet etmeyip sadakat göstersin
Yeter ki, O Gül’ün kokusunu duyan bir yüreğe sahip olsun
Hz Peygamber bir çiçekle gelen baharın, bir kişiyle yeryüzünün
gülistana dönüştürüleceğinin en güzel örneğiydi ALLAH, O’nu bunun için “örnek” gösterdi
Gül olmak isteyenlere, “adam” olmak isteyenlere, bıtıraklara karşı mücadele etmek isteyenlere…
O’nun örnekliği, en sonunda gelip bir ilahi yasanın şahsında somutlaşıyordu:
Bedelsiz ödül olmaz Bakın şu örneklere: O, Taif’e bir umut diyerek gitmişti
Çünkü Mekke’nin kini, O’nun varlığını ortadan kaldırmayı düşünecek noktaya gelmişti
Taif’te gülle karşılanmayı umarken gülleyle, taşla, küfürle, hakaretle karşılaştı
Kan-revan geri döndü Fakat Mekke’sine de giremedi
Bu öyle bir bedeldi ki, artık “gücün bittiğinin, kuvvetin tükendiğinin” resmiydi
Ve koyverdi çığlığını: “Bittim ya Rabbi!”
Bu çığlığı bekliyordu öteler “Yettim kulum!” nidası bunun ardından gelecekti
Çünkü, ALLAH’ın yasası buydu: Biten ve bittim diyene, “ALLAH’ın yardımı ne zaman?” diyene,
“ALLAH’ın yardımı çok yakın!” diyen bir Rahîm Rab vardı
İşte, O’nun için ilahi yardım Sevr Dağı’nın tepesinde geldi
Peki, oraya kadar çıkmak şart mıydı? Tepede gelen yardım, dibinde gelemez miydi?
Evet, öyle! Çünkü ilahi yasa bu ALLAH yasasını,
muhatap Âlemlere Rahmet Hz Muhammed bile olsa bozmazdı
Peki, biz neyi bekliyoruz? O evrensel Gül için bozmadığı yasayı,
biz dikenler için bozmasını mı? İşte bu olmayacak
Dünyanın Gül’üne, sonsuz salât ve selam ile…

Mustafa İSLAMOĞLU

Atese Su Leyla...

2008-11-10T07:26:00.000-08:00

Ateşe Su Leyla

Gaflet devam etmektedir Zehirli bal kaşıkla değil, petek petek yenir

Gaflet içinde gaflet;

"Gel ey Leyla, gel ey candan yakın canan uzaklaşma, Senin derdinle canlardan geçen Mecnun'la uğraşma"

yazdırmıştır defterin sırlı bir yerine Yalnız deftere değil,

"Kalmasın bir nokta-i muzlim bu sevda yolunda" dercesine, halka arz edilen paçavralara da…

Çile mevsimidir lâleler için…

Soğuk, lâlenin kalbini yakmalı ki, içinde gizlenen esmâ aşkını nazarlara döksün…

Çilesiz ruhlar ham yapılıdır, gelene sevinmez, gidene de üzülmez Lâle kırağı görmeli ki, açsın "Lâlenin çilesi de yalnızlıktır toprak altında" diyerek,

bir yandan karı, diğer yandan donmuş toprağı eşeleyip içine tohum yerleştirenler, gözyaşı dökerken bunu mırıldanırlar Ama anlaşılmaz bir dua daha vardır oracıkta dillenen; ancak bu ne duyulur, ne de hissedilir Eller açılıp, nefse tatlı gelenlerin terkedilme zamanı gelmiştir

Toprağın altındaki lâleler, üstündekilerin açılmasını beklerken bilinmez bir hisle kavrulmaktadır "Müneccimle muvakkît ne bilir, Dertlilere sor geceler kaç saat?" terennümü başlamıştır

"Bir yâr olsun, bize Mevla'nın yolunu göstersin, 'çile ile gel' değeri bilinsin" Bahar günleri yaşanırken acı bir rüzgâr eser Açılan çiçekleri yakar, kavurur

Cemre beklenirken kırağı düşmüştür lâlelere

Demek ki; çile noksan kaldı, bize düşen gayrı sabırdır, sonu şeker şerbet olan, ama kendisi zehir olan sabır…

bazen bahar bazen kıştır yaşanan; ama görülen duyulan hep aynı şeydir Başka yananlar da vardır İyiyi kötüden ayıran sırrı söyleyenler gayret ederler; art arda gelen harfler kelime olup, okunsun diye uğraşırlar Ve tevfik Mevlâ'dandır

Beyaz lâle, ortada sarı ve kırmızı gül tomurcukları, çiğdemler, mor menekşeler en sonunda Leyla'ya ulaştırılır

Zaman başkalaşır, mevsim değişir, çile dolmaya doğru gider İlâç, ecza mesabesindedir ama, yine de şifa bir türlü gelmez:

"Derman arardım derdime / Derdim bana derman imiş"

Gönül yangını silip atmıştır nahoş şeyleri Dikenler gitmiş; gül kokusuyla, rengiyle ortada kalmış; ateş, günah yollarını tıkamıştır

Evvelden hissedilemeyenler yaşanmaya başlanmışır:

Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem; Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bizarım!" hali tercüme eden tefsir gibidir

Güneşin lâleleri bitirdiği mevsim gelir Ümit ferleri tükenmeye yüz tutar Derken eski defterin kapalı sayfaları açılır

Milimetrik oturan bir zaman tevafuku beyinleri zorlar, ye'sin yerleşeceği yerde; "Vazgeçmiş olaydı aramaktan ne bulurdu?

Elbet biri candan, biri canandan olurdu" mısraları, mevsimin geçmediğini bağırmaktadır sanki Güz tekrar bahara döner, hayalin bahçeleri yeniden açmaya başlar…

Ateşe su Leyla…

Ey Nasiib ! Nerdesin ?!

2008-11-10T07:20:00.001-08:00

Seni unuttuğumu mu zannettin de nefsimi ezdin ? Ezilirken bir cümle âlem düşecekti gece avluma. ‘ iyi... ALLAH(celle celalüh) istediğine kavuştursun...’ der gibi.Bu duâyla şeytanım nefes nefes kıskanacaktı. Bu temenniyle mezarım yerinden fırlayacaktı. Bu ağıtla gönlüm benden içre benden kendine gelecekti de yazacaktı…

Kalbime dokundun ey cân yüreğim ! Beni zârı zârı ağlattın. Elemim- kederim- beterim şahlandı ve geldim karşına. Beni dinleme keremcânını göstermen senin o yüce şânındandır. Ben ağlarken birisi sanki peydâ oldu. Anlatmaya başlamıştı…

Öyle gönüller var ki cehhenneme giderken geriye bakarlar. Onlara o öldürücü azab gelirken ’ acaba beni buradan çıkartan olur mu ?’ deyip geriye bakanlar olsun. İsterse cennete giderken bile ‘gönül’ dediklerine yandıkları ve merhamet ettikleri için geriye bakan canlar olsun. Ben bir şey fısıldamıştım geçen akşam kulaklarına. Biliyorum canını acıttım. Ve biliyorsun vatanımı ağlattın. ALLAH(celle celalüh)’ı (c.c) isteyen, gönülleri sevmeseydi …. ‘Sevmek’ aşkın ilk durağı. Varsın dünyada kalsın. Ancak ‘sevilmek’ aşkın âlâsı. O da ukbada şahlansın…

Eğer kalem elimde kalsaydı… Eğer ağıdım sende olsaydı… Eğer güneş sende doğsaydı… Eğer kamer bende olsaydı…. Eğer…. Lev…. ‘Lev edrii’ dedim. Lev edrii ! Kelimâtın perdesi yırtılsaydı alimâllah mürekkeb yağardım ! Ne perde, nede gönlümü alev alev şahlandıracak bir yerdeyim. Ne mezarda nede onun bir üstündeyim. Ne mezarım, nede taşım. Ne toprağım nede onun küçüğü ğubârım. Ben adını silbaştan edip bidâyetten başlayamamış bir Afyonî serseriyim ! Kâh şimâlde, kâh cenûpta, kâh garbda, kâh şarkta deli dîvâne gezinenim…

Susuzum... Açım… Uykusuzum… Yorgunum… Senin gönül kapından merhamet dilenirim eğer geriye dönüpte bakamazsam. Eğer bir daha kalemi elime alamazsam senin yüce meclisinden merhamet dilenirim. Eğer bu satırlara düşenler son kelimâtım olacaksa senden helâllik dilenirim.Senin gönül hânedânın benim ufkumda hep bayraklaştı. Bunda kimsenin şüphesi dahi olamaz.

Izdırap doluyken, sesim yer oldu tizden geldi, yer oldu kuyudan geldi. Kâh dağdan, kâh bağdan geldi. Kâh ovadan, kâh buradan…. Ben kendimi takipsiz îlân ettim. Zira kendimi takip edemez oldum. Söylediklerimi- düşündüklerimi târif edemez oldum. Karabasan hafakanı gibi bir hâl bu….

Eğer, ben seni üzdüysem sen benim nesîmi derimi yüz ! Fırlat beni yırtlanların-yılanların içine! Uçur boynumu kılıcının keskin yanıyla ! Ağlat gözlerimi gönlünün en can alıcı diliyle… Kırılmadım. Ancak kıvrım kıvrım kıvrandım. Bir sağa baktım. Bir sola! Kâh gözlerimi yerlerde aradım. Kâh aradığımla gözlerimi göklerde sandım. Tövbemi kâh geride unuttum. Kâh ileriye sakladım. Kâh af dilendim….

Kaderine ne haberler saldım. Fısıltılarımı ülkene azgın azgın salarken ben burada inan baygındım. Ne söylediğimin farkına varmadan söyledim. Duyduklarımın farkına varmadan…. Duyuldukları gibi….

Anladım ki Zât-ı İlâhi ne kıtaplara sığar nede mürekkebe. O Lâ Mekândır. O Lâ Zamandır. Âlim ALLAH(celle celalüh)’ı (c.c) duyandır (çalışandır). O İlâhi ilmi tadandır. O “Lezzeti” kan damarlarında dolaştırandır âlim. Alim ALLAH(celle celalüh)’ı (c.c) kalbine sığdırandır.

Senin için kitapları geri çevirdim. Bir tek iltifâtına ne sözler bağladım. Bağladım… Bağlandım. Elest ânımdaki hallerime kapıldım.Kelam benden olsun da mânâ senden olsun. “Kader” dedik te îmân ettik. “Keder” dedikte îlân ettik. Eğer aşksız keder olmasaydı mejnunlar “asya bâ sâfâ” çığlık atmazlardı. İyi ki elem var. İyi ki “Aşk” var. Hamd olsun ki elemsiz “Aşk” yoktur. Zira elemsiz aşkların sonu yokluktur. Öyle bir “Aşk” ki ne geçmişi kayda geçilmiş nede geleceği tahmin edilmiş. Fizik, kimya onun sınırsızlığının yanında zerrede bir zerredir. Öyle bir “Aşk” ki Lâ Yemût… Lâ Mekân! Lâ Vakt. Lâ …. Öyle bir “Aşk” ki Lâ İlâhe illâllah !

O halde öyle bir “Aşk” için geçtiğimiz yollarda, her çeşidinden elemler tadacaksak sevinelim.Acı verenler olsada tebessüm edelim. Sövenler, dövenler olsada gülelim. Biz gülerken ağlayalım. Ağlarken de dünyayı alaya alırcasına gülelim. Meselenin özü burada saklanıyor !

Sakla ! Sözlerimi sözlerinle akla. Ne alkışla ! Nede yargıla ! Gönlümden dökülenleri o candan gönlüne havale et. Oraya ben gelip zuhur edeceğim. Ne hayallerde nede hayallerden bir geride ! Ben orada gönlüne gözükeceğim. Sen beni orada karşılarken ben olduğum yere gömüleceğim. Sefer halindeyken rahmet olan karıncadan kim hesap sorabilir ki ?

Saat gecenin bilmem kaçı…Nasîb değilmiş sohbet içre sohbet olmamız. Nasib değilmiş O senin sancaktarlık yapmış olduğun bayrağın emniyet yamaçlarında kalmamız. Nasib değilmiş “Nur” ağabeylerimizle beraber olmamız. Nasib değilmiş o büyüğümüzün huzurunda çağım çağım ağlamamız. Nasib değilmiş müstakîm olmamız. Nasib değilmiş….

Ey Nasiib ! Nerdesin ?!

…

Nasib yoktu. “Adalette mi yoktu?” diye ne küfürlere girdim ! ‘Merhamet de mi yok?!‘ diye ne şirklere giriftâr oldum. Hâşâ, yer oldu “akıl denen de mi yok?” diye ne sözler sarf ettim! Sözlerim delhizlerden gelir gibi ellerimi titretir oldular. Acılarım elest hecesinden süzülür gibi ruhumu inletir oldular. O hengâmede senin cân gönlünü kırmış olmalıyım. Ancak sen beni affet. Affet ki kederlerim raksa kalksınlar. Sen merhamet et ki acılarım göğe uzansınlar.

Bana Nur ol ki ben güneşin olayım. Bana zırh ol ki bende kılıncın olayım. Bana kalem ol ki ilmin olayım. Bana bir söz ol ki kelâmın olayım. Bana bir vefâ ol ki rızân olayım. Bana bir dost ol ki bende sana hep dost kalayım…. Mekânımızın- hâl-i hazır memleketlerimizin hiç bir kıymeti-hududu olmasın bizde. Biz birbirimize konuşurken lâ mekân konuşalım. Birbirimizle görüşürken lâ zaman görelim…

“Lâ….. Lâ….. Lâ….. Ey Lâ…. Ey geriden görünürken Elif… Ey Lam-Elif !.............. “ Sukut etmişlerdi. Kimse sesini çıkartamıyordu. “Selam olsun” diye çığlık atanın cesaretine hasta oldum. Gıpta ettim. Nazarımı nazarına getirmeye çalıştım. Heyhat! Kime ne ! Cesâretimi toparlayamadım. Yıllar oldu…

“Gel” dedin de dâvetini elime alıp gelemedim. Zira öyle bir “davet” intizar ettim ki gelirken yol ağzında karbeyaz yücelere uçmak istedim. Gelirken seni öyle bir aldatayım ki “dünya dursun afallasın” dedim. “Gel ! Geeel ! “diye güm güm bedenimi inleten sesler meğer ki bir rüyaymış. Zira uyanıpta gelemedim. “Geliyorum” zannıyla göklere uçacağım günü gözlerime hala kestiremedim..

Öyle bir yolculuk olsun ki şeytana dudak uçuklattırsın. Yer gök afallasın.Öyle bir seferim olsun ki kendini pâdişah zanneden nefisler ağlasın! Seferimde ki kederlerim Aşk’ıma vasl olmam için rehberlik edeceklerse ne gam! Bana rehberlik eden kederlerim beni Aşk’ıma (c.c) kavuşturacaklarsa sözlerimi burada keserim……

Lâ … Lâ….Lâ… Lâ ilâhe illâllah. Muhammed Rasulullah (s.a.v)!

Ne mezâr idim… Ne taş… Ne toprak… Ben benden içre bir “Hub” olmak istemiştim. Ne kalem idim, ne kağıt… Ben benden içre bir “Cân” olmak istemiştim. Ben …. ben Ben’i (c.c) istemiştim…

Herşey hikâyeden ibâret(miş)!

Hudâ’ya (c.c) selâm-et…

Sevdalandım Ben bir Gül'e...

2008-11-10T07:16:00.000-08:00

Sevdalandım ben bir güle yarenler
Gül benden uzakta ben güle hasret
Kimsecikler bilmez benim derdimden
Ancak garip bülbül anlar halimden
Islandı tüm sinem çeşmim selinden
sakınırım namertten hoyrat elinden

Çiçekler içinde gülüm baştır baş
Doluyor çilemiz bak yavaş, yavaş
Ancak Vuslat olduğunda biter bu savaş
Davet gelir kavuşursam gülümden
İşte kurtuluruz o gün zulümden
Farkı yoktur bu hasretin ölümden

Kokusu Efendimden kendi cennetten
Armağandır bize yüce Samed’den
Şeref’lendik şükür biz bu Nimet len
Zillet ise hoşnudum ben böyle zilletten
Nasılsa bitecek bir gün bu hasret
Sabretmektir bize düşen sabret

Hasret buram,buram gül demet, demet
Lakin gül benden uzakta ben güle hasret

Aglamak...

2008-11-10T07:09:00.000-08:00

Ağlamak;
Rahmandan kuluna bir armağan, bir rahmet!
Ağlamak;
İçteki sıkıntıları dışa atmaktır sıkıntılardan arınmaktır!
Bazen sevgiliye naz! Bazen sitemdir! Bazen de anlaşılamamaktır
Bazen pişmanlığın ifadesi
Ağlamak;
Kaybedilene ağıt! Hüznün doruk noktası
Resulün kaybettiği oğluna hediyesi
Ya ResulALLAH! Sen de mi? Dedirten inci taneleri
Bazen Rabbe yöneliş!
Bazen af dileme!
Bazen acının inci inci dışa vurumu!
Adeta acının yıkanması toprağa karışıp yok olması
Bazen sevincin gözlere yığılması, ardından göz pınarlarından süzülen daneler
Yürekte sevinç fırtınaları koparken, gözlerin mahzunluğu!
Söylemek !hissettiklerini ifade etmek insana uzakken, süzülen damlalarla bunları tek tek yazmak!
İçteki gök gürültüsünün adeta yağmuru davet edimi
Yakubun Yusu fa özleminin ifadesi! Net, yalın, riyasız hiçbir kelime telaffuz etmeden tüm çıplaklığıyla,
duyguların ifadesi
Ve ağlayabilmek;
Gece yarısı mahlukat uyurken, seccadesinde Rab bine huşuyla yönelmiş,
alın secdede, Rabbi ile buluşmanın doruk noktasında
bir müminin gözlerinden süzülen damlalar! Belki de diğerlerinin kurtuluşuna mütesebbib!
Rabbinden rahmet olarak
Bir annenin yavrusuna özlemi, hasretinin ifadesi!
Duygular kumkuması içindeyken kalbin birden infilak etmesi
Ve gözyaşı;
Rabbinden rahmettir mümine!
Bir tesellidir anneye! Sevgiliye sığınak!
Mecnundan Leyla ya kalan hatıra!
ve Resulden ümmetine merhamet

Gönüller ki Gül’e hasret…

2008-11-08T13:32:00.000-08:00

Hatırımıza düştün hatırına düşür bizi Sevdik seni, sevindir bizi Uzaktayız yakınına vardır bizi; yandık pınarına kandır bizi Sıcak yaz günlerinde yaş dalların titreyişi gibi yandır bizi serin kuyulardan; koyu gecenin yıldızlarına karşı uyandır bizi derin uykulardan Gözyaşı değil nice demdir gözümüzden akan; belki eriyip biten ruhumuzdur damlayan! Gül sözleri edelim çok çok, ve gonca sükutu az az Gül düşleri görelim gül gecelerinde, Gül’ün aşkını derelim gül hecelerinde Gözü sürmeli ile ağlayanın arasına gül serpelim, güle yeminler edip Gönülleri yıkayalım gül suyuyla Gönüldendir şikayet kimseden feryâdımız yoktur

Gönlüm ki Gül’e hasret… Üçüncü halin imkansızlığında… Ve kozanın amansız yırtılışında…

Cevher Gül’e düştü, mıknatıs bana, güzellik Gül’e, sevgi bana… Güzeller güzelleri severmiş ve sadıklar sadıkları… Güzelliğimi arttır benim Gül’üm, ve arındır ayrık güzelliklerden sevgilerimi… Senden yüzüne bakma lezzetini isterim ve titrerim vefadan sonra ayrılığına düşme dehşetiyle Genişlet sana indirilene yaslanmakta sinemi, ve sade kıl sensiz düşüncelerden gönül ayinemi Bir yankı ol, ses kat sesime; bir nazar kıl can ver nefesime Düşümde ya hayalde gel, bitirdi gerçek beni; geldir bizi her halde gel ya yanına çek beni! Gel Efendim! Sen gelmeyince hatıra bilsen neler gelir!

Gönül ki Gül’e hasret…

Güzellik kendisine sıfat değil ad olan… Gül olmayınca bahçeler berbad olan…

Bakışındandır başlangıcı bütün hadiselerin; ve en büyük yangın aşkının bir kıvılcımından… Dönüyorsa gökler bir yüzük halkasınca, ve dönmedeyse içinde ne varsa, kaşındandır yüzüğün, inci tanesi kaşından… İyi hal de hatırlatıyor seni bize, kötü hal de; korktuğumuzda da sevgin var içimizde, umduğumuzda da… Gözyaşlarımız gözbebeklerimizi boğazlıyor sensiz, duru şaraplar içinde zehirler yutuyoruz… Gökkuşaklarını toprağa gömenler de, nurunu ağızlarında söndürmek isteyenler de senden öte sınavlarda değiller aslında Nefis kendini içine üflemekte daim Gülü kendi sesinde solduranların seni beklemekle geçecektir yüzyıllar süren ömürleri Ah bir bilseler! Hâb-ı gaflette geçen ömrümü rü’yâ gördüm

Gönüller ki Gül’e hasret…

Gönül ki kana boyandı, ve Gül’ün aşkına yandı…

***

Aşk, bir Gül’ün adıydı… İmdat ki seven unuttu, vefa yine sevgiliye düştü! Gel ey, unutma bizi!… Seni bir seven aşkına sev hepimizi! Kararlıyım bu gece, bütün varlığımla seni öveceğim… Seni sevdiğim gibi…

Kalp Dokunmaktır...!

2008-11-08T13:24:00.000-08:00

Bir elin hissediş hikâyesidir, bu satırlar…
Gözler ellere takılır önce… Hüzünlü yüzüyle karşılıklı bakışmadadır eller…
Anlar ki, orada yüzlerce kalp beklemektedir…Ve yumruk olur eller ağırlığıyla yükün, yere doğru eğilir
Yapabileceği çok şey vardır ellerin ve hissetmesi gereken paha biçilmez duygular…
Bir kalbe dokunmak gereklidir şimdi… Boşuna değildir, hiçbir şey… Ve hiçbir şey kalplere giden yoldan daha anlamlı değildir Yalnızca farkına varmak gerekir Bir dokunuş, on parmağın ve de bir yüreğin yapabileceği şeylerdir
Ve bir eldir, şimdi yollarda olan… Bir kalbe dokunmaktır sevincinin adı…
Tek isteği, sonu olan kâinatı aşmaktır, ulaşmaktır sonsuzluğa… Ve bunu bilir ki, kalpleri hissederek yapacaktır
Bir tabela vardır yolun başında, “Dokunmak nedir?” yazılıdır
Ve dokunmak, kalplere giden yolda anlatılacaktır
Muhtaç olan her kalbe uzanmaktır, dokunmak…
El olmaktır, yüreklere serpilen sevinç tohumlarını taşıyan…
Bir yetimin saçını okşamaktır
Bir tas çorbansa içtiğin şu dünyada, onu da paylaşmaktır
Ve dokunmak, yardım eli olmaktır…
Tebessümünse tek servetin, onu da cömertçe sunmaktır…
Dokunmak…
Keşfetmektir, sevgiye aç olan kalpleri…
Dokunmak…
Aç olan karınların, ekmek kokulu sevgisidir
Bayramlarda beklenen bir parça etin rüyasıdır dokunmak…
Kulluğun en anlamlı hikâyesidir
Ve bir lütuf değil, vazifedir dokunmak…
Sonsuzluğa açılan sevap kapısıdır
ALLAH’a olan merdivenindeki adımındır, dokunmak
Sonra şükrün sırası gelir… Ve son söz, duâlarla söylenir Dokunmayı nasip eden Yaratana, vesîle olan her şey için hamd gereklidir… Kolay yoldan âhiret azığı, belki de buna denilmektedir Ve hiç durmaksızın, el olmanın kıymeti bilinmelidir
Ve dokunmak, sevaplarla dolu bir hikâyeyi cennette dinlemektir…

İste Hayat Bu Kadar Kısaydı

2008-11-08T13:06:00.000-08:00

işte hayat bu kadar kısaydı

Artık nefes alırken yoruluyorum
Yaşamak bir heyecandı eskiden;
Şimdilerde ise çile gibi geliyor bana
Aynaya bakmaya korkuyorum
Korktuğum yüzümdeki çirkinlik değil;
Yılların getirmiş olduğu bitkinlik,
Yorgunluk…
Ve beni eski halime yabancılaştıran bu yeni hal…
Dönüp baktığımda geriye,
Maziden kalan en güzel hatıralar çıkarken bir bir karşıma;
Bu yorgun bakışlarımı sorguluyorum
* * *
Önceleri heyecandan titrerdi ellerim; şimdi ise yaşlılıktan…
Düşünmezdim o zamanlar, o güzel günlerimin, o heyecan dolu yıllarımın, o güzelim gözlerimin, ellerimin, o kızıl saçlarımın ihtiyarlaşıp yerini şu son haline bırakacağını…
Oysa şimdi korkuyorum düşündükçe o cesur yürekli günlerimi…
Gittikçe yavaşlayan nabzım ve nefes almanın zorluğu ölümü hatırlatıyor bana
Ölümden de korkulur muymuş, Rabbe giden yolculukta?
Oysa gençliğime baktığımda, hatırlamazdım ölüme bu kadar yakın olacağımı O isyankâr halim, dünyaya hükmeden tavrım, bana geçen yılları göstermiyordu Daha çok, daha da çok yaşayıp günümü gün etmek, yarınlar kaygısı olmadan ânlara takılıp boş ve anlamsız geçen o gençlik günlerimin hesabını vereceğimi bilmiyordum
Yarınlar yoktu benim hayatımda…
Gelecek diye bir şey yoktu…
Ve geçmişimi sorgulamadığım gibi, nereden geldiğimi bilmediğim gibi, nereye varacağımı da bilmiyordum Bu dünyanın hevâsına takılıp kalmış, geçen ömrümün, yıpranan, biten bedenimin ve acı çeken ruhumun inleyişlerine bir mâna katmayacak kadar, yaşamak sadece nefes almaktı
Oysa yaşamak nefes almaktan ibaret değildi
Bu yorgun hayat çabuk bıktırmıştı beni
Artık sabah olmalıydı
Karanlık geceler yerini aydınlık günlere bırakmalıydı
Artık sabah olmalıydı…
Fakat "gece neye gebeyse onu doğurur" diyen Mevlana hazretlerinin sözü bir şimşek gibi aydınlatırken aniden zihnimi, düşündüm benim kaçmak istediğim gecenin neye gebe olduğunu…
Benim kaçmak istediğim gece, itirafı ne kadar zor olsa da dünya hayatımdı Ben bir an önce sabah olmasını istiyordum, yani ölümle gelecek olan ebedi hayatı…
Fakat tüm ömrü boyunca isyan ve küfür içerisinde olan bir insanın, gençlik yıllarını, o en verimli dönemlerini ALLAH'tan uzak, Peygamberinden uzak, Kitabından uzak bir şekilde geçirdikten sonra; kendinin ölüme değil; ölümün kendine yaklaştığını anlayınca ahirete hazırlanması ve onu arzulaması, onun için bir sabah mı olurdu; yoksa ebedi bir karanlık mı?
Evet, elbette ki tövbe denen bir olgu vardı ve ALLAH, sonsuz bir rahmete, mağfirete sahipti Affedebilirdi Lakin gençlikte yapılan amellerle şu son halimdekiler bir birinin yerini asla tutamazdı
* * *
Gece neye gebeyse, sabah o doğacaktı ve benim gecemin çok büyük bir kısmı karanlığa gebe olduğu için sabahım da kararacaktı
Beni bu kadar geç uyandıran bu müthiş duygu, kaynağını nereden alıyordu Bana son anlarımda da olsa bu hoş nefesleri aldıran gücün sahibi kimde ise, bir gün nefes aldıramayacak güne getiren de o olacaktı
İşte hayat bu kadar kısaydı…
Ya yeni doğan bir bebeğin gözlerini bile dünyaya açamadan yaşama veda edişi…
Ya genç bir bedenin yaşama doymadan toprağa girişi…
Ya da yılların verdiği yorgunluklara katlanan, göğüs geren ihtiyar bir bedenin korkarak hayata veda edişi…
İşte hayat bu kadardı…
İşte hayat bu kadar kısaydı
Aslolan hayat, gerçek hayat bizlere ahirete sunulacak olan ebedi hayattı Orada ne zamanın sınırlaması vardı, ne yaşlanma korkusu… Ne alnımız kırışacaktı, ne saçlarımız ağaracaktı, ne de geçen günler bize ölümü hatırlatacaktı Çünkü ölmek yoktu orda…
Sonsuz bir yolculuk ve onunla gelen bir güzellik vardı bu güzellikte rabbimin tüm mahlûkata sunmuş olduğu dünya nimetleri, bedeni ve akli olan güzellikler, bununla beraber ölümle başlayan ve ebedi olan bir yolculukta ahrete dair güzellikler…
Biz insanlar bu kadar güzellik ve müjdeden sonra neyi beklemekteyiz
Yaşamanın tadını çıkarmak için, yaşamı özümsemek gerekti sanırım ve yaşamayı bilmek… Aslında yaşamdan tad almak ve yaşamın keyifli, hoş güzel yanlarını bulmak çok da zor değil Biz insanların yapamadığı, beceremediği ve ona zor diye koşullandığı, yaşam ile mücadele etmeyi bilmemek
Yaşamın gizli koşulu yaşlanmak olsa da yaşlanırken genç kalabilmeyi ve içimizdeki güzellikleri kaybetmeden sabaha dahil olmayı başardığımız an şekillenecektir kaderimiz
Biz insanlar gerçekten kader oyunculuğunu çok iyi yaparız Kendimizi teslim ederiz
Acizliğin en ötesinde aciz yaşarız Mücadeleden değil; müdahale etmekten hoşlanırız Kaygı duymayız, kaygılarda boğuluruz Her şeyi şansa ve kısmete mâl edip kendimizi iyiden iyiye bırakırız tesadüfler yoluna ve hep takılıp durduğumuz engeller zincirine Hiçbir şey olağan değildir, her şey olağanüstü Olmaması gerektiğini düşünürüz, olmalı olan her şeyi Hep bir çıkar yol ararız Yolumuzdaki engelleri ve tuzakları görebilmek ve yıkabilmek varken

Hazır mısınız...!

2008-11-05T04:45:00.000-08:00

Hazır mısınız

Dünyaya gelmeden önce sana soruldu “gitmek istiyor musun?” diyesense kendinden emin bi şekilde “evet” dedin
Yaşamı kabul etmiştin hiç düşünmeden
Sonra gözlerini ilk açtığında, dünyada buldun kendini,
orda ki herkeste kabul etmişti yaşamayı,tıpkı senin gibi
Etrafında tanımadığın insanlar,bilmediğin bi dilde konuşuyorlardı ama sen de yavaş yavaş uyum sağlamaya başlıyordun
Onlar gibi konuşup onlar gibi hareket ediyordun …

Önce ilk kelimeleri söyledin,ilk adımlarını attın,her şeyden habersiz saf ve temiz yüreğinle
Saatler,günler ve yıllar geçti okul çağına geldinBazen dayak yedin bazen sevildinHatta sınıf başkanı bile oldunNe mutluluk verici şeylerdi o zaman ,
çünkü o zaman çocuktunYaşam zevk ve sefadan ibaretti

Yaş büyüdükçe yükünde arttı13-14 yaşlarında artık bir gençtin
ve yine mutluydunAma o günlerde geçti…

Büyüdün büyük adam oldun ! zorluklarda bi garip oldu sanki,
büyük göründü gözünde bazen isyan ettin
“niçin yaşıyorum bunları?” diye bazen de her şeye göğüs gerdin…
sende biliyorsunDünyaya gelmeden önce,neleri yaşayacağın anlatılmıştıZaman bu,geçip gidiyor hayatı da zorlaştırıyordu ;
pişmanlıklar, kızgınlıklar git gide artıyorduYenilgiler seni daha çok yorduAradın aklındaki soruların cevaplarınıSinirleniyordun
çünkü hayatın istediği gibi yönlenmiyorduBiri seni itekleyip duruyorduama hiç arkana bakmadın kim bu diye
Çünkü zaten kolay yolu bulduğunu sanıyordun
her şeyin sebebi kader(!)

İsyan ettin hiç düşünmedinHep “ben ne yaptım ki ?” deyip durdunYerinde saydın hatta geriledinNiye beni dünyaya gönderdin diye bağırdın bazen,sana bu dünyayı cennet şekliyle verip,cehenneme çevirdiğin Yaradan’a

Ama hem sen istemiştin hem de unutmuştun emanetlerin asıl sahibiniVe ölüm kapını çaldı! O zaman fark ettinhatırladın her şeyiSana hayatın boyunca verilen şansları geri çevirmene rağmen yüzsüz bir şekilde bir şans daha istedinAma hakların bitmişti ve yerin belliydi…
Önce yaşamayı kabul ettin,sonra yaşam zevkine kapılıp asıl hesabı unuttun
Peki ya siz ,diğerleri ;ansızın kapınızı çalan ölümü,

içeri davet etmeye,HAZIR MISINIZ?

Yalvarıyorum... !

2008-11-05T04:34:00.000-08:00

Yalvarıyorum
Hidayet Nasip Et Onlara

Seni tanıma mutluluğunu, Seni dost edinme mesutluğunu yaşayamayanlara,
Onların elleri açılmak istemiyor mu Sana? Onların kalpleri özlem duymuyor mu Sana?

Onların dilleri Sen'in adını zikretmek istemez mi?

Onların bütün uzuvları Seni ister biliyorum ama nedir onlara bu hasreti çektiren, nedir Sana kavuşmalarını engelleyen?

Nedir onları Sen'den alıkoyan?

Ey güzeller güzeli Rabb'im,
Ey ALLAH'ım!
Ey duaları geri çevirmeyen Rahman!
Sana bütün gücümle, bütün kalbimle ve kalbimin tercümanı olan gözyaşlarımla yalvarıyorum
Seni tanımayan biçarelere de göster kendini Tattır onlara sevgini
Bilsinler ne büyük bir aşk olduğunu
Bilsinler Senin alemlere Rahmet olan Rasülünü
Bilsinler Senin affediciliğini Onlar da gelsin Senin mağfiret kapına
Onlar da istesin Seni bizim istedigimiz gibi
Rabb'im hayatında hiç Sana ibadet etmemiş, içinde hiç ALLAH aşkı olmayan,
imana susamış ama susuzluğunun kaynağını bilmeyen bu insanlara hidayet nasip et ne olur!

Ne olur ALLAH'ım;

Senin içime koyduğun sevgiyle sevdim ben onları Senin rızan için arkadaş dedim onlara

Rabbim ben sadece bu dünya icin sevmiyorum
Sevdiğim herkesi ahirette de birlikte olayım diye seviyorum
Sana gelirken onlarla birlikte geleyim diye seviyorum Yani herkesi seviyorum Sen;den ötürü

ALLAH;ım! Ya sarılırsa yakama, ya bana derse o Büyük Günde, Neden anlatmadın bana Rabbini?
Neden anlatmadın bana cennet-cehennemi? Neden Rahmet Peygamberinden söz etmedin?
Neden bu ilahi düğüne beni de davet etmedin?

Sen benim arkadaşım değil miydin?

Hani arkadaslar birbirlerine herşeyi anlatırlardı Sen bana neden anlatmadın?

Bana neden bugünden haber vermedin? Neden, neden, neden?"
ALLAH'ım!! Ben ne yaparim bu soruların karşılığında? Ne cevap veririm, nasıl dayanırım?

Omuzlarım kaldırır mı bu yükü?
Öyle bir yük, öyle bir yük ki Sana ve Rasülüne kavuşmanın sevincini yaşatmayacak bana
Çünkü bir şeyleri eksik bırakmışım ben dünyada Haketmemişim ben bu sevinci
Tam Sana kavuştum derken bu arkadaşımın hakkının altından nasıl kalkarım,
nasıl öderim bu vebali?

Rabbim Sen istersen, Sen ol dersen ne olmaz ki! ALLAHım onları da aramıza kat
Onları da Sana yönelt Onlar da sevsin Seni Seni sevince zaten bulacak bütün güzelliği,
bütün doğruluğu

Seni sevince ölümü de sevecek, peygamberleri de sevecek Herşeyi, herkesi sevecek
Seni seven neyi sevmemiş ki? Ben acizim, birşey yapamıyorum duadan baska
Elimden fazlası gelmiyor Senin sevgini yine ancak Sen koyarsın onların kalbine
Sen yöneltirsin onları kendine

ALLAHım! Yapabildiğim tek şey şu anda gözyaşlarımla birlikte elimi açıp sana yalvarmak

Yalvarıyorum hidayet nasip et onlara
Asıl mutluluğu ver onlara ve onlar gibilere

Ver onlara ALLAHım sevgini!
Yağdır Rahmetini!

Ve beni de bütün müslüman kardeşlerimi de affet Rabbim;

affet Rabbim

affet Rabbim

affet Rabbim

affet

Taş idim, kalp oldum...

2008-11-05T04:07:00.000-08:00

"Taş idim, kalp oldum.."

Güçsüz, takatsiz bedenlere yüklendi…

Can kokan taşlardan, medeniyet inşa etmeye kalkıştı firavunlar

Ölümsüz kalmak için, taşa oydurdular çehrelerini

Ebediyet taş idi onlar için

Geleceğe uzanan binalarla övünüp, taştan mezarlar yaptılar

Kendilerine uyarıcılar geldiğinde:

“ Bize uğursuzluk getirdiniz Bundan vazgeçmezseniz sizi taşa tutar, eziyet eder, elem veririz”dediler

Bir kez daha kan döktüler taşlarla

Çaresizliklerini fark ettiklerinde, elleri taşa sarıldı Aciz bırakan her şeyden kurtuluş sandılar taşı; hakikatten, ölümden, kaçışı olmayandan

Hâlbuki taştır cehennemin yakıtı

Babil’den bu yana gökyüzüne çıkmak için yığılmış taşlar dağ gibi Oysa dağa, taşa yüklenince sorumluluk çekinmiş, kaçılmış ondan

Sadece beşer almış bu emaneti, sonra düşmüş, taşa muhtaç sanmış kendini Taştan ilahlar yaparak önünde diz çökmüş İbrahim boynuna asmış baltayı taşın

Demişler;
“Nasıl olurda bir taş baltayla zarar verir?!”
Demiş;
Zarar vermeyenden fayda bekleme!

Taştan binalar, yollar, duvarlar, gökdelenler…

Medeniyet; taşlarla övünen akıl…

Taşlara sığınanlar, hep toprağa salmışlar ordularını En değerli taşların toprağın derununda gizlendiğini bilmemişler, anlamamışlar toprak zerrelerinin enginliğini Oysa toprağa bırakmış İbrahim sevdiklerini… ALLAH’a sığınmış… İsmail su bulmuş, toprakta korumuş annesi… Suya bırakmış annesi Musa’yı, korumuş Taşlardan toprağa sığınınca Musa, uzakta ateş görmüş anlamış

“Benim ben!” demiş
“ALLAH!” demiş

Toprakla terbiye etmiş Musa kavmini

“Aklımız ALLAH’ı neden almıyor?” diyenlere “dağa, taşa bak!”demiş

“Rabbi göster!” diyince parçalanmış dağlar

Toprağa dikilmiş bir taştır nihayet; yitirilmiş bir cana işaret eden Başlarına taş dikildiğinde ebediyen susmuş toprak olduğunu unutanlar ve bir gün yatarken taşın üstüne, er kişi diye; ne er kalır, ne kişi sevdiklerinden Yatarken taşın altına sevdiysen Rabb'i, sevdiysen Nebi'yi; o kalır Kutlu Nebi ALLAH’a yöneldiğinde taştan eve çevirdi yüzünü, taştan ev sonsuza dek kıblegâh oldu, oraya varmak hac oldu, hacı oldu oraya varanlar Herkes onun getirdiği değerler etrafında birleşti

Kötülüğe, şeytana taş attı hacca varanlar

Topraktan yaratmış Âdem’i ALLAH Musa toprağa vurunca sular yarılmış, İsa adım atınca kanat germiş melekler Hangi toprağa basmışsa ayağını kerem sahibi Elçi, bereket olmuş Taşa basmış İbrahim, kurar iken Kâbe’yi İzi çıkmış ayağının sevinmiş, makamı İbrahim olmuş Taşa basmış Nebi yükselirken miraca, taş değer olmuş Put olmaktan kurtulmuş, her şey yerli yerine oturmuş Taşlar ALLAH‘a yönelmiş ondan sonra ALLAH korkusuyla inmişler zirvelerden Hissedince günahı kararmış Hacerül Esved, bembeyaz bir taş iken Nebi öpmüş, sahabe öpmüş, hacı öpmüş; Nebiyi öpmüş taş, tavaf oradan başlamış Tevazu yüklü taşlardan mescitler kurmuş Resule tabi olanlar, secdeye varmışlar huzurunda ALLAH’ın, sadece ona sığınmışlar Hıra’da dururken görmüş Nebi ufukta apaçık, örtüsüne bürünmüş önce, sonra kalkmış, uyarmış, taş kesilen zihinleri açmış “ALLAH !“demiş, “ALLAH!” demiş Bilal, taşın altında

Taş; “ ALLAH!” demiş

Dedi; konuşmaz taşlar
"De ki; o gün diller taş kesilir, eller, ayaklar haber verir yaptıklarından"

Taş vardır; içinden ırmaklar fışkırır Taş vardır; yarılır, içinden sular akar Taş vardır; "ALLAH" korkusuyla düşer
Dedi; su çıkmaz taştan
"De ki; ya Musa asanı taşa vur!"

Her taş yerine oturdu, dokununca Nebi
“ O, el emindir!” dediler

“Siyah taşı yerine kimin oturtacağına o karar versin” dediler ve henüz seçildiğinden habersizken bile adalet yaydı, güven yaydı, barış yaydı insanlara Nebi olduğunda bir medeniyet kurdu gönle giden, ilim üreten, adalet yayan Zaman geldi taş taşıdı, vakit geldi kalp okşadı Yetimin başına koyunca elini Nebi, onun elinden mahrum kalan yetim oldu Zengin oldu kendini fakir sanan, fakir kaldı onu anlamayan Nihayet taşı aşmayı öğretti gönülle, sevgiyle, duyguyla, akılla, sağlıklı bilgiyle

Dediler; yenilik yoktur ki onda
"De ki; hepimiz yenilendik"

Mahcup oldu Taif de Resul’e atılan taş

“Bilmiyorlar “dedi af diledi âlemlerin rahmeti Bilmiyorlardı, bilmek istemiyor, direniyorlardı

“Sizden biriyim!” dedi Nebi…

“ Sevgi” dedi, “Kardeşlik” dedi, “Adalet” dedi” Merhamet” dedi

“ Din dürüstlüktür” dedi Buyurdu; "din müsamahadır, kolaylıktır, samimi olmaktır"

Anlamadılar, konuştular, sırt çevirip toprağa taşa verdiler yanlarını, taş yıkılıverdi Suçladılar, değer bizdedir dediler, böbürlendiler

Nadan ne bilsin, nerde bir değer varsa üzerinde Muhammed ’in kokusu vardır; nerde Nebi’den koku varsa, o değerlidir

Dediler; efendin ne getirdi kılıçtan başka?

"De ki; taş idim, kalp oldum!"

Ben Kim miyim?

2008-11-05T03:56:00.000-08:00

Ben kim miyim?
Hani Seni Seviyorum ya
Hani gıpta ediyorum ya ashabına
Hani HzFatıma'yı anam, HzHasan Hüseyin'i kardeşim olarak görüyorum ya!

Hani ne zaman hüzünlensem, Sen geliyorsun ya aklıma
Görmeden hayranım Ya cemaline
Kalbin kadar güzel yüzünün hayalini kuruyorum ya

Hani ne zaman çok gülsem
Sen'in hafif kızgın bana baktığını görüyorum ya!
Hani bana diyorsun ya" Yerinde olsam, az güler çok ağlardım " diye

Sonra nerede bir yetim görsem Sen'i buluyorum ya yanımda
Hani bana diyorsun ya "Beni istiyorsan onun başını okşa

Hani hep bir özlem var ya içimde
Hep vuslat varya hayalimde
Hani gözyaşları içinde, yeşil kubbenin resmine bakıyorum ya
Hani hayal ediyorum ya hep Efendim
Safa-Merve arasında, önümde Sen varmışsın gibi koştuğumu

Hani uzun boylu, siyah saçlı, beyazlar içinde birine Sen diye sesleniyorum ya!
Sonra adam arkasını dönünce
Senin olmadığını görüyorum da eğiyorum ya başımı,
Sevincim yerini hüzne bırakıyor ya

Hani Sana gidecek her yolcuyla selam yolluyorum ya
Sonra da selamımı almışsın gibi seviniyorum ya
Hani kalbimin bir yanı "Ümit" derken,
Bir yanı korkuyla atıyor ya

Hani Seni Seviyorum Ya Efendim
Hani günahlarımı unutup, Seninde beni sevdiğini düşünüyorum ya!
Duyuyorum ya "ÜMMETİ" diye seslenişini

Ne zaman bir yüzük alsam elime
Senin yüzüğün geliyor ya aklıma
Hani üzerinde Muhemmedun ResulALLAH yazılı olduğunu düşünüp,
Ebu Bekir ve ashabına selam yolluyorum ya

Sonra hep hayal ettim ya Efendim, arkanda namaz kıldığımı

Hani anam, babam, canım Sana feda olsun dedim ya

Hani ben varım ya
Seni Seviyorum ya
Çok Seviyorum ya
Salat, Selam üzerine olsun Ya ResulALLAH

Ben kim miyim?
1400 yıl öncesinde Selam ettin ya
Kardeş belledin ya
Seni Seviyorum ya

Güllerinde Agladıgı Vakitler Vardır

2008-11-05T03:49:00.000-08:00

GÜLLERİNDE AĞLADIĞI VAKİTLER VARDIR

Ağlamaktan gözleriniz mi görmeyecek? Varsın görmesin!!!

Gülmekten kalplerimiz kararacağına, bırakalım gözlerimiz kör olsun
ağlamaktan

Ağlayıp da rahmet pınarlarına dönsün göz pınarlarımız Kim bilir belki de ALLAH o gözlerden cennet ehline ab-ı kevser içirir

Ve der ki; “benim için ağlayan gözler cennetin rahmet çeşmeleridir Ben o gözlerden cennet ehline vuslat şarabı içiririm”

Evet, ağlamak çağrıdır sevgiliye, sessizce rahmetle… Ağlamak kesip yüreğini kanını feda etmektir sevgili uğruna Ağlamak, anlamaktır sevgilinin sırrını

Gözyaşı cennettir Dil ile susmak ama göz ile konuşmaktır ağlamak

Gözlerin dilidir gözyaşı Ve ALLAH(cc) çok iyi bilir gözyaşının dilini

Bu yüzden misafir olur ağlayan kalbe

İşte bundandır ağlayıp rahatlamamız

Gözyaşı rahmete çağrıdır ALLAH’ın rahmet çağrısına rahmetle cevap vermektir ağlamak

Gözyaşı, rahmet geldin diye, yıkamaktır yolları nefsaniyetten

Cennetten esintidir gözyaşı

Ve ne mutlu bizlere ki, ağlayan bir resulün ümmetiyiz Yaşarmayan gözden ALLAH’a sığınırım diyen Muhammedin ümmetiyiz

Bindörtyüz yıllık hasretin varisiyiz bizler

Sen yoktun ey gönüller sultanı

2008-11-05T03:42:00.000-08:00

Sen yoktun ey gönüller sultanı
Yaşadığım her şey eksikti
En içli filmi,en komik filmi de aynı gözlerle ifadesizce izliyordum
Kitabımdaki her sözcüğün anlamı aynıydı Sonra bir ses duydum ki o tutkunun o hasretin
O islamın sesiydi sen gelmiştin ya resulullah
Gelişinle bir anda maviye Gözlerimi uzağa dikmiş bekliyordum öylece
Yanımda olan biten hiç birşey ilgilendirmiyordu beni
Sen yoktun ey sultan-ı kibriya
Nereden çıkıp geleceğini bilmiyordum
Ve umudumda yoktu

Hiç gelmeme ihtimalinde vardı ve ben asıl bundan korkuyordum
Kapkara idi benim için bu dünya
Her gün birbirinin aynıydı ve bir süprizle karşılaşmayalı
kaç bin yıl olmuştu hatırlamıyordum
Kendimle sonsuz bir savaşın içindeydim aslında
Bir yanım "BEKLE" diyordu, bir yanım "HAYATINI YAŞA"
Her hücrem bu savaşın askeriydi ve her gün binlerce hücrem ölüyordu
Kilitlenen bu savaşın ne galibi vardı ne de mağlubu çünkü okuduğum şey aslında yalnızlığımdı
Ben ki maviye tutkundum,mavi bile bir matem rengi gibi geliyordu
Diğer renkleri ise algılayamıyordum
Karanlıkta idim ey aydınlığın sultanı
Dünya ışığına aç

boyandı ortalık
Yanımdaydın ve tükenmişti bekleyişim
Sana da dünyamdaki değişime de şaşkınlıkla bakıyordum
Binlerce yıllık bir uykudan uyanmış gibiydim
Her şeyi yeniden ve hayretle keşif ediyordum
Şimdi yoluna biat ediyorum kabul et ya resullulah

Gelişinle baharlar geldi kararmış yüreğime
Bu deniz böylesine mavi miydi?
Güneş parlar mıydı senden önce de ?
Korkmuyorum artık yeni gelecek günden
Umutsuz değilim
Artık sen varsın ey gönüller sultanı
Senden önce yaşadığım ve sana yakışmayan bütün günlerimi değiştirdim
Senin verdiklerinle
Rahmeti alaya sığındım şeffaat senden ya Resullulah

O büyük karanlığımı senin estirdiğin rüzgar alıp götürdü
Seninle bağdaşmayan ne varsa çıkarıp attım hayatımdan
Bildiğim her şeyi yeniden tanımladım senin gelişinle
Yeniden ad verdim her güzelliğe
Çirkin olan,kötü olan ne varsa seninle birlikte kaybolup gitti
Güller bile hicabından solardı güzelliğinden efendim
Sinem vuslatınla yanıyor kalbim sultanım diye atıyor
Alemlere rahmet olan efendim
Beni de hayatımı da bağladın kendine
En ulaşılmaz noktalara ,en çıkılmaz doruklara vardırdın benliğimi
Terk edilmiş bir limanda kendi halinde bekleyen köhne gemilerime en gizli denizleri açtın

Ben o maviliğin yolcusuyum şimdi ,en sıkılmaz yolcusu
Adın bir dönülmezliğin simgesi artık
Sen sözcükleri ölümsüz kılansın
Sen alemlere rahmet olansın

Sen umudun,sen dostluğun,sen özlemin ,sen hayatın adısın
Sen kurumuş gönüllerin ilacı,alemlerin efendisi
Sen sultanı kibriya nuruna alemler yaratılansın
Ey sultanı kibriya

Ve senin adını anmak bile
tarif edilmez bir
sevinç yayıyor içime
Şimdi yaşamayı seviyorum işte
Yolunda aciz bir kıtmirim ben
Şefaatinden mahrum etme bizi efendim
Ümmetinden ayırma bu kıtmiri efendim

Muammer AYGÜN

Kalk Ayağa Ey Müslüman!

2008-11-05T03:35:00.000-08:00

Kalk Ayağa Ey Müslüman!
Uyanma zamanı…
Filistin’deki kardeşinin sesini duymuyor musun?
Afganistan’da kardeşlerinin üstüne misket bombalar yağıyor
Ayağa kalk ey Ümmet!

Yiğitler diyarı Çeçenya’da kardeşlerine,
Kâfirlerin uşakları toplantılar yapıyor
Terörist diye ambargolar koyuyorlar
Haberi gelmedi mi sana ey Müslüman?

Irak’ta, Ebu Garip hapishanesinde
Nur Bacının çığlığını unuttun mu?
Iraklı çocuklar annelerini bulamıyorlar
Ey Müslüman sen gördün mü?

Irak’ta bacıların çeyiz hazırlamıyorlar
Ey bacım onların yerine sen hazırlar mısın?
Sudan’da kardeşlerinin açlıklarını hissettin mi?
Haberi gelmedi mi sana ey Müslüman?

Çakallar sofralarına üşüşmüş
Çocuklar geceleri ağlıyormuş
Anne karnımız aç diye!
Sofranda onlara da yer var mı ey Müslüman?

Özbekistan’da kardeşlerine işkenceleri hissettin mi?
Şehitlerin kokusu imanını artırdı mı?
Türkiye’de kardeşlerin Rabbimiz ALLAH dediler
Zindanları mesken edindiler

Yiğitlerden haberin olmadı mı ey Müslüman?
Hilafetin sancağı seni bekliyor
Silkin ayağa kalk!
Kalk ayağa ey ÜMMET!…

Sahid Ol Kalem...!

2008-10-28T17:31:00.000-07:00

ŞAHİT OL KALEM ! ..

dökülsün aynanın sıraları !…
göğsümde kişneyen atların ,
toynaklarına vurup duran
sesin ritmiyle
doğrult beni! …

kandillerin bir bir döküleceği günde ,
nur ile süzül defterime ;
şahit ol kalem! ..
nun.kaleme ve yazdıklarına and olsun ki *

her şey aşk için !…

istikametlerimde şefkâtli ellerin
anne merhametiyle ,
bütün köşelerini tutuyorum hayatın ;
artık sevgisizliğe sobe ! ..

dağların yürütüldüğü günde
kesilir adımların, toprak tutmaz
ayak uçların ;
şahit ol kalem! ..
nun. kalem ve yazdıklarıma and olsun ki*

her şey aşk için !…

firak perdesinin ardında seyredilen
dağların hızlı adımlarıyla
erişilecektir vuslata …

* nun. kalem ve yazdıklarına and olsun ki
kalem 68/1

Filiznur ATALAN

http://www.dosya.tc/Sahit.Ol.Kalem.mp3.html

Rabb 'e Ask...

2008-10-28T17:27:00.001-07:00

Yürek de damla damla akar mı böyle..

Gül kokusu, gül muhabbeti, yürekten damla damla süzülür mü böylesi..

Aşk, taneyi mücevher yapan,
faniyi baki yapan..
Bir kainatı aşk ile dolduran Rabb'e aşk...
Olmazları olduran,
kabımızı güllerle dolduran Rabb'e aşk...
Bir zerreye bile akla sığmaz kanunları sığdıran,
nice fabrikalar işletip en güzel suretiyle bize sunan

Suyu Rahmet, Gülü Muhabbet eyleyen

Rabb'e aşk...

Sustum !

2008-10-28T16:54:00.000-07:00

SUSTUM!

Suskunluğun misafiri olmaktan haz alıyor yüreğim!

Musalla taşındaki cesedin suskunluğu kadar suskunum!

Konuşmalara küstüm! Gemilerim artık kendime yol alıyor.

Her zaman her yerde her istenileni anlatamıyorum.

Kime, neyi, nasıl ispatlayacaksın! o halde suskunluğun elini tutuyorum.

Merhem tutmaz öyle yaralarım var ki! Konuşamıyorum…

İçime atıp susuyorum.

Kurşun geçmez şartlanmış beyinlere söz geçiremiyorum.

Sayfalarca susuyorum.

Kelimelerimin dinlenmeye en çok muhtaç olduğu anlarda,

Beni anlayacak bana derman olacak birini aradığımda,

O çok (boş) konuşanlar kaçıyor.

Sokağımın gece yarısı suskunluğa terk edildiği gibi,

Bende yüreğimi suskunluğun kucağına bırakıyorum

Konuştuğum zaman mahkûm,

Sustuğum zaman zanlı muamelesi görüyorum.

Ne yapacaksın, kime gideceksin…

Anlamsız konuşmalardan kendime sığınıyorum

Zor olanı tercih ettim sustum…

Boğazıma dizilmiş sözcükleri söylemeden, haykıramadan, içime atarak…

Bir bilseler susan birinin gözlerinde çuvallar dolusu kelime olduğunu,

Ve yine bir bilseler söz tükenmişse en güzel cevabın susmak olduğunu…

Tarif edemediğim acıları,

Hayal kırıklıklarımı susuşlarımla örtüyorum.

Yüreğimin en ücra köşelerine inen zehirli oklardan

Canım çok yandı!

Konuşursam;

Kırmaktan, kırılmaktan

Gözyaşlarımı tutamamaktan

Kelimeleri yan yana getirememekten

Yaralı kelimeler sunmaktan korkuyorum.

Geri alınmayacak kelimeler adına; ağzımın sürgüsünü çektim!

Şuan boğazımda düğümlenen kelimeleri çarmıha germekle meşgulüm

Sustum…

Ben sustukça suskunluğumun üstüne düşman gibi sözcükler yağsa da

İncitseler de beni, artık vakit susma vaktidir

Korkup kaçtı,

Suçunu kabul etti,

Haksız olduğunu kabullendi diyecekler…

Desinler… Dudağım mühürlü!

Duygularım susuşlarımda saklı kalacak.

Yıllardır biriktirdiğim hiç kullanılmamış kelimelerimi

Devren satılığa çıkarıyorum. İlan verdim!

Alan olmazsa kalbimin morgunda biriktireceğim...

Sahi, her susan haksız mıdır?

Belki de her Suskunluğun arka planında ciltler dolusu anlamlar vardır.

Kim bilir!

Ve bir gün Söylenmemiş cümlelerimi zulama koyup gideceğim bu şehirden

Varsın kaçtı desinler…

Susacağım!

Derin denizleri her rüzgâr dalgalandıramaz…

Mehmet Orhan Durdu

Hayat ve Ölüm

2008-10-28T16:40:00.000-07:00

HAYAT VE ÖLÜM

Ölüm değil beni korkutan boş bir hayat ardından,
varacağım yer olması sıkıyor canımı
Nedir ki kırk’lı elli’li yıllar, billahi çok değil
Hele hele çizilen bu yolda bize hiç gelir

Ne beklersin ki hayattan çorbacı?
Ne bekler hayat senden?
İkiniz de tüketirsiniz hoyratça zamanı
İşte geride kalanlar sıkar biraz canımı
Yedi yaşında başlarsın okula, sayma ondan öncesini

Sonra yıllar yılı gider gelirsin kara tahtalı değirmene
Berrak zamanı öğütmek için
Yirmi iki civarı alırken diplomanı, tüketivermişsindir üçte birini zamanının
Diploma yetmez diyor çorbacı
İyi bir iş bul hele bakalım
Askerliğini de yap, sonra da evlen bakalım
İşte bir on yıl daha uçuveriyor ansızın
Yaş oluyor otuz beş
Gerçekten yarısı mıdır yolun?
Belki de yarısından da yakın
Geriye bakma sakın, ey küheylan kopuverir zincirleri hayatın, bir iplik gibi ansızın

Hele bir borçlarımızı da ödeyelim,
sonra daha iyi yaşarız, şimdilik biraz sabır diyor karım Nazife…
Eee doğru da söylüyor hani
Hele başımızı sokacak bir yuva olsun da gerisi kolay diyor
Eeee bu da doğru hani…
İşte böyle yitip gidiyor zaman…
Hep on seneler yirmi seneler eriyen buz misali
Karım, çocuklarım, kooperatif başkanım, yardımcım,
Tek tük arkadaşlarım ve tv’deki haber spikeri…
Bu kadar çevremizdekiler, bunlara bakıyor yıllardır gözlerim
İşte bu yüzdendir ki, miyopsun diyor doktorum
Tak iki numara gözlük, ellinci yaş günümü kimse fark etmiyor bile
Çünkü ufaklığın diploma töreni var

Ne biçim alışveriş bu anlayamadım gitti
Yapmak istediğim bir çok şey özlem kapısında gitti
Hırs ile saldırıyorum mutfağa, ne varsa atıştırmak için…
Sıcacık bir el tutuyor elimi
Perhiz yapmalısın artık diyor karım Nazife
Eee doğru da söylüyor hani
Kalan on yılımın birkaç yılı hastalıklarla geçiyor
Gerisi de torunların peşinde

Eee hani yaşayacaktık?
Hani yaşayacaktık diye bağırıyorum!!!
Sakin ol! Sakin ol! diyor karım, tansiyonun düşecek
Eee doğru da söylüyor hani…
Nedir hayatın kısır döngüsü, anlayamadım gitti
Elimdeki tek sermayemdi, bir gün gibi bitti
İyi yaşadık, hoş yaşadık diyor karım Nazife…
Patronların da pek severdi seni
Çok da çalışırdın hani, Bak her şeyimiz var
Büyüdü sayılır çocuklar da…
Daralacak da ne derdin var?!
Hadi neşelen artık
Eee doğru da söylüyor hani
Bir karı, birkaç çocuk, bir ev, bir araba…
İşte hayatın bilançosu bu!

Hayır, hayır korkuyorum ölümden…
Boşa geçen bir hayatın ardından nasıl gidilir oraya?
Özgürce çizmeliydim, hayatımı zor da olsa
Özgürce ulaşmalıydım sona
Yalnızlıkla bile yaşansa, kanaviçe gibi dokumalıydım hayatı…
Güzellikleri, sırları

Güzel yaşanmış bu gün; her dünü bir mutluluk rüyası, her yarını bir umut hayali yapar

Tamâ ve hırsa uyup nefs ile mahkûr olma,
Rahatın zâil olur, nâmı meşhur olma,
Sohbet-i Arif-i Billah'a eriş, dûr olma,
Saltanat-ı Mesned-i Dünya ile mağrur olma

Keşkelerde Aradık Seni Ya RasulALLAH...

2008-10-28T16:35:00.000-07:00

Keşkelerde Aradık Seni Ya RasulALLAH
Keşke perdesinden yalvardık hep
Keşke seni görebilseydik dedik,
Keşke sen yürüyün Cihad a dediğinde
Bir Hanzalada biz olsaydık arkandan koşan
Tebliğ Vazifesi dediğinde kendinden geçip
Vazife ye Feda dır başım diyen bir Musab da biz olabilseydik
Ebu cehil ler sana sataşırken
DOKUNMAYIN YEĞENİME DİYEN BİR HAMZA da
Biz olabilseydik dedik
Sana bişey olacak diye korku içinde yaşayan
Annelerin Annesi bir FATIMA da biz olabilseydik dedik
Sana İnanmayanlara göz açtırmayan
İslamın Komutanı ALLAHın Kılıcı lakabını alan
Bir Halid Bin Velid de biz olabilseydik
Sana köle olmaya gelen
Babası ve Amcası Onu İstedğinde
İstersen gidebilirsin Bababnla,
İstersende kalabilirsin benle dediğin
Yüreği Yerinden Fırlayacak gibi Olan
Ben seninle Kalmak İstiyorum Diye haykıran
Ve Hicr Denilen yere Çıkartıp
ZEYD Benim Oğlumdur,benim mirascımdır
Bende onun Mirascısıyım dediğin
Sadık oğul OLabilseydik Dedik
Kimse Yokken Yanında
Mağarada bile seninle olan
Sıddıkların Sıddık ı ,senden sonra insanların en üstünü
Rahmanın Övgüsüne Nail olan bir EBU BEKİR de
Biz olabilseydik Keşke dedik
Sevgini merak edip Sana " beni nasıl seviyorsun Ey ALLAH ın Rasulu"
Dediğinde cevapların en güzelini Alan
Sorusunun cevabı "Kör Düğüm Gibi"olan
Bir AİŞE de biz olabilseydik dedik

Ben Bir Ahir Zaman Genciyim...

2008-10-28T16:33:00.000-07:00

BEN BİR AHİR ZAMAN GENCİYİM.

Bir ateşe düştüm yakıyor ama öldürmüyor.
Bir an olsun eksik olmuyor sancısı anlaşılmazlığın.
Ne olanlar beni anlıyor , ne de ben olanları.
Neden acaba? diye soracak birilerini arıyorum.
Bütün adresler bende,
bense çaresiz bir yüreğin feryadında bitiyorum.

Âhir zaman genciyim ben, ayaklarım kilometrelerce yol yorgunlugunda,
gözlerim kurtuluşa hasret.
Minareden gelecek bir “hayyealelfelah” nabzındayım şimdi.
Ama neden, neden sokaklar bu kadar garip bana,
neden camiler utangac ve neden kiliseler bu kadar magrur?
Düşüyor muyuz yoksa?, yada düştük mü pençesine şeytani tuzakların?
Ayakta kalan yok mu?Hala savaşan yiğitler yok mu meydanda?
Oysa en fazla yetmiş yıllık bir hayatı omuzlayabilecegimi sanıyordum.
Şimdi yaşadığım her dakikaya bir yetmiş yıl daha ekleniyor.
Ve biraz daha çabuk çöküyor omuzlarım.
Vapurdayken dalgaları ben karşılıyorum sanki,
trendeyken rayları tırnaklarım yalıyor bir bir…
Üşüdüğüm zaman hiç ısınmayacakmış gibi içim ve
yandığı zaman sanki hiç sönmeyecek gibi ateş…

Âhir zaman genciyim ben,
bazen dağlara vurasım gelir başımı.
Bu şehri terkedesim ve ispatlamak için uğraşasım bu dünyadan biri olmadığımı.
Yüreğime değiyor acısı aldatılmışlığın.
Anneme yalvarıyorum dışarıya salmaması için beni.
Ve babam gibi ayakta durmayı hayal ediyorum bir gün.
Sımsıkı, dimdik ayakta olmayı,
herşeye rağmen herşeye karşı ayakta olmayı…
Hayal ediyorum…

Ahir zaman genciyim ben,
ne olursa olsun duaya seccade sermiş dudaklarım var.
Yalanların ortasında, dikenlerin acısını tada tada eriyorum muradıma.
Ölüyorum belki ama elbette değil bir hiç uğruna.
Çırpınıyorum yavru bir ceylan misali düşmüşçesine aslanın ağzına.
Son bir hamle, son bir umut, ya beni al yanına ya da iyice geçirsin dişlerini aslan boynuma,
bilekleri iyice kavrasın bedenimi.
Kanımın aktıgını göre göre can vereyim ama
isyana tâbi tek kelime çıkmasın agzımdan.
Çünkü zaman âhir zaman,
bense çoktan kabul ettim acı bir ölümü değişmeye bu ölümden beter varlığa,
varoluşa…

Çünkü hiçbir şey kolay değil, zaman ahir zaman bense
bu zamanın içine elinde pimi çekilmiş bomba ile gönderilmiş acemi bir asker.
Ben bir âhir zaman genciyim…

Zulme Seyirci Kalmayın...

2008-10-28T16:25:00.000-07:00

"Zulme Seyirci Kalmayın"

Konuşuyor Dışişleri Bakanı

"Dünyanın gözü önünde bu kadar da Filistinli öldürülür mü?"

Zalim'e zulmün kantarını kaçırdığı için kızıyoruz

Riyakarlığın dibine vurmuşuz

Filistin için bir mesaj atıp; 5 milyon yollayarak olsa olsa kendi sırat köprümüzü finanse eder

Doğru düzgün işletemediğimize inandırıldığımız noktada Ofer'e ihale ederiz biz

Damla ile Filistin'e, kepçe ile İsrail'e verirken;

bir düğünde sıktığımız kurşun kadar puşta sıkmayız biz

Açığa çıkan İmansızlığımızı,

Açığa çıkan Şahsiyetsizliğimizi,

Açığa çıkan apışımızı kapatmaya çalışırız pankartlarla, mitinglerle

İmansızlığımızı İmam'larla örteriz; bizim için özel yetiştirilen İmam'larla

Öldüğünü kabul etmeyen hayalet bir ulusa dönüşmüşüz

Küresel zulmün kapalı tribününe oturtmuşlar bizi

Karşıdaki "kanarya" locasına da;

Paşalarından , bürokratlarına,

Tayyip'lerinden, Mehmet'lerine;

Aziz'lerinden, Rahmileri'ne

o çok "böyük büyüklerimizi" oturtmuşlar

Sahadaki kanlı oyunu seyredip duruyoruz

Keşke sadece seyretsek

Biz değil miyiz

Cezayir katledilirken Fransa'ya arka çıkan

Lübnan'da "Müslüman kardeşlerimiz" boğazlanırken, askeri uçaklarımızla mühimmat taşıyan

Çeçenistan'ın liderlerinin füzelerle kafalarının uçurulmasına vesile olan cep telefonlarını biz hediye etmedik mi

Irak'taki çocukların üzerine düşen füzelerin nizamiyesinde biz nöbet tutmuyor muyuz

Herşeyi bırakın

Muavenet'imizi vurdu; dünya alem duydu

Kaptan köşkünde eriyip metale yapışan o canlarımızı kaç eski gemi ile değiş tokuş ettik

Askerine sahip çıkmayan komutanı en kötü ihtimalle tarih yargılar;

Askerine sahip çıkmayan Millet'i yargılayan çıkmaz mı zannettik

Riyakarlığın dibine vurmuş, hayalet bir ulus olmuşuz

Mehmet Ali'nin don indirmesine seyirciyiz

Ahlak'ın sahtesini, daha sahtesinden; ancak apış arasına tuttuğumuzda ayırtedebiliyoruz

Doların sahtesini ultraviole ışıkla; Ahlak'ın sahtesini televizyon ışığında test ediyoruz

Fenerbahçe'nin "hak"kını hakemler yemeye görsün; sokaklara dökülüyoruz

Bu ülkenin sokaklarına, köylerine, tarlalarına her gün kamyonlarca çiğnenmiş hak dökülüyor; üzerinden atlayıp devam ediyoruz

Bu ülkenin en büyük müteahhiti de, en büyük STK lideri de Aziz Yıldırım

"Fenerbahçe" ayağını biz kapalı tribünden;

NATO ayağını büyüklerimiz kanarya locasından idare ediyor

Sonra bir de utanmadan AB fonluyor diye kızıyoruz

Yalçın Küçük Hoca yine doğruyu, yine eksikle karıştırıp servis ediyor önümüze

(Ağzı kokanların mentole sarıldığı gibi sarılıyoruz yazdıklarına; o ferahlık duygusu midemizi doyurmuyor ama dışarıya üflerken hoş kokuyoruz; "ALLAH'ı var")

"Biz Müslüman değil, Putperestiz" derken

Kendinden başka bir şeye tapacak kadar "başkasını" görebilen putperestleri

Kendinden başka bir şeye tapmayan egoperestlerle aynı çukurun dibinde eşitliyor

Biz buna "küçükizasyon" diyoruz

Sabetay'la Sabetaycıyı

küçüklükle, aşağılık olmayı aynı şey zannetmemize yarıyor; not ediyoruz

Riyakarlığın dibine vurmuşuz, derinlik sarhoşluğu ile karıştırıyoruz

Papa'nın ayağının dibinde AB anayasası imzalayan "İslamcı" bir Başbakanımız

Askerinin başına çuval geçirenlerle "Terör" konferansı düzenleyen "Atatürkçü" bir Genelkurmay Başkanımız

İT'in tezlerinden medet uman MİT'çilerimiz

Ülke ajan kaynarken El-Kaide militanı yakaladığı için övünen Emniyetçilerimiz var

Riyakarlığın dibine vurmuşuz, yok bize ağlayan

O yüzden ben Filistin'e yardım etmiyorum şahsen

Hani sorduklarında; bir gün ister Sırat köprüsünde;

ister içki sofrasında, Galata köprüsünde;

"BeHİÇ o kadar konuşuyorsun da , ne yaptın diye"

Koca bir HİÇ diyebilmek için

Üç adım yol tepip, üç kuruş yollamış olmayı;

3 yaşına girememiş bir çocuğun kaderine 5 kuruşla ortak olmayı

reddediyorum ve SEYREDİYORUM bu zulmü

Benim seyrim üzerinden "reyting" yapıyorlar ve zulm bu reyting üzerinden derinleşiyor, çoğalıyor

Mehmet Ali o donu indirdiğinde de

"Gazze'ye günlerdir elektrik verilemiyor" altyazısı geçtiğinde de

değişmiyor yüz ifadem

Riyakarlığın dibine vurmuşum; nasırlarımı zırh yapmışım

Telafer'de katliam olurken; Afganistan'a ABD için jandarma olan bir Millet'in evladıyım ben

Anadolu'nun altı cevher kaynarken, üstündeki çocuğu doğru düzgün besleyemeyen bir Devlet'in sahibiyim ben

Ben kim, seyirci olmak kim

Bu zülm bensiz olmazdı;

bu küresel oyun bensiz sahne alamazdı

İşte o yüzden

Ortağıyım; sapına kadar ortağıyım ben

İmtihanlar Diyarında.Sabır ve Dua İle Yürümek

2008-10-28T14:05:00.000-07:00

İmtihanlar Diyarında.Sabır ve Dua İle Yürümek
Dünya

Türlü çilelerle insan neslinin sınandığı en zorlu mekan

Belki de ona imtihanlar diyarı demeliyiz
Çünkü burada yaşanan musibet ve belalar, muson yağmurları kadar
etkili olur Bazen öyle yağar ki etraf sele döner; hem de
her önüne geleni götürecek kadar azgın bir sele

Dedik ya; burası imtihanlar diyarı Herkes farklı şekillerde imtihan oluyor
Her ademin farklı çilesi var bu diyarda

Kimi açlık, kimi korku, kimi malı veya canıyla sınanıyor
Rabbimiz bu gerçeği;

Muhakkak sizi biraz korku, biraz açlık ve mallardan, canlardan,
ürünlerden biraz eksiltmekle deneriz[1]

diye teyit etmektedir

***

Hele hele Mümin iseniz,
yani inandığınızı iddia ediyorsanız bu musibetler size öz anneden
kardeş gibidirler Yanınızdan asla ayrılmaz, sizinle uyur sizinle uyanırlar

Çünkü Mümin olmak, diğer bir ifadeyle cennete talip olmak
türlü sıkıntı ve çileyi peşinen kabullenmek anlamına gelir
Çünkü
ALLAH müminlerin, canlarını ve mallarını,
cennet karşılığında satın almış[2]

ve buyurmuştur ki;

İnsanlar imtihandan geçirilmeden,
sadece iman ettik demeleriyle bırakılıvereceklerini mi sandılar[3]

O nedenle Müslüman çile adamıdır
An gelir ezilir an gelir üzülür, fakat asla ümitsizliğe kapılmaz,
asla yılgınlık göstermez, mücadelecilik ruhundan asla ödün vermez

***

Peki musibet ve bela yağmurlarının oluşturduğu
o büyük sel baskınından korunmak mümkün değil mi?

Mümkün elbette

Yanınızda her ihtimale karşı bir adet sabır simidiyle
bir parça dua kemendi bulunduruyorsanız telaşlanıp korkmayın,
zira yırttınız demektir
Sevgili Peygamberimiz öyle buyuruyor:

Sabır ile dua müminin ne güzel silahıdır[4]

Ya ALLAH! deyip tutunun sabrın kollarına,
ardından fırlatın dua kemendini selamet ikliminin kıyısına,
sonra yönelin Cenabı Zülcelale bütün içtenliğinizle
Bakın nasıl da yeniden doğmuş gibi ferahlayacaksınız
İç dünyanızda nasıl da bayram şarkıları yankılanacak

Bırakın musibetler başınızdan aşağı doğru yağmaya devam etsin
Bırakın alem, ateş topu olup peşinize takılsın
Hiçbiri sizi eskisi gibi etkileyemez! Ateşin zarar veremediği
İbrahim Peygamber kadar güvendesiniz artık Çünkü Siz Sabûr olan
Hak Teâlaya güvenip sabrettiniz, Ona yönelip yalvardınız

Doğrusu ALLAH sabredenlerle beraberdir[5]

O sabredenleri sever[6]

***

Eğer yanınızda sabır simidiyle dua kemendi taşıma gibi
bir alışkanlığınız yoksa ve Hakka olan güveniniz pamuk ipliğine bağlıysa,
o zaman akıntının savurduğu yöne doğru sürüklenmeye hazır olun

Siz sürüklenirken iç dünyanızda anaforlar oluşur;
tıpkı okyanuslardaki gibi, büyük ve ölümcül

Boğuluyorum zannedersiniz kendinizi

Ruhunuz daralır, benziniz solar, bakışlarınız sabitleşir

Artık maneviyat ikliminize, şimdilerin bunalım dediği ruh hali çöreklenmiştir

Bitkin dudaklarınızdan son bir gayretle imdat çığlıkları yükselir:

Kurtarın nolur!

Allâhu Teâladan başka kurtarıcınız var mıdır ki sizi kurtarsın?

Ey Rabbimiz!
Üzerimize sabır yağdır ve canımızı Müslüman olarak al[7]

Amin

[1] Bakara 2/155
[2] Tevbe 9/111
[3] Ankebût 20/2
[4] Künuzül-Hakayık, Deylemi
[5] Enfal 8/46
[6] Al-i İmra 3/146
[7] Araf 7/126

Tevhid ' in Kızı Kücük Tevhide

2008-10-28T13:58:00.000-07:00

TEVHİD'İN KIZI KÜÇÜK TEVHİDE
Tevhid'in kızı küçük Tevhide,
alnının akıyla kürsüde
Lakin etrafı sarılı,
zulmün ruhlarına işlediği din düşmanları ile
Maaşlarını babasının alın teri kazancından yapılan kesintiden alıyorlar
ya da ödediği vergi ile
Yine de postallarının ucunu göstermekten çekinmiyorlar,
dişlerini gösteren sırtlan misali
Taif'te taşlanan Rasul-ü Ekrem'in dediği gibi :
"Bilmiyorlar !" Ne hakikati, ne de insaniyeti
"İndirin bunu kürsüden !" diye çemkirirken sayın (!) komutan
"Durun, iyi de neden ?"
diyebilecek, hiçbir vicdan sahibi de çıkmıyor üstelik
Nitelik sorunu beyler nitelik,
üniforma karşısında bu ne incelik ?
Evde, dairede, iş yerinde ya da bilmem nerede aslan kesilirken ellerinin altındakilere,
yüreği yetmiyor beylerin nedense bir çift apolete
Daru'l-Komedi mi desek yoksa Dar'ul-Acaib mi,
bilmem ki, nasıl tanımlasak bu ülkeyi
Anasının, bacısının, kızının, karısının sahip çıkamaz örtüsüne,
amma ve lakin iyi kurulur deri koltuklarda kabası üzerine
Seni kim yetiştirdi göster öpeyim elini (!)
Tebrik edeyim ilk öğretmenini
Sen böyle korkak oldukça be hey sefil,
yarın oturturlar mı seni bu topraklarda, rezil !
Hadi o kendini bilmez din düşmanı,
ne ahiret derdi var, ne de imanı
Ya sen, sen de mi yitirdin aklı, vicdanı ?
Bu kafayla zor gidersiniz sılaya,
Rabb'im bizi sizlerle sınamaya
Namlusunun ucunu gösterdi mi yarın ehl-i küfür
ya seyredersiniz böyle oturduğunuz yerden
ya da Suret-i Hak'tan görünüp, çalarsınız her telden
ALLAH'ın rahmetinden ümit kesilmez asla,
sen sen ol kızım sırtını ALLAH'a yasla
Gün gelir değişir bir anda her şey,
bu sefer sen bağırırsın : "İnin oradan aşağı, bre din düşmanları hey !"

Handan Ayyıldız

Anne Bana Bu Resmi Anlat...

2008-10-28T13:33:00.000-07:00

ANNEN SANA BU RESMİ ANLATAMAZ KÜÇÜĞÜM
Anne bana bu resmi anlat" ifadesiyle yayınlanan resme dair, yeryüzünde aç bırakılan tüm çocuklara ithafen
Annen sana bu resmi anlatamaz küçüğüm,
anlatmaya kalksa tutamaz hıçkırıklara karışan gözyaşlarını
O senin kardeşin küçüğüm,
hiç tanımadığın Afrika'lı kardeşin
Gündüzleri aç, geceleri uykusuz, bakımsız ve hasta
Onu bu hale getirenler kim bilir şimdi hangi otellerde, hangi yatlarda ?
İnsan küçüğüm, insan
Uyuyan, umursamayan, unutan insan
Yeryüzünü fesada boğan, Rabb'ine karşı şeytana arka çıkan insan
Şeytanın onun hakkındaki zannını haklı çıkaran insan
Rabb'ine, kendisine ve yaşadığı dünyaya ihanet eden insan
Kendisini müstağni görerek haddi aşıp azgınlaşan insan
Servet sevgisi içerisinde alabildiğine katılaşan,
aşağıların en aşağısına düşen insan
Kendisine bir darlık dokundu mu feryad-ı figan ağlayan,
eline nimet geçtiğinde de diğerlerini ondan mahrum bırakmaya kalkan insan
Kendisini rızkın toparlayıcısı ve dağıtıcısı olarak gören,
"ALLAH'ın istediği takdirde kendisini yedirip içireceği kimseyi biz mi doyuracak mışız ?" deme cüretini gösteren insan
Bir damla sudan yaratıldığını unutup İlahlık ve Rablik iddiasında bulunan,
sarp ve yüksek kulelerde dahi olsa ölümün bir gün gelip kendisini bulacağını unutan insan
Ölümden sonra diriltilmeyeceğini zanneden,
zalim ve cahil insan
Annen sana bu resmi anlatamaz küçüğüm,
anlatmaya kalksa kelimeler düğümlenir boğazına
O senin kardeşin küçüğüm,
hiç tanımadığın Afrikalı kardeşin
Evsiz-barksız, ayakkabısız ve oyuncaksız
Bir bilsen onu bu hale getirenler nasıl da arsız ve acımasız
İnsan küçüğüm insan
Rabb'in Asr'a yemin ederek hüsran içinde olduğunu söylediği insan
Kardeşinin boynunu vurmaktan çekinmeyen,
kahrolası nankör insan
ALLAH'ın arzında başıboş bırakıldığını düşünen,
Rabb'inin emrini hiç yerine getirmemiş olan zavallı insan
Malı devşirip depolayacak kadar seven,
Malı yığıp biriktiren, onu saydıkça sayan,
malının kendisini ebedi kılacağını zanneden insan
Kendisine nimet bahşedildiğinde "Rabb'im bana ikram etti" diyen,
onun rızkını belli bir ölçüye bağladığında ise "Rabb'im bana ihanet etti" diye sızlanan insan
Hayvanların yediği gibi yiyip içen, sürekli nemalanan insan
Kalbi mühürlü, aklı sakat, kör, sağır ve dilsiz insan
Haddinden fazla dünyalık elde ederek kendi helakını satın alan insan
İnsan düzelmeden küçüğüm, bu resmi düzeltmek ne mümkün,
Sadece o değil küçüğüm,
onun gibi diğer kardeşlerin de perişan ve küskün
Ve sen küçüğüm, sen yıkıp yok etmelisin bu zulmü !

Handan Ayyıldız

İnsaallah

2008-10-19T18:39:00.000-07:00

Asil bir sükûnetin dizi dibinde nefeslenmektir “İnşALLAH”
Varlığın sarp yokuşlarında nefesi kesilir insanın.
Dudağına değince “İnşALLAH!” sözü; varlığı yoktan varedenin, yokluğu hiç sebepsiz varlığa doğru genişletenin iradesinden nefeslenir.
Zamanın dar köşelerinde sesi eksilir insanın.
Sesini bürüyünce “İnşALLAH!” kelamı, zamanı genişletenin, ömrü ebede bitiştirenin dilemesinden beslenir.
Gündelik telaşların hızla inip kalkan göğsünde aklı daralır, kalbi yorulur insanın.
Kalbini atınca “İnşALLAH!”ın asude iklimine, aklı aklanır, kalbi durulur.
Dünyevî önceliklerin hazla gidip gelen sarkacında ruhu hoyratça savrulur insanın.
Yüzüne gülünce “İnşALLAH!”ın muştusu, ruhu sılaya taşınır, hüzünleri yağmurda ıslanır.

***

Asil bir sükûnetin dizi dibinde nefeslenmektir “İnşALLAH”...
“Ben benden ötesine teslimim...” diye/bilenin inşirahıdır “İnşALLAH”.
Kendi varlığının yükünü zayıf omuzlarından atıp hafiflediğinin resmidir “İnşALLAH”.
Kendini kendinden öte taşıyan/taşıran insanın kabuğunu zorlayışıdır “İnşALLAH”..
“Ben buradayım ama burada kalmaya razı değilim...” diye/bilenin meydan okuyuşudur.
Ellerine kudret elinin sarıldığını, gözlerine bin kutlu nazarın ışık olduğunu, yüzünü çevirdiği her yönde tek ve bir teselli vechinin beklediğini ilan edişidir.
Kalbine yüklenmiş dağları bir nefeste silip süpürmektir inşALLAH.
Varlığın koynuna tutunmuş insanı sonsuzluğun ufkuna doğuran bir sızıdır “İnşALLAH”...

***

İnşALLAH, sebeplerin kör kuyusuna uzatılan ışıltılı bir kovadır.
Ağaç köklerini ve toprağı kucaklaştıran “İnşALLAH”tır; toprağa hayat bahşetmektir, taşa pınarlar dilemektir.
“ALLAH dilerse” tohum toprağa katışır; toprak ve tohumun boş ellerine çiçekler sunulur, kurak avuçlarına hayat akıtılır.
Nereye indiklerinden habersiz, rüzgâr nereye eserse oraya gitmeye hevesli yağmur taneleri, “ALLAH’ın dilediğince” boynu bükük toprağı sevindirir, güllerin al yanağına gözyaşı olur, sabahın ak göğsüne şebnem diye tutunur.
“ALLAH’ın dilemesiyle” sert ve ağır taşlar, ince ve nazenin köklere yol olur; o latif güzellerin kalplerine dokunmasıyla yollarında toprak olur.

***
İnşALLAH, Yusuf’un[as] kuyuya iten hainlerin tuzaklarının itildiği kuyudur.
O’nun dilemesidir ki Yusuf’u kuyudan çıkardı, kuyuyu Yusuf yüzlülere sırdaş eyledi.
İnşALLAH, Yusuf’u[as] ucuza satan bezirgânları yok pahasına satan sırdır.
O öyle istedi ki, kölelik ve kulluk Yusuf’la nice kralların erişemeyeceği şeref ve itibar bilindi.
İnşALLAH, İbrahim’i[as] ateşe savuran ateş yüzlülerin kavrulduğu ateştir.
O öyle diledi ki İbrahim’in teninde ateş güle çevrildi, alevin yanağından serinlik devşirildi.

***

Dudak ile tebessümü birbirine yapıştıran sırdır “İnşALLAH”...
Yüzün yüzüne düşen hüzünleri dağıtan dokunuştur “İnşALLAH”...
İki kalb arasındaki soğuk mesafeleri eritip ısıtan ateştir “İnşALLAH”...
Güneşin alevlerini gülün yanağına al al indiren serinliktir “İnşALLAH”....
Kelimelerin suskun hecelerinin koynuna anlamlar sunan hikmettir “İnşALLAH”...
Sesleri söze bürüyerek birbirine bitiştiren, kaynaştıran mayadır “İnşALLAH”...
Göğüslere nefesleri ele avuca gelmez, dokunulmaz, şeffaf bir genişlik olarak dokunduranın tenezzülüdür “İnşALLAH”....

***

“Elif”tir İnşALLAH...
Varlığın alfabesinde dimdik duruştur.
“Lâm”dır İnşALLAH...
Yokluğun koynunda dupduru bir b/akıştır.
“Mim”dir İnşALLAH...
Hicranın solgun yanağına dosdoğru bir Muhammedî eğiliştir.

Senai DEMİRCİ

Ahlak...

2008-10-19T18:30:00.001-07:00

Güzel ahlakın en güzel örneği hiç şüphesiz ‘Güzel ahlakı tamamlamak için gönderilen” Efendimiz (s.a.v)dir.O Kur’an daki ifadeyle “Üsvetun Hasene(en güzel örnek)”dir.Efendimiz’in duası yine güzel ahlak idi. “Ya Rabbi senden, sıhhat, afiyet ve güzel ahlak dilerim” derdi.O’nun Rabbi’ne bu talebte bulunuşu; güzel ahlakın hakiki imanın tezahürü olduğunu haber veriyor.
Kendisi bu gerçeği; “iman bakımından müminlerin en mükemmeli, ahlâkça en güzel olanlardır…”[1] sözüyle vurguluyor.
Hatta diyor ki; “Kıyamet günü, müminin terazisinde, güzel ahlâktan daha ağır bir şey yoktur.”[2] Başka çare yok…
Hakiki iman huzuruna muttali olmaktan başka çare yok.
Hakiki imanın bizlerde tezahür etmesi için güzel ahlak (O’nun ahlakı)ile ahlaklanmaktan başka çare var mı?Ya gül olmak ya da gül gibi kokmaktan gayrısı yok yok…
Ne mutlu GüL’ün kokusu ve ihtişamına bürünen gül adaylarına…
[1] Tirmizî.[2] Tirmizî.

Ahlak

Ahlâk! .
Hulk kelimesinin çoğulu denilmekte,
Huy, seciye, adet anlamına gelmekte,
Kişi-toplum alışkanlığı bilinmekte,
Karakteri inceleyen bilimdir AHLÂK.

Ahlâk!
İslâm; iman, amel ve ahlâk temelinde,
Dinden bağımsız ahlâk, şeytanın elinde,
İslâm’daki ahlâk, dayanmaktadır vahye,
Temel prensipler bütünü denir AHLÂK.

Ahlâk! .
Hz. Râsûlullah yaşantısı buna örnek,
Esas olan da ALLAH’ı noksansız bilmek,
Kula yakışır Muhammed izinde gitmek,
ALLAH emrini baş tacı etmektir AHLÂK.

Ahlâk! .
Muhammed, mükemmel kişilik içindeydi,
Muhammed Ahlâkı, Kurân ahlâkı idi,
O’nu Cenab-ı ALLAH terbiye etmişti,
Hz. Râsûlullah yolunda olmaktır AHLÂK.

Ahlâk! .
Temel ilkesi dürüst, namuslu olmaktır,
Başkasının malına da göz koymamaktır,
İnsanları aldatmamak, kandırmamaktır,
Huşu içinde secde etmek denir AHLÂK.

Ahlâk! .
İbadette, sevgide olup güven vermek,
Gönül ister ki insanı, dosdoğru bilmek,
Mü’min’in her halini, Hakk yolunda görmek,
Geleceğe ışık tutmaya denir AHLÂK.

Ahlâk! .
Sana yapılmasını istemediğini
Sende başkasına yapma kötü illeti,
ALLAH sevmeseydi, yaratmazdı kişiyi,
Yaratılmışı hoş görmek denir AHLÂK.

Ahlâk! .
Magazin kültürü ile ahlâk yozlaşmış,
Bu şunun, o bunun, şu şununla çıkmış,
Ar-haya-edep bazılarında uzamış,
Ticari meta olarak bakılmaz AHLÂK.

Üç-beşi kazansın diye heder edilmez,
Hayvanlarda bile bir edep var bilinmez,
Akıllı kişi, derekesini düşürmez,
Şu üç günlük dünyada satılamaz AHLÂK.

Ahlâk! .
Haysiyet, onur, şeref bütününü kapsar,
Kazanç, kayıp, yaren kapı önünden bakar,
Kirlenmiş halet-i ruhiye özden kaçar,
İnsana zulüm etmeme adıdır AHLÂK.

Kişi hak ve özgürlüğü herkese aynı,
ALLAH kabul etmiyor, sen ayrı ben ayrı,
Hor görme sakın ALLAH yolunda olanı,
Arz, Mü’min duasıyla duruyor yiğidim.

Başkasının malını kutsal bil, dokunma,
Şeytan da kudursun, ona oyuncak olma,
İnsan kutsalına sözler edip yan bakma,
Senin kutsalına söz ederler yiğidim.

Sende olan ar-haya-edep var karşıda,
Ahlâk, pazarlanmaz, yolda, evde, çarşıda,
Kutsal değer bütünüdür o, insanlarda,
Yaratılanı hoş görmek gerek yiğidim.

Huzeyfe gibi münafıkları bilmeli,
Her öleni ALLAH yolunda bilmemeli,
Mü’min aşkını saklamayıp göstermeli,
İman, aşikarca yaşanmalı yiğidim.

Muaz İbn-i Malik vardı pişmanlık duyan,
Yaptığını Resûle ikrarda bulunan,
Zina ettiği için “Recm” uygulanan,
Suç işlerken cezayı düşünmeli yiğidim.

Zinanın cezasına razı olabilmek,
Çalmanın da acısına dayanabilmek,
Önemli olan yapmadan bin düşünmek,
ALLAH razı mı bilmek gerekir yiğidim.

Ar perdesi yıkık olanda,
Haya-edep arama onda,
Loş hayat hakimse dünyada,
Hiçbir cihan gülmez yiğidim.

Şair: Abdullah Yaşar Erdoğan

Sen'i Düsünüyorum

2008-10-19T18:22:00.000-07:00

O büyülü saatlerinde pencereden sızan ay ışığının her bir cilvesinde,

Sen’i düşünüyorum
Yüreğim hasretle yanıyor;
bir gariplik hissediyorum, içim içime sığmıyor;
can kafesten uçmak istiyor
Yediğim ekmekte, içtiğim suda, kokladığım
gülde,
ziyânın parıltısında, yağmur damlasında, kar taneciklerinde,

Sen’i düşünüyorum
Güneşin her sabah doğuşunda, her akşam gurubunda

Sen’i düşlüyorum;

Aşkın kalbimi titretiyor
Yürüdüğüm yollarda, konuştuğum insanlarda,
ikliminde uçuşan altın kanatlı kuşlarda hep sanatını görüyorum
Rahmetine sığınıyorum…

Rahmetin;
hem hazanı, hem kışı, hem baharı, hem yazı,
hem arzı, hem semâyı, kucaklıyor İkliminde fânî olmak,
ebetlere yelken açmak istiyorum
Bazen bir gülün kokusunda, bir güle bakışımda,
dokunuşumda, Habibini (sas) görüyorum
Çiçekler, ötelerden O’nun (sas) kokusunu getiriyor
Kuşlar haber veriyor; Âşık, Mâşukunu arıyor diye;
semtinde geziyor rûhum; belki görürüm diye
Gözlerim Sevgili’nin yolunu ümit dolu bir intizarla bekliyor;
O’nun ışığı rûhuma doluyor…

Ey bîçarelerin çaresi, yolda kalmışların, gariplerin,
kimsesizlerin yardımcısı… Ey Mâbûd-u Mutlak!
Ümitle kapına geldim; girmeme izin verir misin?
Kirpiklerimi yıkayan gözyaşlarım, ıslak seccadem,
seherlerde semaya açılan avuçlarım şâhittir; yalan değil sevdam!
Ürperen kalbim, titreyen bedenim,
vücudumun bütün zerreleri şâhittir, Sen’den başkasına yönelmedim

Bir tomurcuğun şehbâl açması gibi, Ya Fettâh,
şu kalbi de Sana aç, aç ki kurtuluşa ereyim!
Erit beni, bir kor saç içime, ocaklar gibi yanayım;
Yüce Nebi (sas) gibi, Sana dilbeste olmuş dostların gibi…
Kokuşmuşluktan usandım, şu gurbetlikten bunaldım

Hasretine artık dayanamıyorum

Dizlerimde derman, gözlerimde yaş kalmadı
Rûhum âb-ı hayat istiyor, adımı çağıran bir ses çekim alanıma girsin,
içime hasretinin sancısını söndüren bir damla düşsün…
Garibim, acizim, bîçareyim gitmek istiyorum, canım toprak çekiyor
Sana ulaşmak, ruhun tenden ayrılması ise, visalimi istiyorum
İki damla gözyaşıyla Sana gelmeyi arzu ediyorum
Beni, Sensiz bırakma ALLAH’ım!

Seni Seviyorum Desem

2008-10-19T18:16:00.000-07:00

Zincirlerimi kırsam bir şafak vakti
Aydınlığa doğru atsam adımlarımı Sağlam !
Karanlığın içinden sıyrılsam
Yıksam putları,devirsem putlaşanları
Sana doğru ilerlesemVe ben ‘Seni Seviyorum’ desem
Taif’te ki sevgili gibiTaşlar yağsa başıma
‘’Seni Seviyorum’’ desem
Ve zamanının bir Ebu Cehil’i gelse
Pislikler saçsa başıma
O (sav) yaşadıya,bende yaşasam !
Bütün acıları bende yaşasam !
Sırf iman ettim diyeSırf Seni (cc) sevdim diye
‘Seni Seviyorum’ desem…Ve nefesimi kesse biri…
O gün Mekke’de ki sevgilinin,nasıl kesildiyse nefesi
Öldürmeye çalışsalar beni !
Seni Seviyorum dedim diyeSen Benim Rabbimsin dedim diye
Nefes nefese kalsamTitrek sesimleBir kez dahaHaykırarak :
‘SENİ SEVİYORUM’ desemTaşları koysalar üzerimeBilal gibi
‘AHAD’ ‘AHAD’ desem
İşkenceler yapsalar,ateşle dağlasalar
Parçalasalar bedenimi
Senin uğruna can veren bir SÜMEYYE’de ben olsam
Ammar’ın önünde Sana kavuşsam
Ve birgün düşsem yollaraAşkla
Sana kavuşmak için
Ayaklarım parçalansa…
Bütün bakışlar çevrilse perişan halime
Hiçbirşey umrumda olmasa !
Sadece ‘’Sen’’ (cc) olsan
Seni seviyorum desemVe öldürseler !
Vurulsalar bağrımdan
ÖlsemSeni Seviyorum dediğim için can versem, ey Canan !
Sana sırılsıklam aşık bir ŞEHİDte ben olsam !
Ve can verirkenSon nefesimdeNurun gözükse gözüme
Bakışlarımı çevirsem nurunla kaplı gökyüzüne
Cennetim gösterilse
Ve ben tebessüm etsem
Son kez,titret sesimle :
‘SENİ SEVİYORUM RABBİM’ desem
Ve meleklerin alsa beniulaştırsa Sana
‘’Sen’’ (cc) uğruna can verenlerin diyarına
Senin uğruna ölenlerin diyarına…

İnsanla Beraber Yaratılmıştır Umut

2008-10-19T17:59:00.001-07:00

“Yeis öyle bir bataktır ki düşersen boğulursun

Azmine sarıl sımsıkı, bak ne olursun!

Yaşayanlar hep ümitle yaşar,

Ümitsiz olan ruhunu vicdanını bağlar”

İnsanla beraber yaratılmıştır umuthep var olmuş da, katık olmuş fakirin ekmeğine

En zor anlarında, kulların sarıldığı dal olmuşİnsan umuda yolculuk etmiş, nelerin kendisini beklediğini bilmeden

Azim ve arzu ile dayanmış, hiç umudunu yitirmedenHep sabretmiş biteviye, bir gün bu hasretlik biter diye iğne ile işlemiş hasret dolu gergefi bitecek olan sevgiliye hasreti

Ayakta tutmuştur onu, yaşatmıştır özlemleri, tutkusu var ya birde umutları Oysa şeytan misali umutsuzluk karartır yarınları

Umutsuzluk girdap gibidir, alır içine de yok eder inancını, imanınıKararır da her yanın, kaybedersinyolunuaydınlığını

Yaşananlar hayal olur birer ,birer sahnedeoysa tüm gerçekler saklıdır küçücük bir zerrede

Yaradan vermede, kul istemedeumut; postacı olmuş kapıda beklemede

Üşürsen seni örter, yetmeyeni yetirir, boş gönüllere güller eker, dost meclislerinde inciler döker

Umut O’nun lütfüdür, umut O’nun aşıKaramsar olma artık, sil gözündeki yaşı

Korkma dünyadan, olumsuz bakma, ihlasla yap her işio zaman tutar SEVGİ elindenunutma umut her şeyin başı

Yaradan bilir her halinden, yeter ki sen unutma ona olan kavlini

Umutsuz olma, varsın bilmesinler derdini,

Yaradan bilsin yeter ki halini,

Artık yerden yere vurma kendini

Kimin ne umudu varsa, ona o verilir, En büyük umudu da yüreğine ALLAH verir

Yüce Mevlana’nın dediği gibi; “Bizim kapımız ümitsizlik kapısı değil, yeter ki gel…"

Umudumuz Olsun

2008-10-19T17:53:00.001-07:00

(I)
Seviyorum diyebilecek kadar cesaretimiz olsun.

Bahar kadar renkli, güz kadar sade hayatımız…

Kalbimize sığdıramayacağımız kadar şefkatimiz,

Yüreğimizde saklanamayacak kadar çok gözyaşımız olsun.

Hayatımıza kattığımız gürültüler kadar sessizliğimiz,

Sessizliğimizde anlam bulan düşüncelerimiz kadar sesimiz,

Sıkıntılarımızı hayra yoracak sıkı dostluklarımız,

Karamsarlığımızı huzura dönüştürecek içten dualarımız olsun.

Yusuf kadar iffetli nefislerimiz,

Yakup kadar sabırlı bekleyişlerimiz,

Meryem kadar masum duruşlarımız,

Muhammed’i (s.a.s) temsil edecek kadar samimi inancımız olsun.

Hayat kadar düşünülen ölümümüz,

Ölüm kadar anlamlaştırılan hayatımız,

Sonsuzluğa yelken açmış kederlerimiz kadar tebessümlerimiz,

Umutsuzluklarımız kadar umudumuz olsun.

(II)

Kudüs kadar direnen,

Bağdat kadar kuşatılan,

İstanbul kadar sevilen,

Medine kadar coşkulu,

Mekke kadar fethe layık,

Hira kadar sessiz ve vefalı,

Cudi kadar yaslı ve üzgün,

Vazgeçmeyen, yılmayan kalbimiz olsun.

Bahar kadar rengimiz,

Yaz kadar sıcaklığımız,

Güz kadar hüznümüz,

Kış kadar kaygılarımız olsun.

(III)
Hırslarımız kadar sorumluluğumuz,

Özlemlerimiz kadar bekleyişlerimiz,

Unuttuklarımız kadar hatırladıklarımız,

Umduklarımız kadar bulduklarımız olsun.

Rütbelerimizden daha çok adamlığımız,

Kibrimizden daha çok mütevazılığımız,

Kötülüğümüzden daha çok iyiliğimiz,

Karanlığımızdan daha çok aydınlığımız olsun.

Ey illeti israil

2008-10-19T17:43:00.001-07:00

Ey illeti israil,

sanmaki bu yaptıkların böyle sürüp gidecek.

zülüm nerde ebedi sürmüş?

ki, senin zülmün sürecek.

Bak,

dinle ve duy...

Sana doğru gelen ayak sesleri var.

Yer sarsılıyor,

bu ayak sesleriyle,

kiminki bu ayak sesleri?

Yoksa sonamı yaklaşıyorsun?

Korkma !

Yiğitsen saklanma ..!

Bak,

dinle ve duy...

Ayak sesleri yaklaşıyor.

Yiğitler ki and içmiş,

Zülmünü bitirmeye,

ve soluğunu kesmeye..

Öylesini görmüş değilsin.

kör değilsen , gör,

sağır değilsen duy...

ayak sesleri yaklaşıyor,

hemde her taraftan.

Bak ,duy ve bekle....

ARTIK SONUN GELİYOR

Bizi Affet Ey Çocuk

2008-10-19T17:33:00.000-07:00

BİZİ AFFET EY ÇOCUK!

Ey gözlerinde yıldızlar kayan çocuk!
Zifiri karanlıklar içinden uzattığın elini göremedik, affet…
Siyah renkli dumanlar, sararken gökyüzünü
Sen de göremedin değil mi
Vurulan kuşlarının,babanla birlikte, nereye uçtuklarını…
Tekerleği kırılmış oyuncak kamyonunun kasasında mı hayallerin?
Yoksa, sapanındaki taşa mı yükledin geleceğini?
Hangi el söküp çıkarabilir bu saatten sonra,
Ablanın , ciğerine batan acı çığlıklarını…
Hangi diyarlardan esip gelen rayihalar, merhem olur yarana?
Kan kırmızısı yaşamların kıyısında akıp giderken hayatın
Gözlerin düşüyor, dikenli tellerin en dikenli noktasına
Bizim gölgelerimiz ise, titreyen mum alevlerinde tutsak.
Biz, havai fişekler patlatırken, rengarenk,
Bomba sesleriyle bölünüyor senin uykuların…
Annen gözyaşlarını siliyor örtüsüne
Öldürücü çaresizlik diz boyu.
Ey rüyalarına siyah hüzünler düşen çocuk!
Biz, hevesin binbir rengine müptela hayatlarımızda
Yüreklerimizde binbir arzuyla
Kumlara çiziyoruz tul-u emellerimizi
Şımarık zengin çocuklarının oynaştığı bu vahşi çağda
Koruyamadık kendimizi, onlar gibi mi olduk?
Kardeşliğimizi yitirdik bir cemre zamanı, çocuk!
Varlığımızı dayanaksız bıraktık.
Tuğlaları düştü tek tek binamızın.
Kalbinde yarası kanayanlar bir bir gittiler uzaklara
Bizim payımıza ise , çölde tuz yemek düştü.
Mumdan küçük gemilerimiz vardı
Ateş denizinde eriyip gittiler, dualarımız gibi.
Ey baharında eylülü yaşayan çocuk!
Biz Karun saraylarında izlerken olup biteni
Sen dublörsüz oynuyorsun filmin son karesini…

Bir yer Var Hayalimde

2008-10-19T17:14:00.001-07:00

Gözlerimi kapadım…

Bir yer var hayalimde…

Kalbimin tatilinde gezintiye çıktım…

Hissediyorum, son nefesime kadar içime çektiğim tüm duygularım peşimden koşuyor…

Hayallerim arkamdan ağlarcasına bana bakıyor..

Bir yer var hayalimde…

Temiz bir sayfa açılır ya yüreğinde, işte öylesine bir huzur veren mekân…

Dinlenmekse, ardında bırakmaksa, iyi-kötü her şeyi ve tüm korktuklarından arınmaksa, işte, ben onu bekliyorum…

Ve kazanmaya çalışıyorum, dünya denen sahnede rolümü iyi oynamaya adıyorum aldığım her nefesi…

Attığım adımları bu senaryonun sahibine, yaradanıma yöneltiyorum.

Ve tüm yaptığım güzelliklerin yanına bir tebessüm konduruyorum...

Bir yer var hayalimde…

Ne zaman okusam, ondan bahseden en yüce ve en son kelamı, bir mutluluk ilişiverir yanıma..

Bir beyazlık kaplar içimi…

Gezdiğim hiçbir yere benzememeli ve daha önce kimsenin düşlerine girmemeli..

Şimdi sabrediyorum ve bekliyorum kalbimin tatilini…

Ne zaman arınırsa sahte putlardan, ne zaman bir güneş sızarsa içerisine ve bir gün durmak için emir alırsa, işte o zaman çıkacağım asıl olan tatile… Bu hayata göre, düş sayılan gerçek âleme yol alacağım… Ve ardıma bakmadan koşacağım, beklediğim derinliklere…

Bir yer var hayalimde...

Günahıma “dur” diyen bir eldir, o içimde… Ne zaman kötülüğe dalsam ve karanlıkları çağırsam aklıma, hayalimdeki o yer gelir ve dağılır tüm sahtelikler, tüm vesveseler…

Bir değer katar, bir anlamı olur hayatın… Çünkü bu dünya olmadan onu hiç tanıyamazdım. Hiç sevemezdim, önüme çıkan hayatın engellerini…

Asıl yerimin orası olmasını ne çok ister yüreğim… Ümitlerimi hep saklarım, tâ ki, son âna dek, son nefesimde hep yaradanımı zikrederek kabul edilmeyi isterim, ruhumun tüm keşfedemediğim sırlarına elveda diyerek…

Bir yer var hayalimde…

Düşlerime sığdıramadığım, rüyalarıma ağır gelen bir güzellik temellerinde…

Uğruna canlar feda edilen, adına şiirler yazılan, yaradanımın büyük vââdi olmaya layık olan harikalar diyarı…

Şimdi heyecanlıyım… Kazanmalıyım… Hayallerime giden yolda nefsimle oyalanmamalıyım… Ardıma bırakmalıyım şeytanın benle uğraşlarını… Vakit var mıdır bilmezken ilerlemeliyim ve hatta koşmalıyım dosdoğru yol üzerinde...

Eğer rüzgar eserse yüreğimde, bir fırtına koparsa, hayallerimin üzerinde, sarılmalıyım Rabbimin emirlerine ve değişmeliyim hayallerimi, o güzel mekânı ve huzurumu, dünyanın vââdlerine…

Çünkü bir yer var hayalimde…

Adına “cennet” denen bir yer… Özlüyorum… Bekliyorum… Ve kalbimde ona koşuyorum

Susmaya Ne Dersin!

2008-10-15T06:46:00.001-07:00

Söylenecek hiçbir şeyin yoksa, susmaya ne dersin?

Söyleyecek sözü olanları dinlemeye, anlamaya ne dersin?

Kitap sayfalarının arasında dolaşmaya

Kâinatı okumaya

Suratını okşayan rüzgârı, saçlarını ıslatan yağmur damlasını, ayaklarındaki kum tanelerini hissetmeye

Güneşin batışını, hayata dair anlatacakları olan bir filmi, yıldızları, uzaklaşan bir gemiyi izlemeye

Hastanedeki hastaları, cezaevlerindeki mahkûmları, kabristandaki mezar taşlarını görmeye

Yollardaki bir taşı, bir düşeni, bir kendini kaybedeni kaldırmaya ne dersin?

Biraz düşünmeye, geçmişe, geleceğe gitmeye

Sorular sormaya, hayata, kendine, dünyaya dair

Kafa yormaya, hep ertelediğin konularda

Bir cevap bulmaya, bir cevap veren bulmaya; içinden çıkamadığın problemlere dair

Söyleyecek hiçbir şeyin yoksa, söyleyecek bir şeyi olanlardan bir şeyler öğrenmeye ne dersin?

Bugüne kadar söylenmiş sözlerin üzerinde durmaya; kiminin altını kırmızı, kiminin mavi, kiminin siyah kalemle çizmeye; kiminin üstünü çizmeye, kimine bir harf, bir kelime, bir ünlem eklemeye ne dersin?

Yeni bir şey söylemeyeceksen, daha önce söylenmiş sözleri bu kadar yüksek sesle, bu kadar kendi keşfinmiş gibi bağıra bağıra söylememeye ne dersin?

Kendini biraz hesaba çekmeye, cevaplarının doğruluğunu kontrol etmeye, hatalarını kabul etmeye

Biraz bozmaya ezberlerini

Biraz değiştirmeye kurduğun cümleleri

Teslim bayrağını çekmeye

Yeni şeyler öğrenmeye

Yeni şeyler söylemek için susmaya

Ama susarken de içine hiçbir ima katmadan, sadece susmaya

Bir şey biliyormuş gibi değil

Kâle almıyormuş gibi değil

Kendini ağırdan satıyormuş gibi de değil

Gümüş olan söze tercih edilesi bir altın değerinde olduğundan hiç değil

Daha yolun başındaymış, daha öğrenecek çok şeyi varmış, söyleyecek hiç ama hiçbir şeyi yokmuş gibi susmaya

Bir "Konuşursam yer yerinden oynar havasında" değil

"Fırtına öncesi sessizlik" gibi de değil

Sesini akort ediyormuş gibi hiç değil

Söyleyecek sözü olmayan herhangi bir insan gibi

Susmaya ne dersin?

Kıyamım Sanadır...

2008-10-15T06:39:00.000-07:00

Bir Vav edasıyla, iki büklüm karşındayım
Yalnız Senin huzurundadır Vav oluşum
Yalnız Sana bükülür belim, omuzum
Secdem Vav'dır ve Vav oluşum Sanadır

Ve kıyamım
İşte o zaman doğrulurum
Elif oluşum o zamandır
Ve Elif oluşumda yine Sanadır
Kıyamım Sana, kıyamımda Elif oluşum Sana
Doğruluşum Senin huzurunda ve doğruluşum yine Sana
Vav kabul et huzurunda
Ve doğrult beni Elif şuuruyla
Ki Vav oluşum Sana
Elif oluşum Seninle ve Senin huzurunda

Kuduste Ask!

2008-10-14T10:08:00.000-07:00

Kudüste aşk nasıldır bilir misin sen?
Bazen küçük bir çocuğun elinde sımsıkı tuttuğu taştır aşk!!
Bazen bir annenin feryatları
Direniştir,karşı koymaktır,ölüme meydan okumaktır!
Anlayamıyorsun değil mi?
Anlayamıyorsun eli oyuncak yerine taş tutan Filistinli bir çocuğun aşkını
Neden diye soruyorsun hep kendine
Neden hala direniyorlar?
Neyine güveniyor bunlar?
İşte çocuk taşını atıyor koca tanka
Ve cevap veriyor sana ''Aksa'ya feda olsun canım,direnicem'' diyor
O ateş gibi yanan küçük gözlerinde şimşekler çakıyor o an
Tankın içindeki siyonist korkuyor direniş kokulu çocuktan

Kudüste aşk nasıldır bilir misin sen?
Daha onsekizinde bir gencin şehadete tutkusudur aşk!!!
Bombalar yüklenip lanetli kavmin ortasına bırakmaktır kendini
Nasıl oluyor diyorsun
Gözlerini bile kırpmadan daha hayatlarının baharında neden ölümü seçtiler?
Kafan karışıyor
Topluyorsun,çıkarıyorsun,çarpıyorsun,bölüyorsun ama olmuyor
Senin aklın bir türlü almıyor Kudüsteki aşkları
Öyle ya sende haklısın
Yıllardır Leyla ile Mecnun,Kerem ile Aslının aşklarını anlattılar sana
Sen aşkı bunlarla sınırlı sandın

Oysa Kudüste aşk bambaşkadır
Bazen Mescid_i Aksa'ya bakıp saatlerce ağlamaktır
Kubbetü_s Sahranın önünden geçince Ömeri anlamaktır
Selahattine seslenmektir bazense aşk!!!
Tarihe bakmaktır,Miracı yaşamaktır

Hala anlamıyorsun değil mi Şeyh Yasin'in gözlerindeki aşkı?
Rantisinin bakışlarındaki ışığı
Ama doğru ya sen tanımazsın ki onları
İntifadalar başlatamazsın yüreğinde

Artık tanımanın vakti gelmedi mi kardeşim?
Aksa esirken ben nasıl özgür dolaşırım demenin vakti gelmedi mi?
Kudüste aşkı anlamanın vakti gelmedi mi?

Şimdi bakışlarını Kudüse doğru çevir ve düşün
Belki ilk ve son bakışındır Kudüse
Aksa için ağla, haykır dünyaya
Ağıt tutsun yüreğin
Sende başkaldır, artık bu dava benim de davam de
Hadi biat et Rabbine!
Sonra Kudüs çocukları gelsin aklına
Bir taşta benim için at küçüğüm diye seslen ona
Eminimki seni duyacaktır
Ve eminimki o taş yerini bulacaktır

Selam olsun Aksa'ya
Selam olsun eli taş tutan çocuklara
Selam olsun Kudüs davasını kendi davası edinenlere

Hüseyin!

2008-10-14T09:10:00.000-07:00

Hüseyin !
Yine mi susmayı tercih etmektesin, üzülmektesin,
Yine mi kardeşini kurşunlara verdiler, dalıp dalıp seyretmektesin
Hüznün seni kendine boğdurmasın Hüseyin !
Öğrenmelisin görmeyi,
Öğrenmelisin acımayı,bağırmayı,hıçkırarak ağlamayı
Ve ardından sokaklara adımını atmayı
Öğrenmelisin her bir acıyı, her bir zulmü
gidenlerin aşkına
Susturulanların aşkına
zindanlara tıkılanların aşkına
dünyanın parçalanmış İslam vilayetleri aşkına
ve o beldelerde tecavüze uğramışların aşkına, onlara olan sevgin aşkına
Türkiyenin zindanlarında beyinleri çürümeye terkedilmişlerin aşkına
keşke dışarıda olsaydım da ümmetime ulaşsaydım diye iç geçirenlerin aşkına
Susma Hüseyin susma artık
Susma artık
SUSMA!!!

Zaman...

2008-10-14T07:08:00.000-07:00

Geçiyor her şey, akıyor nehir, çağlayanlar durmadan akıyor, deniz dalga dalga akıyor durmadan.

Geçiyor zaman, akrep yelkovanı, yelkovan akrebi kovalıyor ardı sıra.

Geçiyor her şey. Acılarımız geçiyor, hastalıklarımız geçiyor, mutluluklar kimi zaman elimizden akıp gidiyor, sevilen yar göçüp gidiyor bu diyardan, iş geçiyor, güç geçiyor, kopamadığımız şeylerden bile zaman bizi koparıyor apansız ve amansız bir şekilde.
Yıllarca vazgeçemediklerimizden zaman ayırıyor bize sormadan.

Akıyor yürekte ateşin koru, kan sıcak sıcak damarlardan geçiyor, yeniden hayat katabilmek için.

Yeniden dirilişin başlaması için geçiyor her şey.

Tebessümler ağlama ile geçiyor, sağlık hastalık ile, bekârlık evlilik ile, işsizlik iş ile, yorgunluk dinlenme ile, fakirlik zenginlik ile, ayrılık kavuşma ile, sıcaklık serinlik ile, kıtlık bolluk ile, çirkinlik güzellik ile geçiyor.
Geçmeyen şey sevgi.

Yürek yanıyor yanıyor, korlar her bir hücreye nüfuz ediyor tekrar yanıyor, sevgi tekrar tekrar artıyor.

Gözler ağlıyor ağlıyor, sevgi gittikçe artıyor insan hayatında. Bu sevgi arttıkça dünyaya geliş amacını hatırlıyor insan veya hatırlatılıyor.

‘Ben seni âlemlere rahmet olarak yarattım’ diyor ALLAH, Habibine (sevgilisine). Peygamberimize, Habibim hitabıyla hitap ediyor, sevgili diyerek.

Ve ALLAH cc hayatın her köşesine sevgiyi bir şifre olarak yerleştiriyor. Sevgi ile yoğrulmaya, sevgi ile büyümeye, sevgi ile olgunluğa ve sevgi ile gerçek Yâre(ALLAH cc) kavuşuyor tüm yaratılanlar.
Ölüm bir geçiş olarak sunuluyor yaratılan her şeye.

Dağa, taşa, toprağa, suya, güneşe, buluta, insana, hayvana, bitkiye yaratılan tüm mahlûkata.

Said Nursi tefsirinde, ‘ölüm bir yok olma değil’ diyor.

Kavuşma olarak tanımlıyor. Her gün doğan güneş ve ardınca çıkan ay zamanın geçtiğini bize alenen gösteriyor ve bizim hazırlıklı olmamız için geçici şeylere tamah etmememiz gerektiği hatırlatıyor.
Yeryüzünde en zengin olan Karun ölmedi mi? Bin yıl yaşayan bir peygamber bu seyrengahtan geçip gitmedi mi?
Kış ayı geçmemiş olsaydı, yazı görebilir miydik?

Yaz geçmemiş olsa idi yeryüzü o beyaz örtüyle kaplanabilir miydi? Ağaçlar yapraklarını dökmeden dinlenmeye çekilebilir miydi?
Hep çocuk kalsa idik gençliği görebilir miydik, hep genç kalsak yaşlılığı, hep yaşlı kalsak ahireti. Zamanın içinde sıralanıvermiş tüm yaşanacaklar. Güneşin batışı ile doğuşu arasına sıkıştırılıvermiş her şey.
Yaşam bir çizgi ve hakikat zincirleri arasına sıralanmış. Birbirine bağlanmış olan yaşamların içindeki sırları çözemiyoruz çoğu zaman. Ama gençliğimin son baharında bir şey daha öğretiyor Yaratan;

O’na Tevekkül etmeyi.
Eş, çocuk, anne, baba, arkadaş, sırdaş, dost, komşu, akraba.

ALLAH c.c. bunları insanlara hayatın bir parçası olarak sunmuş. Ama onlara bağlı kalarak yaşamayı söylememiş. Ölüm insanın kapısına gelince ne anne kalıyor, ne baba, ne eş, ne akraba.

Varılacak tek yer o zaman ortaya çıkıyor. İnsan kendi devam ediyor artık yoluna. Ama ALLAH c.c. ölümle insanları mahzun etmiyor, geride kalanları sefil etmiyor, hayatın içindeki hakikatleri gösteriyor yavaş yavaş.

Bir şeyi alırsa, birden fazla nimetler veriyor yarattığı tüm canlılara. Aslında kader dediğimiz olgu çok büyük sırları yükleniyor sırtına.
Bir çocuğun doğum zamanı ayarlanıyor, bir güneşin batışı, bir meyvenin olgunlaşması, bir varlığın ölümü, iki insanın bir anda karşılaşıp birbirlerini sevmesi, yağan yağmur, açan çiçekler, kazanılan zaferler ve karşısında mağlubiyetler her şey tespih tanesi gibi sıralanmış.

Bizler ancak olaylar vukuu bulunca anlayabiliyoruz.
Yaşayacağımız çok şey var belki, ya da son demlerimizi geçiriyoruz. Bir saniye sonrasını göremiyor insan. Hayatın içindeki nimetler ve müsibetler insana bir sürpriz. Ama içinden hiçbir vakit şer çıkmıyor.
Tevekkül ipine sarılınca insan hakikatleri farklı bir pencereden bakıyor. Başına gelenlere üzülerek kendini paralamak yerine kalbini ‘Kalbin Sahibine’ yaslıyor

Tüm olumsuzluk ve kötülüklere rağmen hayatta, iyilik ve fedakârlık kazanıyor। Sevmesini bilip sahip çıkana hayat daha geniş geliyor.

Aglamaktan Korkma Gozum!

2008-10-14T06:50:00.000-07:00

Ağlamaktan Korkma Gözüm

Bir hurûşuyla eder bin hâne–i ikbâli pest

Ehl–i derdin seyl–i eşk–i inkisârın görmüşüz

Nabî

(Dertlilerin, güceniklikle akıttıkları gözyaşlarının sellerini gördük. Bir kere coşup çağladığı vakit, binlerce ikbal sarayını yerle bir ediveriyordu…)

Gözyaşım,

Dizeler güzeli dedim sana inci inci, ve güzeller incisi koydum adını dizi dizi… Yabanlara gönderdiğimsin hem akın akın, hem canımı verdiğimsin uzak yakın… Sevgilinin geleceği yolları sulayıp süpürmek için sakladım seni… Kirpiklerimi süpürge ettim; sultanlar ayağına düşürmek için tuttum ve bırakmadım seni.

Gözyaşım,

Bütün boşluklarını sen doldurdun ömrümün… Söylenmedik sözler yerine sen vardın yanımda. Sevdaya dair yeminlerden sonra sen vardın. Köhne zamanın direnci adına, acı çağların yaşlısı ve genci adına yine sen vardın. Dikenler gülden habersiz iken, gözler dilden de fersiz iken; zamanından geriye düşmüş acılar için, mânâda biçimleri yitiren sancılar için; aynalarda eriyen sırlardan taşarak, ucu kıyamete çıkan asırları aşarak; gerçekten daha gerçek kelamlarda ve Güzeller Güzeli’nden vuslat müjdeli selamlarda sen vardın… Hep sen vardın...

* * *

Bir gözyaşı, gül mevsiminde güle karşı akarsa aşk olur adı; sevgiyi damıtır en derin yerinden. Suçlardan sonra tenha gecelerde akarsa tevbedir tadı; gönülleri arıtır en kara kirinden. Madem ki gözyaşı bir kutlu demdir, elbette bir erdemdir.

Bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan. Özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur. Bir ateş düşünün, dumanı âh ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya… Hayat bir mum alegorisidir hani, mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya…Alev can ipliğini yakınca, acıdır ki, bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya… Aşıka göre cennet olur cinnet ve kendi gözyaşında boğulur akıbet...

Gözyaşıdır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar. Arıtır ve eritir; temizler ve gizler… Fazilettir, diyettir… Bu yüzden denilir ki gözyaşı yiğitler kârıdır ve civanmertler vakarıdır.

Şaire unuttuğu mısrayı bir gözyaşı hatırlatır, şehrazad üveyikler uçuran acıları bir gözyaşı anlatır. Sancılı damarlarda ölümcül çılgınlıkları gözyaşıdır okuyan satır satır. Toplasan gözyaşlarını âşıkın, dalgalı bir deniz olur; süzülürken bağrından, yakar geçer iz olur. Yalnız doğar gibi her insan, yalnız akar her damla ve yağmur yağmur gözyaşıyla ıslanır nisan. Bir kere ölür de kahır yüklü savaşlarda nice aylar batar ve Filistin’de sapanlar çakıl taşları, takaroflar kurşun yerine gözyaşı atar. Ceylanları âmâ düşürünce avcılar, avcıları ceylanlar vurur, ve hamuru sevdaların, gözyaşıyla yoğrulur. En son, yağmur kuşları konar kuşpalazı çocukların salıncaklarına, gözyaşı şefkat olur.

Gözyaşı ki, kişinin kendisiyle kavgasının sonunda akarsa tomur tomur mercandır; ve eğer pişmanlıklarla tartılırsa mübarek bir heyecandır.

Gül yüzlülerin kirini gülsuyu kokan gözyaşları alır…Ve damla damla gül dökülen ellerde gül kokusu kalır.

Tohumu eken bilir

Göz yaşın döken bilir

Gül kadrin diken değil

Çileyi çeken bilir

Ve ey gözyaşım,

Bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git… Bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git… Geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git…Bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel, ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git. Yalınkalem savaşlara meftun acılarla gel, pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git…

Ve ağlamaktan korkma gözüm!

Ey Rasul...

2008-10-14T00:04:00.000-07:00

Göz yaşlarım tükendi, hasret gecelerinde ağlamaktan

Kara bulutların ardından umutlarla beraber doğan, güneş gibisin…
Sen herkes yok iken en yakınımda hissettiğim, hayat veren nefes gibisin…
Yüreğime düşen göz yaşlarımın sebebisin…
Bir fırtına misali dalgalarla boğuşurken hayat denizinde; Sen ellerimden tutup yaşama geri döndüren can gibisin

Ey Resul! Sen; gönül diyarında sevdalıların en nadide gülüsün

Koklamaya utanırım, dokunmaya cesaretim yok!
Hangi halime güvenip geleyim Sana!
Ümmetin olduğumu nasıl ispatlayayım!
Ben garipler diyarının en gafil garibi, nasıl geleyim Sana
Sen ki emanet ettiklerinle en güvenilir rehber…
Sen uyarıcı Peygamber Sana lâyık değildir ki bu sözler…
Gece yarılarında bozuk lehçemle Sen’i sorarım, Sen’i bulanlara…

Yol gösterirler sonu Sana ulaşan… Yürümeye halim yok, Sana gelecek kadar güçlü değilim…
Ey gözümün nuru Sultanım!
Ne zaman Sen’i duysam dillerden Önce bir gül gelir gözlerimin önüne ve hayallerimdeki Sen…!
Damarımda akan kan kadar gereklisin düşüncelerimde, ruhu çekilmiş ceset gibiyim ayaklarının önünde
Ne olur! Bir kez! O rahmet deryası gözlerinle bakıver Ey Nebi… Kalbim erisin…

Göz yaşlarım tükendi, hasret gecelerinde ağlamaktan!

Mekke’deki hasret, Medine’deki vuslat
Yüz binlerce salât ve selâm olsun Sana
Yüreğimden kopup gelen bir sedâyla sesleniyorum Sana

Es-selâtu vesselâmu Aleyke Ya Rasulalah…!

Selam Olsun

2008-10-13T06:29:00.001-07:00

Hanne’nin adağına,
Hz Meryem’e selam olsun…
Ki o adanmışların örneğiydi,
Ki o adananların en güzeliydi

Meryem annesinin en değerlisiydi,
dünya üzerindeki yegane varlığı…
bir ananın en zor adayacağı kopmaz bağıydı evladı
İman, böyle bir şeydi…
adayacaksan en değerlini, canını, can parçasını vermek

Günümüzün Meryem’lerine selam olsun…
Ki onlar dünyevi heva ve heveslerine ram olmadılar
Ki onlar canlarını, ALLAH yolunda seve seve adadılar
“Kimi adağını ulaştırdı yerine,
Kimi sabır ve sebatla sırasını beklemekte”

Ey adanmışlar,
Ey adayıp, adaklarına paha biçenler,
Ve ey adaklarını en değersizinden seçenler!
Adarken aldananlar,
Aldanırken aldatanlar,
Aldattığını düşünüp avunanlar,
Hesabını tek dünyalı zihniyette tutanlar,
Gözleri doymayanlar,
İnfak ederken parmak uçlarıyla tutanlar…

Hz İbrahim’in adağına,
Hz İsmail’e selam olsun…
Ki o bedenini babası İbrahim’e,
Canını ALLAH’a teslim etmekte bir an olsun tereddüt etmedi
Siz ey Kurban keserken İsmail’i unutanlar,
İsmail sınavını vermeden, kurbana duranlar…

Siz ey gaflet penceresini pembe perdelerle donatanlar,
Kardeşinin cihadını konforlu koltuğunda seyrederken uyuyanlar,
Kavgasını kaygısı edinmeyen,
Kaygısı dünyasına meyleden,
Davasını beşeri aşkına kurban edenler…

Siz ey gözyaşlarının zekatını veremeyenler,
Zekatını kırkta bire indirgeyenler,
Alırken gözleri parlayıp,
Verirken elleri titreyenler,
İstemeye meyledip,
Vermeye yeltenmeyenler…

Günümüz İsmail’lerine selam olsun,
Ki onlar teslimiyette İsmailce sebat ettiler,
ALLAH’a, babaya ve bıçağa boyun eğdiler,
Bıçak körelmesede davalarından dönmediler,
Bir an olsun imanlarına gölge düşürmediler,
Kalplerini ve zihinlerini korkuyla perçinlemediler…

Siz ey canını davasına kalkan yapmaktan korkanlar,
Kömürleşmiş cesetlere ürküntüyle bakanlar,
Adağını yerine ulaştıranlara burun kıvıranlar,
Taş atan küçük ellere alaycı bakışlar savuranlar,
Oturduğu yerden teoriler üretip,
Pratikte kılını kıpırdatmayanlar…

Siz ey biz…
Biz ey siz…
Ne kadarda bizsiniz,
Ne kadarda sizdeniz…

Ey canımın canı olan ALLAH'ım

2008-10-10T02:49:00.000-07:00

Ey canımın canı olan ALLAH'ım
Madem senin lütfunla yaşıyorum
madem üfledigin ruhu taşıyorum
Artık kendimi kirletmeyecegim
Madem kalbimi aydınlatan sensin
Bütün yalan düşünce ve hisleri
kalbimden uzak tutacagım
madem kalbime misafir oldun
Senden başkasını içeri almayacagım
madem ki bana hayat veren sensin
hayatımla Seni anlatacagım
Ey gönlümün hakiki sultanı
seni görmesem ne rahatım ne huzurum olur
Sen diyorsun ki;
"Onlar Rablerine bakarlar"
Yarab ben onlardan degil miyim
Ey ruhumun arkadaşı
beni şu dünya topragından kopar da
cennetin bir köşesine dik
hem ben hem cennet ehli svinsin
bana öyle güzel bir koku ver ki
bu Muhammed'in çiçegi;
kokusu Muhammed(sav) kokusu densin
Ey yalnızların yoldaşı
eger benimle konuşmazsan
kalbimi sükutunla doldurup
buna katlanacagım
kıpırdamadan duracagım
ve sabırla bekleyecegim
Muhammed i bekleyecegim Hatice'yi bekliyecegim
Ali'yi Bilal 'i bekleyecegim
beni Sana getirmelerini isteyecegim
YARABBİ derdimi biliyorsun
kalbimin hüznünü biliyorsun
sana varmak için çektigim acıları biliyorsun
görüyorsun ki Rabbim herşeyi kaybettim
ne bir dost kaldı yanımda
ne bir çiçek açıyor şu yalancı dünyamda
günden güne kuvvetten düşüyorum
ama Rabbim ben hiç ümitsiz olmadım
sana dua ettigimde bedbaht olmadım
görüyorsun ya Rabbim bu dert dilime ve kalbime dokundu
senden şifa diliyorum
korkuyorum Rabbim ,
dilimin seni unutmasından korkuyorum
rahmetinden beni bu korkulardan, emin kılmanı bekliyorum
her sevgi,her bakış bir gün kaybolur ama
Rabbim sen hepsinden başkasın
her dost her sıgınak bir gün yıkılır ama
Rabbim sen herzaman varsın
her yüz her gönül bir gün yüz çevirir ama
sen hepsinden başkasın
yüz çevirmezsin
her yıldız her parıltı bir gün söner ama
sen başkasın Rabbim
sen yerlerin ve göklerin nurusun
sen hiç sönmeyen nursun
ey Rabbim bil ki
bu kalbi sana vermek
ve senden başkasını bu kalbe
sokmak istemiyorum
beni bu istek ve niyetimden ayırna
bana güç ve nur ver
kalbimi sevginle yaşat

Ey Yüceler yücesi

2008-10-02T07:19:00.001-07:00

Ey yüceler yücesi!

Ey merhameti bol Rabbim!
İnsan niçin yaratıldığını unuttu da şimdi azdıkça azıyor!
Gariban, suçsuz, temiz yürekli dinlemeden ahlaksızca can yakıyor,
Yüreğinde sen korkusu kalmamış,
Kahpeleşmiş kalbini iblis oyuncağı sarmış,
Yürekler kor kor,
Analar, babalar, kardeşler, dostlar gözü yaşlı,
O, azgınlığın pervasız semalarında edepsiz kahkahalar atıyor
Kaybettiklerine üzülmüyor kaybı bilir sanki
Gelecekten sorsan dünyayı o yarattı ve hep varolucak, güç hep onda,
Nefsinin kör ettiği ahmak-ı beşer oysa,
Her fiilin bir karşılığı vardır mutlak senin nazarında,
Kaçış yok!
Hangi yoldan gitse varışlar aynı yöne,
Şüphesiz ilahidir varılacak rota
Huzur senin huzurundur ey yüceler yücesi!
Huzurunda bize de bir yer ver,
Huzursuz bırakma bizi!
İhsan senindir ey merhametin kalbi!
İhsan buyur da ilhamınla sabrımızı bol eyle,
İnişler ve çıkışlar senindir ALLAHım!
Gücümüz artır, koru bizi böyle sapık nefislerden
Ve sapıklığa esir düşmüş beşerlerden, yokuşumuzu düze çevir yol eyle!
?Şüphesiz insan hırslı yaratılmıştır lakin namaz kılınlar müstesna? buyurdun ALLAHım!
Bizleri ibadet-i huzurumuzda daim eyle!
Sahih eyle!
Süphesiz sen dilediğine verensin ALLAHım!
Şüphesiz sen sana gelene, senden dileyene verensin!
Kimbilir ne canlar ızdırapta tende,
Gözümüzün görmediği kulağımızın duymadığı ne canlar vardır hayasız, kahpelerin elinde,
Ama senden gizli yok!
Sen kalplerdekini de dışa vurduklarını da bilensin ALLAHım!
Nurlu esman hürmetine ALLAHım! İsmi azamın hürmetine!
Sen ki ? Alemleri Hz Muhammedin, İbrahimin ve İsmailin yüzü suyu hürmetine yarattım? diyensin ALLAHım!
İki cihan serveri can Muhammedin, İbrahimin ve İsmailin hürmetine ALLAHım onları kurtar içinde bulundukları zulümlerden!
Ateş düştüğü yeri yakar biliriz, ızdırapları da çeken bilir, ızdırapları beterdir şimdi ölümlerden!
Sahibimiz sensin Ey her derde deva! Dua dua sanadır bu yakarışlar sana hamdü senalar yüreklerden!

can ‘a ıraksak, canan nerde?

2008-10-02T07:09:00.000-07:00

can ‘a ıraksak, canan nerde?

b…
ne garib;
buralarda terk edilen ile
terk eden bir
ya “bir olan”a vefa ne alemde!

-ı-
buralarda, bir “terkedilmişlik” seziliyor
bir terk eden ; vefayı katleden ,
bir de terk edilen; mazlum, mahsun, vefası katledilen
buralarda bir hüzün seziliyor şimdilerde ;
bir yorgunluk , umutsuzluk, çaresizlik
mavisini yitirmiş yaşamak *; sema gri,
toprak , yağmur’a hasret , yağmur özü olan su’yun arayışında
su, özü olduğu insandan şikayetçi ;
özü su olan, su’yun katili şimdilerde
buralarda bir “ terkedilmişlik” seziliyor…

-ıı-
buralarda bir “sevgisizlik” seziliyor
hakiki aşıklardan söz edilmez olmuş;
karın doyurmak için yazılan sevgi sözleriyle
doymaya çalışıyor, sevgiye aç yürekler
yok yok! yürekler tanımamışlar,
mutlak sevdayı yüreklerine azık eyleyip yemeden doyanları,
halden anlayıp, hal diliyle her şeyi anlatanlar, tanıtılmamış buralarda
“rıfk” hiç kimsenin sıfatı olmamış ;
“güzel”, hiç karşılığını bulmamış ; yetim kalmış
buralarda hiç kimse “kardeş” olmayı teklif etmemiş
annesinin evladından başkasına,
buralarda bir “sevgisizlik” seziliyor…

-ııı-
buralarda bir “vazgeçmişlik” seziliyor;
her niyazın hemen bekleniyor karşılığı , niyazda ısrarcı olmanın,
acziyeti derin yaşamanın gerekliliği tartışılır olmuş
şartlar değiştiği vakit , sevginin rotası değişivermiş ,
bir menzil seçmez olmuş artık insanlar
“ahsen”, hatrına fedakarlık yapılan değilmiş ;
güzeller hatrına yaşanır olmuş alem;
güzellerin hatrına söz eylenir; saz çalınır olmuş
buralarda bir’den vazgeçmişlik seziliyor…

-ıv-
buralarda bir “şükürsüzlük” seziliyor;
insanlar, teşekkür etmez olmuşlar birbirlerine;
herkes başarıyı , kendinden bilir olmuş
bundandır ki nimet, fark edilmez olmuş;
nimeti sahiplenmiş olanlar , “şakir “kelimesini sahiplenmemişler,
“şakir” halktan ırak düşmüş, kuytu köşeleri mekan bilmiş…
nimetin sahibi’ni fikredene de, sual soran kalmamış;
fikreden, yüreğinde yaşar olmuş “marifet” makamını,
marifete iltifat eden kalmamış…

-v-
buralarda bir “kararsızlık” seziliyor
zihinler , med-cezirler yaşar her eyyam-ı biyzde**
yürekler hep öteleri özler ;
ama ayaklarının bağlandığı kürenin, kurşundan olduğunu unutur olmuş
yürekler , özgürleşmeyi diler;
ama kendi dünyasının sınırlarını , birilerinin çizmesini bekler
bir’in müjdelediği inşirahı dilerken diller,
birilerinin hatrına yaşanır hayatlar
buralarda bir kara(rsız)lık seziliyor…

-vı-
buralarda bir “terkedilmişlik “ seziliyor;
terk edenler , yeni terklere hazırlanırken
terk edilenler, acıyı boğazlarındaki düğümlerde hıfzederler;
hesap’ta şahidlik etsin diye…
terk edilenler ,rahatça ağlayamaz buralarda
çünkü ”sebepsiz ağlanmaz (!)”
…
buralarda öz’ü terk ediş seziliyor;
oysa öz’üyle dost olanlar, hiç yüreklerini terk etmemişti;
çünkü öz’le dost olmak, yüreği “amir” eylemeyi gerektiriyordu,
öz’le dost olmak, yürekle söz birliğine varmayı gerektiriyordu

-vıı-
buralar çok garip; buralar, insana ırak!
can’a ırak!
canan’a ırak!
buralarda “yolcu” olmak gerek!
ve artık demir almak gerek!
…
mola bitti; ama “can” sıkıldı…
…
nokta!

Kalbi olanın hüznüde vardır...

2008-10-02T02:10:00.000-07:00

Sokaktayım ve yürüyorum
Yürüdükçe arka adımda bırakıyorum unutmaya yeltendiklerimi
Yürüyorum ve bir bir terkediyorum yitirmeye niyetlendiklerimi
Kaçmıyorum,korkmuyorum,kırmaktan da çekinmiyorum

Önüme bakıyorum ve yürüyorum
Yere dönük kafamı kaldırıyorum semayaBir nida işitmek istiyor benliğim "İyisin kulum,iyi olacaksın,dağın büyükyeterki korkma"
"Diren ey gönlüm karanlıklara"

Sokaktayım ve yürüyorum
Yürüdükçe sonbahara vurgun gönlümdekileri arkamda bırakıyorum
Kafamı kaldırıyorum ve dilimi şükürle buluşturuyorum
Ne mutlu ki diyorum gülümseyebilmeyi biliyorum
Yaramı da seviyorumYarayı açan değil açtırana hamd olsun diyorum
Sıkıntılarım beni güçlü kılıyor
O halde yorulmak yok yola devam diyorum
Ellerimi semaya kaldırıyorumdiz çöküyorum

Gözyaşlarımı avucuma saklıyorum

Kalbimin kanayan yanını diğer yanıma emanet ediyorum ve şükrediyorum

Hala dik duracak kadar güvenim olduğu için

Ağzımdan son bir cümle dökülüyor "Kalbi olanın hüznüde vardır"

Oturanlar AĞlasin !

2008-10-02T01:53:00.001-07:00

Oturanlar AĞlasin ! (kÜÇÜk Bİr Çocuk AĞliyor Fİlİstİn'de)

Yer Filistin;

küçük bir çocuk ağlıyor gecenin derinliklerinde,

kimsesiz, istikbali çalınmış, garip bir çocuk

Oyuncak tutmayan o küçük elleri, taşlara sarılıyor tankların karşısında

Küçük bir çocuk ağlıyor Filistin'de,

gecenin derinliklerinde yaşlar dökülüyor göz pınarlarından

Toz toprak içerisinde üstü başı,

ne giyecek güzel bir elbisesi var, ne de yiyecek bir aşı

Duvarlar örülü etrafında,

zulmün ördüğü beton duvarlar

Nasır tutmuş taş kavrayan elleri, ayakları çıplak, sırtı ince,

üşüyor gecenin serinliğinde

Öte yanda bir başka çocuk;

aynı gecede, aynı gökyüzü ve aynı yıldızlar altında,

epeyce rahat zulmün ördüğü duvarlar arkasında,

karnı tok, sırtı pek, kim bilir kaçıncı uykusunda

Zorbaların kurduğu yeni dünya düzeni;

zulüm, hırsızlık ve gasp

Çalınan yarınlar bizim yarınlarımız,

Filistin'de, Irak'ta, Keşmir'de ağlayan çocuklar bizim çocuklarımız

Yürekler hissiz, yürekler baygın,

bize ait olmayan sözler aramızda pek yaygın

Yüreklerini Hüseyince koyamayanlar ortaya,

uzak sanıyorlar kendilerinden zilleti

Heyhat! Konuşmakla elde eder mi insan hiç izzeti ?

Filistin'de yerden taş toplarken minik eller,

Buralarda dünyalık için çarpıyor yürekler

Sabah işe, akşam eve

mekik dokurken arada,

imanını yitirmiş, aklı bir karış havada

Gözler uykuda, kulaklar sağır,

zillet üstüne zillet, ölmekteyiz ağır ağır

Duyulmaz oldu artık mazlumların feryadı,

elbet bulacaktır bizi bir gün mustaz'afların ahı

Ağlama çocuğum, dimdik ayaktasın,

sen dimdik ayaktayken oturanlar ağlasın !

Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir...

2008-10-02T01:47:00.000-07:00

Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Sahi mi? Yani, sayısız günahlar işlediğim halde, hiç günah işlememiş sayılacağım öyle mi?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Ciddi misiniz? Oysa, bana kalsaydı, ben kendimi bile bu kadar kolay affedemezdim.
Dostlarımdan bile öyleleri var ki, bir hata ettim diye beni defterden sildiler.
Artık görüşmüyorlar.
Ben de çoğu arkadaşıma ilk hatasını görür görmez küstüm.
Hiç hata etmemişler gibi davranmam çok zor onlara. Oysa siz...
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Daha önce tövbe etmediğim günahlarım da var benim.
Özür dilemeyi unuttuğum hatalarım var.
Yanlış olduğu halde, yanlışlığını kabullenmediğim bir sürü yanlışım var.
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Nasıl yani? İçimde azıcık bir pişmanlık olsa bile, özür dilemiş mi sayılıyorum?
Dilime varmayan içimdeki “ah!”lar da tövbe diye mi kabul ediliyor.
Yüzümün kızarması da… Öyle mi?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Ben... Şimdi.. Tövbe etsem...
Olur mu ki?
Yani, şimdi hatırladıklarım için özür dilesem hepsine tövbe mi etmiş olacağım?
Hepsinden affedilebilir miyim sahiden?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Doğru ya, “hiç günah işlememiş gibi” diyorsunuz.
Hiç günah işlememiş gibi olmak için hepsinin bağışlanmış olması gerekli.
Hımm; anladım.
Peki, ya yeniden günah işlersem?
O zaman sözümden dönmüş olacağım.
İyice günaha dalacağım.
En iyisi, en sonunu beklemek özür dilemek için.
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-O günahtan da tövbe edebilirim yani..
Özür dilemek için her zaman fırsatım var demek!
Ama neden bu cömertlik?
Niye bu kadar bağışlayıcılık?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Sevildiğimi bileyim ha!
Hata edebileceğim baştan biliniyordu ama yine de var edildim.
Günah işleyeceğim belliydi ama yine de nefes veriliyor bana.
Özür dilerim umuduyla..
Her sabah güneş, ben özür dilerim belki diye mi geliyor dünya ufkuna?
Yeter ki, özür dileyecek içtenlikte olayım.
Huzura geleyim.
Günahsızlığıma güvenip huzurdan kaçmamdan ise, günah vesilesiyle de olsa huzura gelmemi iyi bir şey sayıyorsunuz. Boynumu bükmem, mahcup olmam, gözlerimin yaşarması bu kadar mı önemli sizin için?
Günahsızlıktan bile önemli ha!
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-İçimde bir ateş bir ateş ki, hiç sormayın! Yanıyor, yakıyor.
Yanıyor, yakıyor. Söner mi, dersiniz?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Hiç günah işlememeye içten niyetlenirsem olur öyle mi? Ama şaşırırsam başka..
Unutsam da yeni imkanlar var önümde.
Kredim bitmiyor hemen.
Yeter ki o içtenliği bir an hissedeyim.
Yani, hiç günahsız bir bebek gibi, hiç hatasız bir dost gibi tatlı bir mahcubiyetle yaşamamı istiyorsunuz.
Beyaz bir sayfayı hiç kirletmeme ihtimamını kuşanayım yeter; öyle mi?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.”
-Özür diliyorum Rabbim...
Bin özür; milyonlar özür...
Çok utanıyorum; çok mahcubum. çok, çok...
N’olur, affet beni, affettiğini bildir.
Affedildiğimi hissedeyim.
Söz veriyorum (veriyorum mu ki?) bir daha asla!
Bir daha asla, bir daha asla, bir daha asla, bir daha asla...
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Hiç günah işlememiş gibi mi gerçekten...
Yani, günah işleyip de affedilmiş bile değil.
Sanki hiç işlememiş gibi! Hiç! Hiç! Hiiççç! Affedildim mi şimdi?
Yeni baştan adam sayılıyorum ha! Sıfırdan başlıyorum demek!
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Hatalarım hiç yüzüme vurulmayacak demek!
Hatırlatılmayacak bana.
Unutturulacak. Hatırlayıp da utanmayayım diye.
Hatırladığım olursa da, içimdeki sızıyla bir daha özür dileyeyim diye.
Defterimden de silinecek, hafızamdan da.
Hatta, affedildiğimi bile hatırlamayacağım.
Ne güzel bir bağışlama bu. Bağışlayan bağışladığını bağışladığına fark ettirmiyor bile.
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Hiç günahsızlar nasıl yaşarsa, öyle mi yaşamam gerekiyor bundan böyle?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Efendim?
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Sesiniz, sesiniz, ne güzel sizin!
Bir daha söyleseniz!
Bir daha! Sözünüzden de güzel sesiniz.
Müjdenizden bile tatlı söyleyişiniz.
N’olur, bi’daha konuşsanız!
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Yüreğime su serptiniz! Ne kadar serinledim bir bilseniz.
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.
-Efendim, siz ne güzel müjdecisiniz! Fakiri sevindirdiniz.
-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.”
-Efendim, Siz.. Siz.. Siz... Siz... Siz...
Ne güzel elçisiniz! Niye buraya kadar zahmet ettiniz? Ah!

Hayat...

2008-10-02T01:42:00.000-07:00

Bir garip duygu esir alır ruhunu
Bilmedigin hüzünler misafir olur
Herşey üstüne üstüne gelir
Ağlamak istersin ağlıyamazsın!!
Ağlasan belki feraha ereceksin ama
Hıçkırıklar düyümlenir kalır
Bir dost dersin
Halini anlıyabilecek
Derdine derman olacak bir dost
Ve o dost içi düşersin yollara
Yürüsün uzun uznun
Bir çölün ortasında bulursun kendin!
Bir ağaç dersin
Güneşin sıcagından korunabilmek için
Bir yudum su
Yüregimi serinletebilmek için
Bakınır durursun!
Göremezsin birşey
Heba olmuşlarını anlarsın
Bir ses işte der;
Seçmiş oldugun sahte dostluklar
Seni yarı yolda bıraktılar
Yalan olan dünyanın nasılda aldatıcı oldugunu anladınmı??
O an düyümlenen tüm hıçkırıklar
Akar durmaksızın gözlerden
Taki huzura erene kadar
Anlarsın yegane dostun ALLAH cc oldugunu
Tüm yüreginle yaşar ve hissedersin
O an sesiz ve kuru olan çöl
Senin için bir CENNETE bahcesine dönüşür...

ALLAH' ım !

2008-10-02T01:33:00.001-07:00

ALLAH' ım!

Bana dilimle değil, halimle vazetmeyi nasip eyle,

ALLAH' ım!

Bana bir insanın elinden tutmadan önce, kalbinden tutmanın sırlarını öğret,

ALLAH' ım!

Okuma, öğrenme, öğrendiklerimizi uygulama aşkımızı ,salgın ve saygın bir hastalığa dönüştür,

ALLAH' ım!

Dinimizi dünyanın mehri yapmaktan, acıkınca da inançlarımızı yemekten cümlemizi muhafaza eyle,

ALLAH' ım!

Beni, beni benim önüme engel olmaktan,

Beni, benim hayatımın kemirgeni olmaktan,

Beni, bana yalan söylemekten muhafaza eyle,

ALLAH' ım!

Bakışımızı ibret,

Sukutumuzu hikmet,

Konuşmamızı sanat ve marifete dönüştür,

ALLAH' ım!

Boşa bakanlardan,

Boşa susanlardan,

Boşa konuşanlardan eyleme,

ALLAH' ım!

Zenginlerimizi hamiyetsiz,

Fakirlerimizi gayretsiz,

Alimlerimizi amelsiz,

İdarecilerimizi adaletsiz bırakma,

ALLAH' ım!

Dahili ve harici düşmanlardan sana sığındığımız gibi;
cehaletin,tembelliğin,zaman israfının şerrinden de sana sığınıyoruz,
bizleri muhafaza eyle,

ALLAH' ım!

Önce Hak' tan, sonra haksızlıktan korkmayı nasip eyle,

ALLAH' ım!

Yetenek israfından,

Kapasite israfından,

Zaman israfından ve israfın her türlüsünden muhafaza eyle

ALLAH' ım!

Ertelemekten, üşenmekten, yılmaktan, vazgeçmekten, yarına bırakmaktan ve buna benzer hastalıkların şerrinden muhafaza eyle

Bu hastalıklara karşı Alim, Hakim ve Şafi isimlerinden acilen şifalar ihsan eyle

ALLAH' ım!

Beynimizi, malumat ishali olmaktan,

Aklımızı, öfkenin esiri olmaktan,

Bedenimizi, şehvetin kölesi olmaktan,

Midemizi, depo haline gelmekten muhafaza eyle

Ben Yalnızlık, Sen kimsin?

2008-10-02T01:28:00.000-07:00

Ben Yalnızlık, Sen kimsin?
Her insan gibi bir çok şeyden bunalmış ve belkide isteklerinin gerçekleşemediğini görmüş bir halde bir kenara çekilmiş oturuyor , kendi kendisine düşünüyordu
Belki isyanın eşiğine gelmişti belkide ne olduğu bilmediği bir debdebe de hayatın vermiş olduğu yorgunlukla kalakalmıştı Öylece düşünüyordu Kimsenin kendisini göremeyeceği bir yere çekilmişti Tek olmak istiyordu zaten yalnız olduğuna inandığı dünyada

Sağ omzuna biri dokundu ; tamda ağlamaya başlamışken ve aralarında şu diyalog geçti :

-Niye ağlıyorsun
-Neden ağlamayım , yalnızım
-Nasıl bu kanıya vardın?
-Baksana kim var yanımda? kime derdimi anlatabiliyorum? kaç isteğim yerine geldi? hep kaybettim hep
-Peki sen yanında her zaman senin iyiliği düşünen , her zaman sana doğruyu gösteren , kalbinin en derin ve saklı yerlerindeki düşünceni bilen ve onları bilerek sana en güzeli veren birisi olsun istemezmisin?

-öyle birisi yok ki

-Sen seni her zaman dinleyecek ve senden daha çok anlayacak ve senden hiç sıkılmayacak ne zaman istersen ister gecenin bir yarısı ister sabahın kör bir vakti ister öğlen vakti ne zaman istersen kapısını açacak bir dostun olmasını istemezmisin?

-kim istemez ki
-Böyle bir dostun zaten var
-Benimle dalga mı geçiyorsun? öyle biri yok Hani nerde?
-O ALLAH -celle celalü- ; söyle bana : kaç kere ALLAH'a sığındın? kaç kere O'na dua ettin? kaç kere her işini O'nun emirlerini düşünerek yaptın? Halbuki O hep senin yanındaydı ve her zaman seni gözlüyordu Hep senin iyiliğin için sana yardım eyledi ve seni korudu olmadı dediklerinin hepsinde bilmediğin hikmetler vardı

-Ben bir işe girmek istemiştim olmamıştı o hayırsızmıydı yani?
-O işyeri parasal sıkıntıya düştü şimdi işçi çıkarıyor
-Ben bir adamla evlenmek istemiştim o da mı hayırsızdı yani?
-O islam ahlakına sahip birisi değildi bak şimdi evlendiği kişiye kan kusturuyor ALLAH kitabında "sizin şer bildiklerinizde hayır hayır bildiklerinizde şer vardır" buyuruyor Hiç duymuşmuydun?

-Hayır

-O halde artık duydun ALLAH'uTeala herkesin yanındadır Sen yalnız değilsin seni her daim gözetleyen ALLAH var O'na uy,zira senin en yakın ve en iyi dostun "ALLAH'ın yardımı sabredenlerin ve şükredenlerin yanındadır" diyor

-Ben O'na hep isyan ettim beni kabul eder mi?
-Sen isyan ettiğin süre zarfında sana rızk vermedi mi?
-verdi
-Sıhhatini hep iyi tutmadı mı?
-tuttu
-Geçiminde yardım etmedi mi?
-etti
-İsyan ettiğin haldeyken bu kadar nimet veren O-na yönelince daha çok nimet vermez mi?
-Doğru söylüyorsun
-Peki sen kimsin bana bu kadar şey anlatıp bana neden yol gösterdin?
-Ben kalbinde yıllardır nefsine olan düşkünlüğünle yalnız bıraktığın
vicdanınım...

Ömrü Ramazan Olanın Ahireti Bayram Olur

2008-09-30T13:40:00.000-07:00

Kardeşliğin doğduğu,

Sevgilerin birleştiği,

Belki durgun, belki yorgun,

Yine de mutlu, yine de umutlu,

Yine de sevgi dolu nice bayramlara...

Yâr'e Dîl-teşne

2008-09-21T16:22:00.000-07:00

Durup dinlediğim sessizliğindi önce...

İncinmiş yanlarından tanımıştım seni.

İç’im yanmıştı kapının arkasına çömelip ellerinin arasına başını aldığında

Sözcüklerine bağladım tebessümü Yâr...

Yürünesi yollar kapanası olduğunda kanadı yitik turnalar gördüm rüyamda...
Korkular sobeledi ömrümü çıkmazlarda...
Akordu bozuldu ömrümün...

Sustu(n).... zayii oldum...

Ellerimi cebime koydum, hüzün bulaştı parmaklarıma...
Poyrazın zulmune takıldı uçurtmalarım...
Yüreğim(n)e takıldı ayaklarım.
Düş’tüm; dizleri kanadı kısa pantolonlu çocukluğumun...

Cân’ımı yaktı masallar...

İltica ettiği ülkeden sınırdışı edilmiş olmanın hüznü ile açtım ellerimi Yıldızların Sahibine...
Bir yaş düştü iç’ime...
Ardından bir kelam dilime....

La Tâknatu ... La Tâknatu minAllah...

Düş’tüm kuyuların dibine... ama hiç düşmedim zifiri karanlık ümitsizliğe Yâr ...

Haydarpaşa bile grilere büründü... ben düşmedim ümitsizliğe...
Mavinin yankısı vardı yüreğimde...

Malumun olsun Yâr... bir düş değdi çocuk yüreğime...

Âşkı sobeliyorum iç’imde...

Kafesini açtım bunca zaman korumaya çalıştığımın...

"Git gayri... Ben senden geçtim" dedim.. "Git o Yârin ellerine..."

Titredi küçük kuş...
Çırpındı ... uçtu...

Hicreti ellerine...

Aç pencereni... Sokaklar ayaz...

Güneş ısıtmaz avuçların kadar...

Mülteciyim...

Aç ellerini Yâr...

Aç ellerini...

'' Yar '' de & '' Sus ! ''

2008-09-21T16:15:00.000-07:00

bu gün,

kendime yüreğimin iklimini yaşamayı teklif ettim..

bana, “yâr” de ve sus!dedi…

*
boyun büküyorum.

Bir sabâ yeli esse de yüreğimin güneyinden,

Ruhuma dostluk teklif etse..

O zaman bitecek bu ikilik!

Ayaklarım, yüreğime tabi olmanın izzetiyle en güzel mekanların konuğu olacak..

Bir gün bitecek bu ikilik!

Tek olan, huzuruna alacak; huzuru verecek yüreğime;

Lisanımda hafîden bir ses:

A L L A H

Dilim damağımla vuslatında daim olursa su tadında yaşayacağım hayatı, dilim damağıma susuzluktan yapışmış gibi bile olsa…

*
Dizini dizlerine dayayıp, ellerini tutup ahitler vermeyi dilediğim efendim,

Beni bırakma!

Gerçekten ben senin ellerimden tutmana her zamandan daha ziyade muhtacım…

Bir sevr sıcaklığı…

Bir “la-tahzen!” lisanı,

Bir sabır tavsiyesi…

*
Ey Yâr!

Ben, senin katından gelecek olan her hayrın fakiriyim..

Yakınlığını hissettir bana,

Yak-ışını hissettir.

Ye gibi yumulduk, Elif gibi başladığımız hayata!

2008-09-21T16:06:00.001-07:00

Elif gibi dosdoğru olunmalı hayatta…
Be gibi tek nokta üzerinde durabilecek kadar dengeli olunmalı…
Te gibi olmalı, veda hutbesinde emanet bırakılan iki şeyi (kuran ve sünnet) sürekli başının üzerinde taşımalı insan…
Se gibi az konuşup 3 dinlemeli toplumda…
Cim gibi çocukça bakmalı hayata, ama cim kadarda çok iş yapmalı…
Ha gibi gönlü geniş dostlar edinmeli insan,
Hı kadar ağlamaklı olduğunda yardımcı olabilecek…
Dal gibi boynunu bükse de hayat,
Zel gibi şapkasını takmayı bilmeli zorluklara karşı…
Rı kadar rahat olsa da insan bu dünyada,
Ze’nin noktası gibi başında dolanan bir sineğin olduğunu mutlaka bilmeli…
Sin midir sanki bu dünyada noktasız pulsuz tek garip…
Şın gibi pulları vermeli getirip…
Sad kadar şişse de karnın,
Dat gibi hayata bir göz kırp…
Tı gibi bir yelkenlidir hayat,
Zı kadar yükü olan…
Ayn gibi göğe çevir yüzünü…
Ğayn’ın noktası kadar şüphe olmasın kalbinde…
Fe eyne tezhebuun… (kaçış nereye)
Gaf gibi iki gözünü aç…
Kef kadar karizmatik ol…
Lam gibi tutunacak bir dal ol gariplere…
Mim’lenmiş olsan da yılma yıkılma…
Nun kadar suskun…
Vav kadar edepli ol…
He gibi haykır içinden geçenleri…
Lamelif gibi ellerini O (c.c)’na aç…
Ya Rabbi rahmet ve mağfiret kapılarını bize aç…

Elif diye...

2008-09-21T02:39:00.000-07:00

İncecikten bir kar yağar…
Tozar elif elif diye…
Deli gönül abdal olmuş…
Gezer elif elif diye…

Bir elifle başladı maceram… Bir elifte son buldu sevdam…

Bismillah deyip açtım ilk sayfasını… Yaradanın kitabını… Karşıma çıktı elifin kendisi… O zaman hükmetti elif bendeki yerini… Fark etmeden, fark ettirmeden kapladı içimi…

Bir divit oldum yazıldım sayfalarına… Elif olmak istedim… Elif olsam dedim, dosdoğru olsam… Sağıma usulca nun yatırsam… Solumdakini uyandırmadan… Sonrası kolay… Ama zorda elif olmak var…

Elifim noktalandı…
Az derdim çokçalandı…

Her sokak başında her satır aralarında… Sürekli karşıma çıkar elif… Ya ben kendimi kandırıyorum… Ya da elif benimle inatlaşmaktan çok zevk alıyor… Bir türküde, bir filmde, okuduğum romanda… Orda, burada, şurda… Elif her yerde… Benliğimde…

Elif kaşlarını çatar…
Gamzesi sineme batar…

İnceden bir kıskanma başlamıştı… Sadece bir isme… Elife… Nedensizce… Belirsizce… İsteksizce… Ama söz geçirememe derecesinde… Elife…

İşte yine karşımda… Tüm inatlığıyla belkide son kez… Ben sevdiğime hattattan şifreler yazarken… O anlamazken… Şimdi ben anladım… “elif ismini çok seviyorum” dediğinde… Sevdiğimin sevdiğiydi elif…

Bir elifle başladı maceram Bir elifte son buldu sevdam

Elif dedim be dedim…
Yar ben sana ne dedim…
Kuş kanadı kalem olsa…
Ah yazılmaz benim derdim…

ak eller kalem tutar yazar elif elif diye

İnsanlığın Gönlündeki Gül

2008-09-21T02:25:00.000-07:00

İnsanlığın Gönlündeki Gül

Ve biz, gecelerde, gündüzlerde açıp türlü renklere bürünmüş ellerimizi dua ederken ALLAH'a Hep O'nu da anıyoruz

İçimizde dolaşmış, güneşimizi paylaşmış, aç kalmış, karnına taş bağlamış o güzel insanı:

ALLAH'ın sevgilisini
İncitmedi hiç kimseyi
Mekke'de, Medine'de, Taif'te
Ne kâtili, ne cahili, ne anneyi, ne de babayı
Ne de bir çocuğu

Eğilirdin namaz kılarken omuzlarına tırmanırdı Hasan ve Hüseyin, sevgili torunların

Kızmazdın, okşardın, severdin ey nebi

Ve bizler, yani yeryüzü tarihini yaşayan ve okuyan insanlar, senin evinden yurdundan,

Mekke'nden uzaklaştırılışını ve gizlice Medine'ye gidişini gördük

Bir gül oldun insanlığın gönlünde

Gül ile anlattık seni, gül kokusuyla doldu dünyamız

Eşin, dostun, çevren aç kaldıysa, çıplak kaldıysa onlardan çok üzüldün, onlardan çok çalıştın ve kurdun medinemizi, kurdun sitemizi ve aydınlattın kalbimizi

Işıltı dolu bir dünya bıraktın ardında; çünkü ışıktın bütün arşa ve arza

Sevgiliydin, en sevgiliydin, ALLAH'ın sevgilisiydin ey Nebi!

Biz, âlemlerin sahibine kul, köle olma gayretini senden öğrenirken; sen, bize bunları öğretirken, karanlıktaki ruhlarımızı aydınlığa çağırırken, sen Âlemlerin Sahibine sevgili olmuştun

"Sevdim seni Mabuduma canan diye sevdim"
Odur ki saadetimiz ümmetinden olmakla bahtiyarız
Gül-i Muhammedî'yi sinelerimize yerleştirme arzusunda,
Ezan-ı Muhammedî'nin ardından koşma cehdindeyiz

Ey Nebi! Bizim gülümüzsün, bizim hayat suyumuzsun ama hayat suyumuzu kurutmak, hayat gülümüzü koparmak isteyen, karanlıkta kalmış ruhlar var ve onlar, sırtımızda ve onlar karşımızda Bir bir kırılıp dağılsa da kuleleri, yeniden yeniden dikiyorlar kaleleri karşımıza

Ey Nebi!
Ey pırıl pırıl İslâm sitesinin mimarı,
Kalp ülkesini ve dünya devletini aynı ihtişamla kurup hasır üstünde geceleyen âlemin sevgilisi!

Daha dünyamıza gözlerini ilk açışında düşündün bizi ve
"Ümmetim, ümmetim" diye sızladın, ağladın, yalvardın
Kevser ırmağı başında bir halka olup Nûr-u Muhammedî'ye kanmak

Bu hayal yakıp kavurur bizi

Ateşimiz eksilmesin, aşkımız, rüyamız, şevkimiz ve üzerimizde gezinip duran koruyucu meleklerimiz

Budur, dileğimiz Ey Nebi!

Kalbime eriyişin ve gözyaşının tadını ver
Kalbim eridikçe ALLAH'a ve sana yaklaşıyorum
Kalbim inceldikçe kendimi buluyorum
Kendimi buldukça yanıyor içimde ilahi nur
Ateşimi eksiltme ey İlahi!

“. . . . .” Buraya Onun Adını Yaz..

2008-09-21T02:21:00.000-07:00

“. . . . .” Buraya Onun Adını Yaz..

Kimin mi?

Hani o, seni en çok üzenin, en kızdıranın..

Eşin belki..Belki de annen-baban..
Ya da kardeşin, komşun, en iyi arkadaşın..
Artık, seni inciten ve de “kıymetlin” her kimse, işte onun..

Yaz adını buraya; “. . . . .” ve ekle;

“. . . . .” Öldü! Yok artık!

Ne bir daha bu eve gelecek, ne telefon edecek, ne de bir daha karşılaşacağım onunla!

Artık “. . . . .” Yok! Öldü O.. Hiç olmayacak bir daha..

--------

Bundan sonra, aranızda geçen olayları düşün..

Hani seni çok inciten, üzen-kızdıran ve “Asla!” dedirten her yaşanmışlığı..

Gör bak, nasıl bomboş ve anlamsız gelecek..

Ölümün değdiği her şey nasıl silikleşecek, nasıl artık fonda kalacak hayat!..

Aniden değişecek paradigmalar!

“Neden?” diyeceksin..”Neden kırdım ki onu?” “Şu üç günlük dünyada değer miydi?”

Ve.. Tarifsiz sızlayacak yüreğin..

--------

İşte bak dünya bir an! Bir varmış, bir yokmuş..

Giden asla geri gelmiyor ve insan “keşke” diye bir ömür boyu yürek sızılarıyla kalıyor sonra.

Böyledir ölüm..Ansızın gelir ve keskin bir bıçak gibi ayırıverir dünyaları..

Ve bizler, hep “ölecek yaşlarda” olduğumuz gerçeğini bile bile, görmezden gelir, hiç ölmeyecek gibi yaşarız..

Oysa geçen her saniye haykırır bize; “Ölüm var heyy!”

--------

Bir ebemkuşağıdır ölüm..

Her giden hep “sırma saçlı-badem gözlüdür” ya hani..

“. . . . .” Öldü diyerek işte, şimdi değiştir paradigmaları!..

Ve en bâdem gözlüne sımsıkı sarıl! Bırakma sakın!..

Bak, tik-taklıyor zaman; “Ölüm var heyy!”

--------

İşte bu, “Ölmeden önce ölmek” yani Olmak sırrındandır..

Ve bundandır “Her vakit ölümü hatırlayın!”diye emredilmesi..

Sırra eren, hiç “keşke” demeyecek.

--------

Ve..

Nasıl hayattayken öldürüp de gayrımızı, sıfırlıyorsak ona karşı içimizi, aklımızı-yüreğimizi..

Nefsimize de böyle yapmalı!..Sıfırlamalı dâim..

Sınır dışı tüm arzu ve dayatmalarını, ölüm silgisiyle silivermeli..

Ölmeden Ölmeli!..

Ölmüş olan, hiç dünyaya tapar mı? “Şunu, şunu da isterim” der mi?

Ölmüş olan, yalan-kötü söz söyler mi?

Ölmüş olan, haset-zulüm eder mi hiç?

Ölmüş olan, benlik davası güder, kin tutar mı?

Ölmüş olan, incinir mi?
Ölmüş olan, İncitir mi hiç?

?

Gelin ÖLüverelim hadi!..

OLuverelim..

Ey Sözümü İşiten Dostum

2008-09-20T13:37:00.000-07:00

Ey Sözümü İşiten Dostum;
Söz, yürekten çıktığı zaman ancak yüreğe gider. Sen de sözlerini yürekten söyle. Sana söyleneni iyi dinle. Yürekten geleni al, keder vereni bırak. Güzele çağıranı al, boş olanı bırak. Rûhunun istediğini al, istemediğini bırak..
Hayat önemlidir. Neş’elen ve gül. Hüzünlen ve ağla. Ne yaparsan yap, ama ALLAH rızası için olsun yaptığın. Gördüğün göreceğin ALLAH rızası için olsun...
Sana rahmet veren Rahman’dır. Merhamet veren, şevk veren, ümit veren, sevinç veren, hüzün veren. Sana yoldaş olan Rahman’dır. İyi bil ki, hiçbir yerde bir başına değildin. Bundan sonra da olmayacaksın. Her zaman yanında olan Rahman’dır.
Asla üç şey olma. Ümitsiz olma. Şükürsüz olma. Sabırsız olma. Mevlâ’yı bilen ümidi bilmeli. O’nu bilen şükretmeli. O’na inananın sabırlı olmalı her ameli.
O seni terk etsin, peşinden koş git. O yüz vermesin, sen ona yalvar. Sana, bilmen gereken ve öğrenebileceğin en değerli şeyi haber vereyim mi? Sahip olabileceğin en kıymetli şey, imanındır. ALLAH’a inan, mutlu ol. O’na dayan, güçlü ol.
Kimsen yok mu? Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katacak, kimsen yok mu? Sen ister “şu var” de, ister “bu”, istersen “yok işte, kimsem yok” de;
hakiki bir dostun kesinlikle var. Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katan ebedî dostunu, Rabbini unutma!
Ey Sözümü İşiten Dostum;
Sözlerim bitti. Işığım söndü. Kandilim tükendi. Sen bana kulak ver de, sözleri bitmeyene, ışığı sönmeyene, kandili tükenmeyene kulak ver. O’nu sev. O’na kendini sevdir. O’nun sevdikleriyle doldur yüreğini.

Namaz

2008-09-18T10:47:00.003-07:00

Hatırlıyorum, bir tanıdığım, "Niçin namaz kılıyorsun?" diye sormuştu da,hemen cevap vermek yerine,
başka bir soru ile mukabele etmiştim:
"illetini mi öğrenmek istiyorsun, hikmetini mi?"
şaşırmış, "Bu da ne demek oluyor?" demişti.
şöyle bir açıklama yapmıştım:
"illet, hakiki sebep, demektir.Hikmet ise, gözetilen fayda ve menfaat."
"şu hâlde illeti nedir?"
"ilahî emirdir, ben namazı sadece emredildiği için kılıyorum."
"Ya hikmeti..?"
"Saymakla bitmez.
Ben, hemen aklıma gelenleri söyleyeyim.
Namaz, her şeyden önce, cehennem ateşinin kalkanı,kabir azabının siperi ve cennet kapılarının anahtarıdır.
Ebedî saadet, onun sonsuza uzanan bir meyvesidir.
"Namaz, kalbe gıda, ruha şifa, bedene sıhhat, vicdana ölçü, akla istikamet,iradeye kuvvet ve duygulara intizam verir.
"Namaz, hayatı disiplin altına alır, günahtan korur, manevî kirleri temizler.
Ruh, onunla nefes alır, huzur bulur, sükûna erer, Rabbine yönelir.
Manevî yükselişin merdivenidir namaz, bütün ibadetlerin özüdür."
Ancak, bunların hiçbiri olmasaydı bile, ben namazımı yine kılacaktım.
çünkü, faydalar teşvik edici olabilir, fakat asla hakikî sebep olamazlar.
Onlar, önce istenilmez, belki sonra verilir.
O zaman söyleyemedim, dostuma şunları da söylemek isterdim:
"Namaz, imanımın ifadesidir, âcizliğimin, zayıflığımın,çaresizliğimin, kısacası, kulluğumun itirafıdır.
"Namaz, gözümün nuru, gönlümün göz bebeğidir.Dünyam onunla aydınlandı, hakikati onun ışığıyla gördüm,diğer varlıkların ibadetlerini onun ilhamıyla bildim.''
Secdedeki zilletimde izzetimi bulmuşum.
ALLAHa baş eğişim, başkasına baş eğmeyeceğime dair yeminimdir.
Alnım yeri öperken, ruhum da beni sayısız nimetlerle yaşatan rahmet elini öpmektedir.
__Namazda ben âlem olurum, âlem de ben olur.__

Yüce divanda kâinatın sözcülüğünü ederim. Dilsiz varlıklar, benim dilimde dile gelir.

"Seccade tahtım, secde saltanatım...
Kulluğum sultanlığımdır."

Fatiha"si Varligin...

2008-09-18T10:47:00.002-07:00

"FÂTİHA"SI VARLIĞIN

Sen ki, kâinat kitabının Fâtiha'sısın.

Varlığa katılma müsaademizin parolası "Bismillahirrahmanirrahîm"in ilk söyleyicisi, ilk öğreticisisin.

ALLAH'ı Rahman diye bildik yüzünden; yağmurumuz oldun dünya çölünün ateşinde.

ALLAH'ı Rahîm diye bildik sözünden; umudumuz oldun hesap gününün telaşında

Sen ki, ezelî hitabın ete kemiğe bürünmüş hâlisin.

"Elhamdülillah" sözüyle dillenen sonsuz minnettarlığımızın en açık temsilcisisin.

"ALLAH'a, Rabbi diye âlemlerin" en çok teşekkür edenimizsin.

En iyi hamd edenimizsin; Muhammed'imizsin.

"Şükreden bir kul olmayayım mı?" mahcubiyetini hücre hücre taşıyansın.

Rahman'ın vechine aşina eyleyerek sevdirdin yüzlerimizi; sonsuz merhamet gördüğümüzü haber verdin.

Rahîm'in teveccühüyle sevindirdin gönüllerimizi; hüzün ve korkularımızın biteceğini müjdeledin.

"Din gününün Mâliki"ne göre yaşama inceliğini sevdirdin bize.

Hesabı verilebilir günler yaşama sorumluluğunu hatırlattın vicdanımıza.

Sen "yalnız Sana kulluk ederiz" hitabımızın ebedî yankısısın.

"Âlemlerin Rabbi"ne en mükemmel ubudiyetinle karşılık verenimizsin.

Sen "yalnız Senden yardım dileriz" yakarışımızın biricik kefilisin.

"Rahman ve Rahim" olan ALLAH'a kusursuz tevekkülünle sığınanımızsın.

Sayende "bizi hidayet eyle sırât-ı müstakîme" diyebilecek hidayetin şereflileriyiz.

"Üzerlerine nimet indirilenlerin yolu"nda en başta yürüyen Sensin.

Sen ki bize Raûf ve Rahimsin, üzerimize titrersin.

"Üzerlerine gazab indirilenlerin yoluna değil" gidişimiz; merhamet eyle ey Sevgili.

Sen ki hidayetimiz için çok hırslısın, ümmetine kıl kadar zarar gelsin istemezsin.

"Dalalete sapanların yoluna değil" yürüyüşümüz; şefaat eyle ey Nebî.

(Âmin)
Senai Demirci

İlahi Ask...

2008-09-18T10:47:00.001-07:00

Çiçekler küçüktür…
Sayfalarda notalarda öyle.
İyiler, iyilikler az görünür hep…
Şehirlerin keşmekeşinden bir bahçeye çıkmak…
Bahçede tek başına, tek ve fakat yalnız değil, toprakla hava arasında bir güzel ilgi gibi,
tertemiz bir yol, sağlam bir bağ gibi duran bir çiçeğin yanına geçmek…
İlahi Aşk…
Müziğin laleleri…
İncecik gövdelerin üzerinde, düşünen, hüzünlü ve asil başlar gibi duran…
Laleler gibi tevazuu şerefiyle ölçülü, masum…
Tek olanı, güzel olanı her seferde açan…
Her seferde başka güzel açan müzik…
Bizim müziğimiz… Söyleyeni de sabırlı, dinleyeni de…
Bir yere varmış, bir sevdaya ermiş…
Başka güzellerden daha güzel olmasını, sade bizim olmasına bağlayamayacağımız güzel müziğimiz…
Modası geçmeyen değil, çok modaları çoktan aşıp geçen müziğimiz…
Solmayan lalemiz bizim…
Söylemesi zor, dinlemesi zor, her yerde duyulması zor, sevilmesi zor…
Çünkü, kalbini istiyor…
Yetmiyor, kalbin lale gibi olacak…
Aşk olacak… Bitmedi…
Aşkın ilahi olacak…
Bir yerde mutlaka bir bahçe var…
Kesinkes o lalelerden açıp durmakta aşk…
Adresi kalbinde…
Uzaklardan beklediğin bir haber varsa, uzaklara bir diyeceğin varsa…
Durma, çık git dar kapılardan, hemen şimdi bul o çiçeği, eğil kulak ver, dinle…
Bak işte hep söylediğini yine söylüyor:
İlahi aşk.

A llah'a
Ş ekk'siz
K ulluktur

Hadi hazır mısınız...?

2008-09-18T10:47:00.000-07:00

Hadi hazır mısınız...?

Serin öyleyse seccadenizi kıbleye doğru.
kapatın gözlerinizi..

aydınlığınız gönlünüzdeki O'na olan sevginiz olsun..
göz yaşlarınız süzülsün yanağınıza.
yüreğinizde kavrulan aleve serinlik olsun göz yaşlarınız..

Işte dost nedir bilmek mi istersiniz..
menfaatsiz..
korkunuz olmayacak..
acaba demiceksiniz..
acaba ben onu sevsem o da beni sever mi korkunuz olmayacak yüreğinizde
çünkü O vaad ediyor..
severseniz severim..

ne güzel değil mi sevginize karşılık bulmak..
sevginizin karşılıksız kalmıcanı bilmek..

şu dünyada yüreğinizi yakan onca dosta.. onca sevgiliye bir çare bir derman..
yürek yakmayan.. yüreğe serinlik veren bir dost..
Vedud olan bir dost..
Rahman olan bir dost..
Rahim olan bir dost..
Ğafur olan bir dost..
sözünde sadık olan bir dost..
surete değil sirete bakan bir dost..

Dost.. dost.. dost.. diye inleyene
Gel.. gel.. gel.. diye nida eden bir dost..

Ben seni sevdim diyene
gel kulumsun diyen bir dost..

suretimle.. maddemle değil.. yüreğimle acziyetimle geldim diyene
rahmetinle.. şefkatimle.. inayetimle karşılandın diyen bir dost..

Haydi
yandıysa yüreğiniz..
yediğiniz darbeler yıldırdıysa sizi..
sevginiz hep sevgisiz kaldıysa..
yüreğinize değer verilmediyse..
artık dayanamıyorum sevgisiz kalmaya diyorsanız

serin öyleyse seccadenizi kıbleye doğru.
kapatın gözlerinizi..
aydınlığınız gönlünüzdeki O''göz yaşlarınız süzülsün yanağınıza.
yüreğinizde kavrulan aleve serinlik olsun göz yaşlarınız..

O dost ise yürekte serinlik var
O dost ise yürekte huzur var
O dost ise yürekte coşku var
O dost ise yürekte yürek var...

Ve O.. eğer O sevgili ise aşık olunan ise..
İşte o zaman yürekte olana tarif yok..
İşte o zaman yürekte olanı yazacak kalem yok..
İşte o zaman yürekte olanı söylicek dil yok..
İşte o zaman O var..
ve O var ise..

Haydi artık sözler sükut etsin..
bırakın yürekleriniz konuşsun..

Seccadeniz sevgiliyle buluşmanız olsun..
göz yaşlarınız sevgiliye hediyeniz olsun..
yüreğiniz sevgiliyle konuşan diliniz olsun..

sevgilinin size nasıl tecelli ettiğiniz işte o zaman.. işte o zaman anlaıcaksınız..

ve işte o zaman anlıcaksınız
O dost ise her şey dost
O sevgili ise her şey sevgili...

Sevgiliye Sesleniş..!

2008-09-17T19:49:00.010-07:00

Sevgiliye Sesleniş..!

Yüreğimdeki sevdaya sesleniyorum
Yüreğimdeki davaya sesleniyorum
Yüreğimdeki aşka sesleniyorum
Ve yüreğime bu aşkı koyan sevgiliye sesleniyorum

Sevgililer sevgilisine sesleniyorum...

Sevgili senin özlemin hep yüreğimizde
Bizlere çağlar önce seslenişin kulaklarımızda
Seslenişin aklımızda, sevgin yüreğimizde
Çağlar geçtikçe bu sevgi yüreğimize sığmaz oldu

Sevgililer sevgilisine sesleniyoruz..!

Sevgili sen hep ümmetim dedin
Sen hep ümmetini düşündün
Ümmetin için gözyaşı döktün
Senin mübarek ismini anmaktan aciz ümmetinin
ismini dilinden düşürmedin..!

Sevgililer sevgilisine sesleniyoruz..!

Sevgili,sen cihad da örnek oldun
Sevgili,sevgide örnek oldun
Sevgili, sen merhamette örnek oldun
Sen önderimiz,Sen rehberimiz..!

Sevgililer sevgilisine sesleniyoruz..!

Sevgili duy sesimizi, feryatlarımızı
Sevgili, ümmetin ağlanacak halde
Ümmetinin yüreği yaralı, parçalanmış bir halde
Ümmetin yok oluyor Ya Resulullah yook.!!

Sana sesleniyoruz Ya Resulullah..!

Sen çocukları çok severdin sevgili...
Şimdi çocuklar öldürülüyor
Şimdi çocuklar aç susuz
Şimdi çocuklar annesiz
Şimdi çocuklar öksüz sevgili..

Sana sesleniyoruz Ya Resulullah..!

Sevgili affet bizi sahip çıkamadık
Affet bizi ümmetin olamadık
Onlar öldürülürken bizler izledik
Onlar ağlarken bizler güldük
Onlar açken bizler tok uyuduk sevgili..!

Yine de sana sesleniyoruz Ya Resulullah...

Sana seslenmek içimizi titretiyor sevgili (m)
Sana seslendiğimiz de bizi duyuyorsun sanki
Seslenince kalp atışımızdasın...
Seni seviyoruz...Seni seviyoruum.!
Ve biz Seni görmeden sevdik SEVGİLİ..!
Bizi affet...bizi affet...bizi affet
ve ümmetin olarak kabul et ne olur..!

Hani hepimiz mümindik,

2008-09-17T19:49:00.009-07:00

Hani hepimiz mümindik,
Hani birimizin ızdırabı hepimizin ızdırabıydı,
Hani şarkta bir müminin ayağına diken batsa, garptaki mümin rahatsız
olacaktı hani,
Hani bir mümin öldüğü zaman sema ve arz onun ölümüne gözyaşı dökerdi hani,
Hani mümin yeryüzünün zinetiydi,
Hani müminler bir vücudun azaları gibiydi,
Hani göz ağrısa bütün vücud, o acıyı, içinde hissedecekti hani,

Hani Hz Ebu Bekirin teslimiyeti,
Hani Hz Ömerin destanlaşan adaleti,
Hani Hz Osmanın dillerden düşmeyen hayası,
Hani Hz Alinin Bahrı Umman gibi ilmi.
Hani Abdurrahman gibi zenginler.
Hani Ebu Zer gibi fakirler.
Hani Ensar-Muhacir gibi kardeşlikte yarışanlar nerede,nerede hani?
Anlayamadın, Ne yazık ki, bunları anlayamadın.

Artık anla...Ne Olur anla...
Anla ki Cennet ucuz değil. Cehennem luzumsuz değil.
Anla ki, Cennete giden yol asfaltla döşenmemiş.
Anla ki, bedelini ödemediğin hiç birşeye sahip olamazsın.
Anla ki, dünyayı bize bizler zindan ediyoruz.: ihmallerimiz,
enaniyetimiz,samimiyetsizliğimiz…

Anla ki, Eyyup gibi Sabır Erbaini doldurmadan,
Yusuf gibi yıllarca kuyu diplerinde çile çekmeden.
Yakuplar gibi gözlerini hasrete kurban etmeden olmaz.

Anla ki, İsmailler gibi bıçak altına yatmadan,
İbrahimler gibi, ya ALLAH deyip kendini ateşlere atmadan ,
Sefine-i Nuh gibi, tufanları yara, yara hedeflere gitmeden olmaz.

Anla ki, bir ömür boyu gözyaşlarını Ceyhun edip ümmeti için an be an, dem be
dem alın teri döken Hazreti Muhammed (SAV) gibi alınları terletmeden olmaz.

Ve şunu çok iyi anla ki, başkalarının hayata aşık olduğu kadar ölüme aşık
olunmadan asla olmaz..

İçteki kiri su değil ancak gözyaşı temizler…

2008-09-17T19:49:00.008-07:00

İçteki kiri su değil ancak gözyaşı temizler…

Hani doyasıya ağlamak istersin ya bazen, ama hep bir yerlerden engeller çıkar, ve gözlerinle ağlamayı ertelersin müsait bir zamana kadar...

Ama yüreğin ertelenmeyi kabullenmez…

Gözlerinle gerçekleştiremediğin ağlama yüreğinde gerçekleşir ve için sırılsıklam olur!

Cam kesiği ağrılara gark olur yüreğin, için için kanar, için için yanar!

Ağlamak;

Rahmandan kuluna bir armağan, bir rahmet!...

Ağlamak;

İçteki sıkıntıları dışa atmaktır... sıkıntılardan arınmaktır!...

Bazen sevgiliye naz! Bazen sitemdir!

Bazen de anlaşılamamaktır!...

Bazen pişmanlığın ifadesi...

Ağlamak;

Kaybedilene ağıt! Hüznün doruk noktası!...

Resulün kaybettiği oğluna hediyesi! ...

Ya ResulALLAH! Sen de mi? Dedirten inci taneleri...

Bazen Rabbe yöneliş!...

Bazen af dileme!...

Bazen acının inci inci dışa vurumu!...
Adeta acının yıkanması... Toprağa karışıp yok olması!...

Bazen sevincin gözlere yığılması, ardından göz pınarlarından süzülen daneler!...

Yürekte sevinç fırtınaları koparken, gözlerin mahzunluğu!...

Söylemek! Hissettiklerini ifade etmek insana uzakken, süzülen damlalarla bunları tek tek yazmak!...

İçteki gök gürültüsünün adeta yağmuru davet edimi!...

Yakub’un Yusuf’a özleminin ifadesi!... Net, yalın, riyasız hiçbir kelime telaffuz etmeden tüm çıplaklığıyla, duyguların ifadesi!...

Ve ağlayabilmek;

Gece yarısı mahlukat uyurken, seccadesinde Rabbine huşuyla yönelmiş, alın secdede, Rabbi ile buluşmanın doruk noktasında... Bir müminin gözlerinden süzülen damlalar! Belki de diğerlerinin kurtuluşuna mütesebbib!...

Rabbinden rahmet olarak!...

Bir annenin yavrusuna özlemi, hasretinin ifadesi!...

Duygular kumkuması içindeyken kalbin birden infilak etmesi!..

Ve gözyaşı;

Rabbinden rahmettir mümine!...

Bir tesellidir anneye! Sevgiliye sığınak!...

Mecnundan Leyla ya kalan hatıra!...

ve Resulden ümmetine merhamet!...

Bırakın aksın gözyaşlarım...

Dokunmayın...

Bırakın...

Ey Mustazafların Rabbi!

2008-09-17T19:49:00.007-07:00

Ey Mustazafların Rabbi!
Sen yeryüzünün zavallılarını, mahkum ve zayıf yığınlarını ve hayattan yoksun bırakılanları, (ki onlar köle arayan azgınların, çağın karanlık zulmünün, kin ve nefret cehenneminin tarihteki kurbanlarıdır, ve her zamankinden daha çok zulme ve baskıya maruz kalmışlardır) insanların önderliğine eriştireceğini ve onları dünyaya varis kılacağını irade etmişsin.

EY MUSTAZAFLARIN RABBİ OLAN ALLAHIM
İşte şimdi zamanı gelmiştir.
Yeryüzü mustazafları senin vaadini gözlemekte ve beklemektedir.
Ey gaybın bilicisi olan ALLAH'ım
Şu çağımızda sana gerçekten tapanlar yalnızca yeryüzü muıstazaflarıdır.

Ey yüce rabbim sen tüm meleklerini Âdeme secde ettirensin.
Şimdi insanoğlunun idarecilerin ayağına kapanarak secde toprağına yüz sürdüğünü görmüyor musun?
Onları bu çağın putlarına -ki hepsini kendimiz yapmışız- tapıcılıktan, onlara kulluktan, kendi özgür kulluk ortamına çek ve kendilerine özgürlük bağışla.
Ey güçlü Rabbim! senin ayetlerine küfredenler senin peygamberlerini yalanlayıp haksız yere öldürenler, ve adalet eşitlik istemek için ayaklanan kullarını öldürenler hala yeryüzünde egemendirler.
Müjdelediğin azabı onlara ulaştır.

Ey kadir olan ALLAH'ım!
Ailemize sorumluluk,
halkımıza bilim,
müminlerimize aydınlık,
aydınlarımıza iman,
tutucularımıza kavrayış,
kavramışlarımıza tutuculuk ,
kadınlarımıza bilinç,
erkeklerimize şeref,
ihtiyarlarımıza bilgi,
gençlerimize soyluluk,
öğretmen ve üstatlarımıza öğrencilerimize inanç,
uyuyanlarımıza uyanıklık ,
uyanıklarımıza irade,
tebliğlerimize gerçek,
dindarlarımıza din,
yazarlarımıza güvenirlik,
sanatkarlarımıza dert,
şairlerimize şuur,
araştırmacılarımıza hedef,
ümitsizlerimize ümit,
zayıflarımıza güç,
muhafazakarlarımıza hareket,
ölümcül uykularda olanlarımıza hayat ve dirilik,
körlerimize görme,
suskunlarımıza feryat,
Müslümanlarımıza Kur'an ve Sünnet,
tüm mezheplerimize birlik,
kıskançlarımıza şifa,
egoistlerimize sabır,
halkımıza kendini bilme,
tüm uluslardan kurulu milletimize samimiyet,
himmet,
fedakarlık yeteneği,
kurtuluşa layık oluş
ve
izzet bağışla.

Kan kokulu sevdiceğim...

2008-09-17T19:49:00.006-07:00

Gül yüzlü,
Hasret dokulu sevdiceğim...
Hüzün saklı,
Kan kokulu sevdiceğim...

...

Sevdiceğim ahdetmiştik,
Güneş doğacaktı gecelerimize
Birlikte büyüyecekti güllerimiz...
Saatleri gül,
Dakikaları bülbül yapacaktık biz...
Bir sevdamızda birleşecekti gönüllerimiz...
Ama araya zulüm kokulu dikenler girdi...
İlkin kesti gönüllerimizi
Ve kanattı güllerimizi
Geceye boyadı,
Gözlere doğan güneşimizi

Vuslatın hasreti gösterdiği bir andı
Durdu zaman,saatler yandı
İlkin masum gözler,
Bombalara uyandı
Ben sana boyanamadan sevdiceğim,
Kan bana boyandı.
Şimdi kan boyalarıyla geç o yollardan,
Bombalar düşsün eteğine
Ve dök onları yüreğime...
Patlasınlar,
Zalime ah ettiğim yerde...

Bak sevdiceğim!
Bir çocuk daha beyazlara bürünmüş...
Neydi ki suçu?
Hayâl mi kurmaktı,
Tebessüm mü etmekti,
Yoksa gökyüzünde füzelere yer bırakmayan
Uçurtmalar mı uçurtmaktı?
Yada
Sadece müslüman mı olmaktı?
Müslüman olmak...
Onlar için ölüme sebep
Ah bilselerdi!
Onlar bir hiçtir,
Hakk`sa hep...
Yollarda yüreğim,o yol tek...
Yol uzun sevdiceğim,yol uzun...
Yol zamansız,
Yol acımasız...
Gülümse ne olur sevdiceğim
Zamanın en mahkûm yerinde
Biz halâ müslümanız...

Sevdiceğim!
Hüznümü yükleseydim üzerlerine
Erirdi dağlar...
Acılar sunuluyor dört bir yerden,
Bu kaçıncı feryat kendini dağlar...
Hüzün bulutlarının ıslattığı çölde
Kimbilir kaç anne ağlar...
Düğümler atar bu yürek,
Herbir ilmeğe bir sabır bağlar...
Irmak ne ki,deniz ne ki
Gözlerimde bir okyanus çağlar!...

Sevdiceğim!
Gülü koparılmış bir anne çığlığında duyuyorum sesini...
Acıya batırılmış gönüllerde soluyorum nefesini...
Güle kan,ölüme can düşünce
Uçmak istiyor şehadet kuşum
Açıp ten kafesini...
Sevdana erişince sevdam
Ölüm düşlüyorum,
Atıp can endişesini....

Sevdiceğim!
Toprağa düşen kardeşimin ahı ulaşınca yanıma
Ve ak toprak susayınca kanıma
Sakın ağlama...
Öp alnımdan,
Ve beni böylece yolla....
El de sallama ardımdan,
Boyadığım gülü rüyâlarında sakla...
Bil ki bu gidişim ayrılığa değil,
Kavuşmaya...
Kavuşmaya...

Bahsetme

2008-09-17T19:49:00.005-07:00

Ey nefsim!
Sabra tahammülün yoksa
Sabırdan bahsetme.
"ALLAH sabredenlerle beraberdir" deme
Beraberliği istemediğin halde.
Kötülük gördüğün bir insana
Yıllar yıl buğzediyorsan
Onu affetmeye yanaşmıyorsan
Ondan köşe bucak kaçıyorsan
"Kin tutmak kötüdür" deme
Kindarlıktan bahsetme...
Ölümüne kardeş değilsen eğer
Hep kendini düşünüyorsan
Onları yükselmek için kullanıyorsan
Daha iyi bir yaşam için
Sömürüyorsan onları
Kardeşlikten bahsetme
Güzel konuşuyor desinler diye konuşma
Güzel yaşıyor desinler diye yaşama
Ey nefsim!
Ya ol,
Ya da öl...

Sevda Degil...

2008-09-17T19:49:00.004-07:00

Sevda Değil, Aşk Değil Tutku Değil benimki: ADANMAK

Birakip gitti uykular gozlerimi, unuttum cocuklar gibi gulmeyi..
Sevinmeyecek yuregim gercek bahari gorene dek..

Alsalarda silahlarimi elimden, kininda siyrilmadik bakislarim var benim..
Nukleer silahlardan daha guclu benim yuregim, gozumun nuru kardeslerim var benim...
Alsalarda ekmegimi elimden, gozyasimi katik eder, kanimi icer gende yasarim
IMANIM icin, DAVAM icin...

"Unutursan yureginin tek sahibini, vazgecersen imanindan, dunya senin, altin gunler senin" deseler..
RasulALLAHin verdigi cevabi veririm onlara: "Ay'i sag elime, gunesi sol elime verseniz; vazgecmem imanimdan, vazgecmem davamdan" derim onlara..
"Unutursan yureginin tek sahibini, vazgecersen imanindan, dunya senin" deseler..
Sondurselerde gunesi..
Fitili imanima atilmis dusuncelerimle aydinlatirim butun alemi;
Yuregimle isitirim usuyen ellerimi..

Kurutsalarda butun kaynaklari, yirtip atsalarda butun bulutlari gokten, damla damla ben yagarim topragin ruhuna..
Surgun etseler cicekleri dunyadan, ben acarim dallardan rengarenk..
Omuzlarimda tasirim bahari dunyaya, cemrelerin ruhunda duserim topraga, suya, havaya..

Onlar korkarim sanirlar, bin kere olmekten, odemekten canimi ALLAH icin?
Kendilerini durabilirmi sanirlar benim iman caglayanimin onunde?
Yuregimde sevileceklerini, inanilacaklarini, guvenileceklerinimi sanirlar en guzel bicimde?

Benim ellerim zamanlar otesinde nurlu onderim elleri ustunde!!
Sevda diyemezseniz bunun adina. Ask degil benimki, tutku degil..
INANMAK, GUVENMEK, ADANMAK....Silmek gayriyi, birdaha ayrilmamak uzere eritmek benligi imanla ayni kapta..
Serinletmek ruhu secdelerin golgesinde..
Nakis nakis huzur islemek hayat'a..

Nedir ki atesler uzerinde yurumek? Eger ALLAH icinse ilac yerine korlari baglarim yarama..
gunesi yakalarim ellerimle..

Nedirki yalnizlik? Yuregimi cepecevre saran "O" olduktan sonra, yalnizlikmi kalir..
"Onumde dusman" ardimda deniz varsa?
Yollarin hepsi beni O'na goturdukten sonra..
Vazgectim can ile canan'dan..
Anayi evladi feda ettim ugruna..
malimi degil tek, en sevdiklerimi, eenn sevdiklerimi.. YUREGIMI koydum ben ortaya..

Bilirler beni Bedir'den, uhud'dan, hendek'ten..
Bilirler beni Kerbeladan..
Hatirlarlar beni Adaleti yazisimdan topragin her zerresine, kardesligi ogretisimden butun aleme..
Tanirlar beni Kafkas'dan, Hama'dan, Bosna'dan, Kudus topraklarindan..
Tanirlar Bağdat'lardan
Bilirler, hatirlarlar, gorurler belkide..
Ama Anlamazlar ne care.. Anlayamazlar...

Nefsinle Aklın Arasında Kaldın mı hiç?

2008-09-17T19:49:00.003-07:00

Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Evetle hayır arasında;
Varla yok arasında...

Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Söylemekle söylememek arasında;
Söylemenin " Pişman" lığı,
Söylememenin "Keşke"si kıskacında.

Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Sabretmekle yapmak arasında,
MÜkafatla ceza kıskacında...

Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Olduğunla olmak istediğin arasında,
İçindeki senle karşında duran sen kıskacında...

Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Çalışmakla çalışmamak arasında,
Rahatlıkla rahatsızlık kıskacında...

Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Annenle baban arasında,
Doğruyla yanlış kıskacında...
Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Yani kalbinle aklın arasında,
Yüreğine karşı mantığınla...
Sevginle, yüreğin;
Doğrularla aklın...

Nefsinle aklın arasında kaldın mı hiç?
Nefsin aklı yönettiği,
Aklın nefse söz geçiremediği şu zamanda...

Sen aklınla nefsini yenebildin mi hiç?
Ya da nefsini ikna edebildin mi?

Nefsinle aklın arasında kaldıysan benim gibi,
Sen de dinle Rabb'imizin öğütlerini:

"Ey insan!
Sana gelen her iyilik ALLAH'tandır.
Başına gelen her fenalık ise nefsindendir.... "

Nisa suresi 79.ayet

Sen'im...

2008-09-17T19:49:00.002-07:00

Sevmek...

"Sevmek" dedim.
"Yoluna ölmek" dedi.

"Yol" dedim.
"Alıp başını gitmek" dedi.

"Gitmek" dedim.
Bir "Ahh" çekip, "Dostlardan ayrılmak" dedi.

"Dost" dedim.
Durdu. Bana baktı. "Dost" diye mırıldandı.
"Yüreğime nasıl koysam bilemediğim" dedi.

"Yürek" dedim.
"Dünyaları içine sığdıramadığım" dedi.

"Dünya" dedim.
"Hayatın bir yüzü" dedi.

"Yüz" dedim.
"Ardında ne gizli bilemediğim" dedi.

"Giz" dedim.
"Hep çözmeye çalıştığım" dedi.

"Çalışmak" dedim.
"Bitmeyecek öykü" dedi.

"Öykü" dedim.
"Binlercesini içimde gizliyorum" dedi.

"Gizlemek" dedim.
"İşte, her şeyin bitimi" dedi.

"Şey" dedim.
"Sevda" dedi.

"Sevda" dedim.
"Peşinden koştuğum" dedi.

"Koşmak" dedim.
"Hayat, bir maraton" dedi.

"Hayat" dedim.
"Öyle kısa ki!" dedi.

"Niçin kısa?" diye sordum.
"Yaşanacak çok şey var, zaman yok" dedi.

"Yaşanması gereken ne var? " diye sordum.
"Aşk" dedi.

"Kaç kere?" diye sordum.
"Bin kere" dedi, "Milyon kere"

"Neden bir kere değil?" diye sordum.
"Bütün aşkların toplamı, en yüce ve tek aşk" dedi.

"Önce ona varsan olmaz mı?" diye sordum.
"Keşke olsa" dedi, "Ama önce yoğrulmak gerek"

"Acı çekmek mi?" diye sordum.
"Evet, aşk acısında yok olmak" dedi.

"Yok olunca!" dedim.
"İşte gerçek aşkta o zaman yaşamaya başlarsın" dedi.

"Gerçek aşk!" dedim.
"Büyük o!" dedi.

Durdum. Durdum. Ve sustum!

"Neden sustun?" diye sordu.
"Yüreğim titredi sanki" dedim.

"Neden?" diye sordu.
"Bilmiyorum" dedim. "Büyük O!"

"Evet" dedi, "Büyük O!"
"Nerede?" diye sordum.

"Her yerde" dedi.

"Nasıl?" diye sordum.
"Yüreğini aç" dedi.

"Yüreğimi açmak!" dedim.
"Bir tebessümle bak her şeye" dedi.

"Tebessüm" dedim.
"Her kapının anahtarı" dedi.

"Kapı" dedim.
"Girmeden bilemezsin" dedi.

"Ya korku!" dedim.
"Bilinmeyenden korkar insan" dedi.

"Ben bilmiyorum" dedim.
"Neyi?" diye sordu.

"Ben'i" dedim.
"Sen kimsin?" diye sordu.

"Ben kimim?" diye sordum.
"Sevgiyle beslenensin" dedi.

"Kimin sevgisiyle?" diye sordum.
"Büyük O'nun" dedi.

Durdum. Durdum. Yine sustum.

"Kimsin?" diye sordum.

"SEN'im" dedi

Sehadet...

2008-09-17T19:49:00.001-07:00

Mücahidim bu sana ağıtım değildir
Sana olan sevdam
Senin cihada olan sevdana sevdam
Senin şehidliğe olan sevdana sevdamdır
Senin her tebessümünün altında yatan şehadetine özlemimdir sevdam
Senin mücahid kerdeşlerimizi izlediğinde akan bir damla gözyaşınadır sevdam
Senin cihad edenleri izlerken sanki oralarda mücadele edinişedir sevdam
Senin kardeşlerim açken uyukusuzken uyumayışına sevdam
Mucahidine ben şehid olucam sende benim gibi şehid ol diyişine savdam
Bilirmisin sevdanı kıskanırım bilirmisin bende şehadeti isterim
Bilirmisin aşk nedir sevda nedir
Biliyorum bildiğini bilmesen şehadete bu kadar sevdalı olmazdın
Rabbimden duam bizleri sevdamıza ulaştırmsı
Bizleri şehadete ulaştırması
Bizleri tebessüm ederek Firdevsde buluşturması

Bir Gül Ekin..

2008-09-17T19:49:00.000-07:00

Bir gül ekin,

Ama bu sefer kalbinize ekin bu gülü.

Bir sevda tutun,

Ama bu sefer kalbinizde tutun sevdanızı.

Bir hayal kurun,

Mutluluk vadisinde, gül bahçesinde, sevgi şehrinde, insanlara huzur saçan, mutluluk yayan, insanların kalbinden hüznü alıp yerine sevdayı, sevgiyi, aşkı, Allah (c.c.) aşkını yerleştiren bir yerin hayalini kurun..

Bunlar hayal ama mutluluk uzakta değil ki;

Aşk, sevda uzakta değil ki;

Kapatın kalbinizi madde âlemine, açın gönlünüzü manâ âlemine, çıkın seyahate

Ama bu seyahat madden uzak, gül bahçesinde, sevda mahallesi, aşk sokağı,

Namazgâh hanı, seccade döşeğinde gözyaşlarıyla ıslanan seccadenizin üstünde;

Ötelere adım atın, çırpın kanatlarınızı, uçun göklere, varın semalara, tanışın peygamberlerle, uzanın göklere yaklaşın cennete, girin Sidretül Müntehaya, hani Meva Cennetinin yanında, için orda gözyaşlarıyla doldurduğunuz mana sütünü, işte bakın Sevgiliniz tam karşınızda, sizlerin selamını bekliyor mukabele etmek için. Şahitler de hazır sizlere tanıklık etmek için.

Daha ne beklersiniz işte geldiniz kab-ı kavseyne hadi, şimdi işte alın seccadenizi, açın kalbinizi, dökün gözyaşlarınızı, varın sevgilinizin yanına, Sevgilinize yalvarın, yakarın affınızı ve affımızı isteyin. Sevgililer naziktirler bir şey istendiği zaman geri çevirmezler. Hadi sunun duâlarınızı, göz pınarlarınızdan ayrılan manâ sütünün, manâ âleminde ki yükselişinizin yanında;

Daha ne beklersiniz işte Sevgili bizleri bekliyor;

Evet, şimdi işte yalvarıyorum ve yalvaracağım

Ey benim Sevgilim, Rabbim (c.c.) yalnız Sana yalvarır ve yalnız Sen’den dilenirim;

Şu mübarek günlerin ve sadece Sen’in sevginden ötürü Sana manâ kâsesini gözyaşlarıyla doldurmaya çalışan âşıklarının yüzsuyu hürmetine bizlere Sen’in sevgini, Sen’in aşkını tatmak ve bu tatla son nefesimize kadar yaşamak ve Sen’in aşkınla Sen’in huzuruna varmak nasip eyle….

Amin Ecmâin….

Zimen Defteri

2008-09-17T14:49:00.000-07:00

Büyük dedelerimizin hatırlayabileceği
bir gelenek vardı Ramazan ayında..

Hali vakti yerinde olanlar kılık-kıyafet değiştirerek
hiç tanımadıkları mıntıkalara gidip,bakkalın manavın
tenha zamanlarını seçerek sorarlarmış:

-- "Zimem defteriniz varmı" ? diye

Zimen defteri, o esnaftan borcunu yani veresiye
mal alan mahalle sakinlerine ait hesap defteri:
Borçlu ile borcunun miktarı yazılı olan defter-...

Esnaf bu defteri çıkarınca, gelen şöyle dermiş
-- "lütfen baştan, sondan ve ortadan şu
kadar sayfanın yekununu yapınız".

Esnaf bu kadar sayfanın yekununu yapar,
söyler, gelen de kesesini çıkarır, onu öder:
-- "Silin borçlarını, Allah kabul etsin" der,
çeker gidermiş.

Borcu ödenen, borcunu ödeyenin kim olduğunu,
borcu sildiren, kimi borçtan
kurtardığını bilmezmiş..
İşte, hiçbir maddi çıkar düşüncesi gözetmeksizin
sırf Allah'ın rizasını kazanmak
ve din kardeşinin sıkıntısını gidermek amacıyla karşılıksız,

riyasız, gösterişsiz,
verdiğini unutarak, bu şuurla verebilmenin de
bir mazhariyet,
Allah'ın C.C. bir lütfu olduğunu bilirler
ve buna şükrederlermiş....

Böylesi tevazu ve incelikli bir insan
ve toplum olmamız dileğiyle...

Bitti Üç Nokta...!

2008-09-17T12:59:00.000-07:00

Uzun yoldan geliyorum...Kelimelerin bittiği , sözün tükendiği yerden...Kirpiklerimle göğün tozunu eliyorum...Geçmişim hem yârdan , hem serden...

Uzun yoldan geliyorum...Bilsen nasıl yorgunum.Yüzüne bakmaya yüzüm yok!...Hani zaman en iyi ilaçtı ? Zamanın açtığı yaralara devâm yok!...Sırtımda yüklü yılların vebâli , Sana dokunmaya mecâlim yok!...

Uzun yoldan geliyorum...Üstüm başım toz içinde...Karşında öyle necis kaldım ki...Sana dair, Senin içinde ; kendime öyle yabancı bırakıldım ki...Unuttum herşeyi bir bir...Verdiğim sözleri , ettiğim o yeminleri , Seni bıraktığım o tozlu rafların yerini...Oysa Sen , hâlâ saklıyordun yaprak yaprak koynunda...Kuru bir salkım leylak çiçeğini...

Uzun yoldan geliyorum...Geçmişim bir yığın siyah ve beyaz...Artık karanlık yanımdan aydınlıklar devşiremiyorum...Her mevsim ayaz...Ve ben Sen'sizlikten kırılıyorum...Ve döküntü duvarlarımda yankılanan bir ses duyuyorum...Ey nâs!...Gözlerinizden akan ne kan ve ne yaş... Bildiğin kir ve pas!...

Uzun yoldan geliyorum... Karanlık , biçilesi bir renk değilmiş gönül libasıma... Gurbet neresi?... Bilemiyorum... Neresi sıla?... Varamadan menzile , gidiyorum ha gidiyorum... Bundan gayri bir âhım kalsın istiyorum , uzayan yollarıma...

Uzun yoldan geliyorum... Kulaklarımda hâlâ o buğulu ses , o hüzünlü tını...Bir çocuğun minicik parmaklarıyla dokunurdum Sana...Yer gök maviye bulanırdı...Mavi , o günlerden hatıra kaldı , hatırlasana...Ama dur!...Unutan bendim öyle değil mi ya...Hani önce yaslardım yüzümü Sana , mis kokunu çekerdim içime ölesiye...Kalbim duracak gibi olurdu hani...Hâlâ bıraktığım yerdesin ve hâlâ aynı râyiha...

Uzun yoldan geliyorum...Beni bir tek Sen anladın...Kalemimden kan damlarken..."Takdire şâyân" aclılarım alkışlanırken , bana bir tek Sen ağladın...Aynaların ardındaki sır Sen'din...Beni bana yalansız bir tek Sen anlattın...

Uzun yoldan geliyorum...Son tâkatimde , elim kapının tokmağında...Bileklerimi kanatmış yılların prangaları...Yine Senin mekânındayım , yine Senin otağında...Bu Kelâmı öyle özlemişim ki...Işıl ışıl o sarı sayfalarda...Kovma kapından n'olur!...Öyle muhtacım ki Sana...

Uzun yoldan geliyorum...Ey Muciz'ul Beyân...Ey Kelâm-ı Kebir...Ey Sultanım'ın sonsuzluğa uzanan mukaddes emaneti...Ey Rabbim'in sarsılmaz ve kopmaz ipi...

Uzun yoldan geliyorum...Son durağındayım şimdi hayatın...Gözlerimdeki son pırıltı Sen ol istiyorum , kulaklarımdaki son tını...Aks-i sedân yankılansın istiyorum içimin şûristan yamaçlarında...Vefasızım , beni affet

Felluceli'yim ben...

2008-09-16T15:11:00.000-07:00

Felluce 'yim ben...

Yıkık, harap, mağrur ve asi...
Medeniyet denilen arsız yalanın tekzibi...
İşgale uğradım, yağmalandım, kana bulandım.
Evlatlarım ceset ceset yatar caddelerimde...
...dünyanın gözleri önünde...
Sofrasında yer aradığınız bir ziyafetin zor lokmasıyım.
Barbarların istilası karşısında Şark'ın nefs - i müdafaasıyım

Bayramdı.
Çatışma vardı.
Cuma sabahı camide vuruldum.
Yerde can çekişirken bulundum.
Yaradan'ın evinde, Yok - eden vardı o gün...
Aradıklarını söyledikleri kitle - sel imha silahlarıyla geldiler.
Kafama nişan alıp, beynimi deldiler.
Dağıldı kafam, parçalandı yüzüm.
Kızıla kesti dayandığım duvar;
Kendi kanıma gömüldüm.

Tanırsınız beni...
Vietnam'da beynine kurşun sıkılan da bendim;
Filistin'de taşlarla kolu bacağı kırılan da...
İzmir'de ilk kurşunu atan da...
Hepsinde suçum aynıydı:
İşgalciye karşı ülkemi savunuyordum.
Ve kanlar içinde yattığım yerden dünyaya, unuttuğu bir yemini, "isyan"ı
hatırlatıyordum.

Fakat ne mümkün!
Katilim, benden çok önce dağıtmış dünyanın beynini...
Kara bir perde inmiş Ademoğullarının gözüne...
Görmüyor, duymuyor, ses vermiyor.
Susuyor riyakarca...
Aslan tarafından parçalanan avın artığına göz dikmiş sırtlanların iştahıyla...
...susuyor, katliama ortak olma pahasına...

Şimdi yalanlar söyleyecekler sana...
"Özgürlük götürdük, onun için öldürdük" diyecekler.
Bir tek yüzüm var, bunun karşısına koyabilecek.
Bu darmadağın, bu delik deşik, bu kanlı yüz, feneri olsun kör gözlerinizin...
Felluce adını, zulmün defterine yazın.
Ve asla unutmayın.
Dönerim bir gün; mazlumun ahı gibi çıkar gelirim.
İsyanlarla, sandıklarla... olmazsa, belime sarılmış bombalar, cephane yüklü
kamyonlarla...
"Terörist" diye işitirsiniz manşetlerde adımı yine; büyüğüne tapar, küçüğünü lanetlersiniz.
Suçlunun savcı, mazlumun sanık olduğu bu sefil mahkemede, adım adım faşizme gidersiniz.
Ödersiniz bedelini sükutunuzun...
Bir gün pişman olursunuz.
İşte o gün hatırlayın beni:
Ben, Felluce'yim.
21. asrın kabristanı, insanlığın son kalesiyim.